'Tori Amos mooist in haar eenvoud'
AMSTERDAM – Tori Amos gaf vorig jaar twee unieke concerten in Nederland, waaronder een optreden met Het Metropole Orkest in HMH. Dit jaar is de zangeres enkel met een strijkkwartet op tournee.
Foto: NU.nl/Luuk Denekamp
Dit nadat het klassieke muzieklabel Deutsche Grammophon haar verleidde tot het maken van Night Of Hunters. De Britse singer-songwriter Mark Hole verzorgt het voorprogramma. Het nummer Tori Tour heeft hij speciaal geschreven voor deze tournee, maar gaat net als zijn andere vijf nummers over een verbroken relatie.
Na zijn pianospel is het wachten op het echte werk, waar de Bösendorfer al klaar voor staat. Tori Amos heeft als versterking drie violisten en een cellist meegenomen. Zij beginnen, waarna Amos zich snel bij hen voegt voor het openingsnummer Shattering Sea.
Het eerste kwartier lijkt op een lange medley; alleen fracties van nummers als Suede en Way Down worden gespeeld. Daarmee doet ze de muziek te kort. Daar komt verandering in, maar nog steeds volgen de liedjes elkaar in rap tempo op. Tijd voor applaus is er bijna niet, want Tori Amos zet al weer het volgende nummer in.
Overheersend
Je vraagt je af of ze haast heeft. Gelukkig krijgt de muziek geleidelijk steeds meer de ruimte die het nodig heeft om volledig tot bloei te komen. De strijkers gloriëren in Star Whisperer en Cruel, maar zijn op andere momenten te overheersend.
Eigenlijk zijn veel stukken het mooist in hun eenvoud: alleen het geluid van de piano en de stem van Tori Amos. Dat moet zij zich ook gerealiseerd hebben, want de helft van de tijd speelt ze solo. Vooral de oudere nummers komen dan aan bod, zoals Winter, Mr. Zebra en Marianne.
Masker
Ze verrast met de Elton John-cover Someone Saved My Life Tonight en haar eigen versie van het Britse lied Scarborough Fair. Amos spreekt niet, behalve tijdens het introduceren van de cellist en violisten. Pas als het fout gaat in de toegift, reageert ze spontaan en laat ze haar masker zakken.
“Fuck, fuck, fuck”, klinkt het als ze in de mist gaat tijdens het spelen van Spark. Ze zet opnieuw in, maar ook dan brengt ze het niet tot het eind. “We spelen het een andere keer”, besluit ze lachend. Ze speelt nog wat oude stukken als Leather en Baker Baker, om af te sluiten met het uptempo nummer Big Wheel.

Startpagina