Klamme eerste uurtjes op Lowlands-zondag
BIDDINGHUIZEN - Na twee hevige regenbuien in de ochtend, staat de festivalbezoekers zondag een zompig grasveld te wachten. De muziek van Fink, Erland & The Carnival en Little Dragon helpen het publiek de klamme eerste uurtjes door.
Bekijk lezersfoto's van Lowlands op NUfoto
Fin Greendal heeft zijn triphopverleden vandaag de dag wel heel ver achter zich gelaten. Als Fink keert hij terug naar zijn singer-songwriterroots en hangt daar een soort donkere wolk boven.
De intense maar gevoelige liedjes van Fink werken erg goed op de vroege Lowlands-ochtend. Het publiek is stil en geconcentreerd en geeft na ieder nummer een hard applaus. Greendal lijkt ontroerd door het tafereel.
De soulvolle stem van Fink is het geheime wapen in deze band. Drums zijn aanwezig, maar doen er niet echt toe. Het publiek wordt liefdevol beloond als de tourmanager twee boodschappentassen met muffins tevoorschijn haalt en deze in het publiek gooit. Verrassend leuk. (LdJ)
Erland & The Carnival
Nieuw bandje? Zeker niet: Erland and the Carnival bestaat onder andere uit leden van The Good The Bad & The Queen, The Orb en The Cult. Multi-instrumentalist Simon Tong speelde zelfs mee met The Verve.
Niet heel verrassend klinkt hun muziek ook zeker als een mix van die bands: psychedelische, tijdloze pop die met overtuiging en vakmanschap wordt gespeeld. Toch ontstijgen de nummers die van de gemiddelde indieband op Lowlands niet.
Slechts op enkele momenten biedt de band meer, in de vorm van krachtige harmonieuze samenzang en stuwende, uptempo gitaarloopjes. Maar de aandacht is er lastig bij te houden, al is dat waarschijnlijk ook deels te danken aan het benauwde weer. (LdJ)
Little Dragon
Electropoppetje van het jaar is de Japans-Zweedse zangeres Yukimi Nagano, hetgeen meteen aantoont dat de door zangeressen gedomineerde en naar jaren tachtig neigende electrohype langzaamaan op zijn retour is.
Zowel de liedjes als de zang zijn, vooral in het begin van de show, vlak en eentonig. Little Dragon is de som van Heaven 17, Orchestral Manoeuvres In The Dark en Eurythmics, maar dan zonder de hits en zonder de cultklassiekers.
Het lijkt wel of de liedjes onaf zijn. Hier en daar wat interessante ideetjes, maar de uitwerking is pover en repetitief. Naar het einde toe worden de liedjes echter interessant, hoewel een echte climax uitblijft. (PO)

Startpagina