Ingecalculeerde imperfecties bij James Blake
BIDDINGHUIZEN - De diversiteit van Lowlands komt al vroeg in het programma naar voren. Zo zijn Destroyer, James Blake en Wolf Gang ieder totaal verschillend.
European blues is de naam die Daniel Bejar, de man achter Destroyer, zijn muziek geeft. Vandaag geeft hij betekenis aan die vage term: softe, jazzy pop, die bijna neigt naar de meest foute nummers van Simply Red. De Canadees laat veel materiaal van zijn nieuwe album Kaputt horen in de Charlie.
Het publiek reageert mak, maar tevreden. Eigenlijk precies zoals zijn muziek bedoeld is. Live komen de albums van Bejar onder andere tot leven door een goed bezette blazerssectie. Zijn stem is monotoon en kortaf, nooit kiest hij voor een uithaal of een verrassende toonhoogte.
Bij de meeste nummers is dat niet heel storend, door de vaardige achtergrondband die Bejar op het podium heeft staan. Ontspannen en easy-going, zoals dat de voorkeur heeft op een zonnig middagje in de Lima. (LdJ)
James Blake
Geknetter, gekraak en baslijnen die tot diep in al je organen doortrillen. Het debuutalbum van James Blake staat er vol mee. Maar ook een aantal mooie liedjes, zoals zijn befaamde Feist-cover Limit To Your Love. Het nummer waardoor de Bravo-tent al propvol staat bij aanvang.
Nu is het bij James Blake ook geen noodzaak dat je de artiest in kwestie ziet. De muziek is interessant genoeg om het gebrek aan showelement te doen vergeten. De ingecalculeerde imperfecties geven het zijn charme. Ook al weet je misschien niet hoe je op deze eigenwijze dubstep moet bewegen. (PO)
Wolf Gang
De 24-jarige Max McElligot komt pas net kijken, maar wordt nu al gebombardeerd tot de nieuwe MGMT met zijn act Wolf Gang. Deels klopt dat: ook hij maakt kosmische popmelodieën, die worden opgebouwd tot psychedelische geluidsmuren.
Aan de andere kant heeft de jonge Londenaar nog veel te leren. Zijn hoge vocalen zijn niet altijd zuiver en soms beweegt hij wat ongemakkelijk op en neer. De basis is er, maar moet nog beter worden uitgewerkt. (LdJ)

Startpagina