WEERT – Wederom grote namen op de tweede dag van Bospop 2011. Zo debuteren KT Tunstall, Ringo Starr en Roxette in Weert. Opvallend genoeg blijkt juist onze eigen Anouk de grootste verrassing op het rockfestival.

Bospop dag 2 Fotoserie

Bekijk lezersfoto's van Bospop 2011 op NUfoto

Het zaterdagprogramma van Bospop is uiterst gevarieerd, met het jonge rockkwartet The Dirty Denims, dialectact Harrie & De Gebroeëke Zwiêgelkes, zangeres Serena Pryne, countryband The Bosshoss, Gregg Allman en de tributebands Coldplace en The Ultimate Eagles. Die laatste komt overigens opvallend dicht in de buurt van de echte Eagles.

Ach, wat was ze bijzonder en bevallig, kort na de release van haar uitstekende debuutalbum Eye To The Telescope uit 2005. Inmiddels heeft KT Tunstall haar imago van curieus folkmeisje in bloemetjesjurkje verruild voor een meer flitsende femme fatale-look met felle make-up. Ook het repertoire is jammerlijk genoeg mee veranderd.

Nu maakt Tunstall nog steeds prima popliedjes, maar het is allemaal wel fletser en het komt minder gemeend over. Van het eerste album resteren nog de singles Suddenly I See, Black Horse & The Cherry Tree en Other Side Of The World, dat verworden is tot een matig gezongen popdreuteltje met een infantiel arrangement.

Ringo Starr

Het optreden van ex-Beatle Ringo Starr op Bospop, twee dagen na zijn 71e verjaardag, is bijzonder van aard. Dit is namelijk het eerste concert dat Starr in Nederland geeft. Vooral daarom is het gedenkwaardig, want als artiest maakt Starr weinig indruk. Bij The Beatles was hij al de minst talentvolle muzikant en bij zijn eigen band is dat wederom zo.

Behalve Starr zelf brengt bijna ieder groepslid een nummer waarmee hij in een eerdere band succes had. Zo zingt Wally Palmar What I Like About You (The Romantics) en Richard Page Broken Wings (Mr Mister). Vooral de bijdrage van Edgar Winter is verbluffend goed. De aanwezigheid van Ringo Starr is vooral symbolisch, als soort mascotte van zijn eigen supergroep.

Brian Setzer

Na Stray Cats en The Brian Setzer Orchestra heeft de frontman van beide bands een nieuw distributiekanaal gevonden om zijn liedjes live ten gehore te brengen. Onder de naam Brian Setzer’s Rockabilly Riot krijgen hits als Stray Cat Strutt, Runaway Boys en Rock This Town voor de derde keer de kans om zich te bewijzen.

Gestript van de swingsound van The Brian Setzer Orchestra, maar met vrijwel identieke arrangementen als Stray Cats, blijken de swingende rockabillynummers zelfs dertig jaar na hun oorspronkelijke verschijnen nog steeds overeind, met het typische echoënde gitaargeluid van Setzer als signatuur en authenticiteitcertificaat.

Roxette

Het was tien jaar stil rondom Roxette en de reden waarom moge duidelijk zijn; zangeres Marie Fredriksson had namelijk een hersentumor, die in 2002 succesvol verwijderd is. Wel liepen haar hersenen enige permanente schade op, waaronder een verminderd motorisch vermogen. Op Bospop is het publiek daar getuige van.

Vocaal is Fredriksson ook niet meer de zangeres die ze vroeger was. Tijdens wereldhit It Must Have Been Love vermijdt ze de hoge uithalen, hoewel ballads als Fading Like A Flower en Listen To Your Heart nog prima uitgevoerd worden. Hits Joyride, How Do You Do, Dangerous en The Look herinneren aan Roxette’s gloriedagen.

Roger Hodgson

Vorig jaar nog deed zijn voormalige band Supertramp het Gelredome in Arnhem aan en nu keert zanger en toetsenist Roger Hodgson terug voor een soloshow. Alhoewel, in plaats van een optreden met enkel zijn piano, heeft Hodgson een begeleidingsband samengesteld die moeiteloos het gehele repertoire van Supertramp kan spelen.

Dan blijkt hoeveel het werk van Supertramp leunt op de onmisbare bijdrage van Hodgson. Hij heeft tenslotte ook het merendeel van die onvergetelijke hits geschreven; Breakfast In America, School, The Logical Song, Dreamer, It’s Raining Again en nog vele anderen. Roger Hodgson is de Supertramp zelve.

Anouk

In het verleden waren de festivalshows van Anouk altijd wel goed, maar nooit zo sterk als de optredens die de zangeres gaf voor haar eigen publiek. Met deze show op Bospop laat Anouk festivalgangers eindelijk ervaren wat de fans al wisten. Girl is een geschikte opener van wat achteraf één van haar beste optredens zal blijken.

Anouk is zichtbaar goed gemutst. Ze heeft het naar haar zin, lacht en presteert op de toppen van haar kunnen. Sprankelende uitvoeringen van vooral veel recent werk laten de inmiddels uitgekauwde rockhits vergeten. Trijntje Oosterhuis maakt deel uit van haar achtergrondkoor, waarin ook een glansrol is weggelegd voor Jenny Lane. Tof dat Anouk op muzikaal vlak nog steeds kan verrassen. Hulde.