EINDHOVEN – De Amerikaanse zangeres Beth Hart erkent dat platenmaatschappij Atlantic haar leven gered heeft, nadat Atlantic het contract met haar verbrak tijdens haar drugsverslaving. “Ze zagen dat ik mijn leven aan het verkloten was”, zegt ze tegen NU.nl.

Nadat Beth Hart in 1999 doorbrak met haar album Screamin’ For My Supper en de daarvan afkomstige single L.A. Song (Out Of This Town), zat het privéleven van de zangeres in een dip. Haar drugsverslaving werd haar toenmalige platenlabel Atlantic teveel. “Ik zag er dun en eng uit en ze wilden niet dat ik doodging”, redeneert Hart achteraf.

“Ze wisten dat als ze me lieten gaan, ik me rot zou schrikken. Want muziek was mijn reden om te leven. Doordat ze me niet meer ondersteunden, hielpen ze me ook niet meer met high worden. Een jaar nadat Atlantic me ontsloeg, was ik clean.”

“Daarna wilde ik weer een plaat maken,” zegt Hart over de totstandkoming van opvolger Leave The Light On, “maar er was geen geld voor een dure productie. Ook had ik veel materiaal dat geschreven was over mijn nare ervaringen. De combinatie van die twee leidde tot een rauw en eerlijk album.”

Ellende

De teksten van Beth Hart zijn doorspekt van persoonlijk leed, hoewel er altijd iets van hoop doorschemert. “Het fascineert me hoe mensen door moeilijke tijden kunnen gaan en daardoor een mooier mens worden. Zelfs door ellende kunnen mooie dingen ontstaan.”

“Het voelt niet alsof ik die liedjes zelf schrijf. Het is iets spiritueels”, denkt Beth Hart. “Als ik ’s morgens opsta en een kop koffie neem, dan hoor ik ze ineens in mijn hoofd. Niet noodzakelijkerwijs de teksten, maar de muziek. Als ik er dan voor ga zitten, is het alsof iemand me de teksten toefluistert.”

Pijn

De Amerikaanse is ervan overtuigd dat gedeelde smart halve smart is. Het verklaart ook haar goed bezochte concerten. “Het is niet altijd mijn verhaal wat ik zing. De pijn van iemand anders is ook mijn pijn. Of ik het nu zelf heb meegemaakt of niet; ik kan het voelen, dus het is ook van mij.”

“Ik geloof niet dat geluk op zichzelf kan staan. Dat bestaat niet. Je kunt alleen geluk voelen als je ook pijn hebt gekend. Anders zou je het niet herkennen.” Haar man en manager Scott Guetzkow heeft volgens de zangeres andere ervaringen. “Hij is altijd vrolijk. Dat is soms wel een beetje irritant.”

Katholiek

Toen Hart als kind een zwarte kerkdienst bijwoonde, wist ze dat ze haar roeping had gevonden. “De katholieke kerk is erg blank en saai. Heel conservatief en stil. Mijn ouders waren lid van een country club, waar mensen konden golfen en wat dan ook. Ik wist dat er geen zwarte mensen werden toegelaten.”

“Op een dag glipte ik naar binnen in een ‘zwarte kerk’. Ik had nog nooit mensen zien zweten, dansen, zingen en schreeuwen in het gangpad. Deze mensen waren zoveel gelukkiger. Ik wilde wat zij hadden. Vanaf toen wist ik dat ik muziek wilde maken. Ik wilde dat gevoel de rest van mijn leven bij me dragen. Het heeft mijn leven veranderd.”

Dichtbij

De Nederlandse albumpresentatie van haar verleden jaar verschenen album My California vond ook plaats in een kerk; de Amstelkerk in Amsterdam. Hart was daar weg van. “Dat was zo geweldig”, zegt ze verguld. “Het was mooi om de emoties op de gezichten van de mensen van dichtbij te zien.”

Hart zou graag een tour doen waarbij ze enkel dit soort kleine locaties aandoet, maar het lijkt haar moeilijk te realiseren. “Ik denk dat het financieel niet haalbaar is. Alleen al vanwege de kosten voor een hotel. Maar misschien zou het kunnen, zo eens in de twee weken, tijdens een tour. Ik zou dat graag zien gebeuren.”


Beth Hart is live te zien op 3 juli op Parkcity Live, Heerlen, op 6 juli in Luxor Live, Arnhem, op 7 juli in De Boerderij, Zoetermeer, op 9 juli op Dijkpop, Andijk en op 10 december in Limburgzaal, Heerlen.