AMSTERDAM – De Europese release van New Boots heeft even op zich laten wachten. Het nieuwste album van de Ierse singer-songwriter Wallis Bird verscheen al half 2009 in het Verenigd Koninkrijk maar is pas sinds de lente van 2010 uit in de rest van het continent.

Bird is inmiddels klaar voor de volgende plaat. “Ik ga dit album helemaal grijs toeren, maar dan wil ik toch echt weer verder.”

Bird (28), geboren in een klein plaatsje in Ierland, heeft haar bijzondere geluid te danken aan een bizar ongeluk. Als baby verloor ze alle vingers van haar linkerhand aan een grasmaaier. Vier vingers werden opnieuw aangenaaid.

Sindsdien (de linkshandige Bird kreeg haar eerste gitaar toen ze zes maanden oud was) speelt ze op een rechtshandige, ondersteboven gehouden gitaar.

De buitenwereld kreeg Birds muziek voor het eerst te horen in 2006, toen de EP Branches Untangle uitkwam. Haar eerste volledige album, Spoons, volgde een jaar later en in 2009 verscheen opvolger New Boots in eigen land.

Het grootste verschil bij het maken van beide platen zat hem in Birds zelfvertrouwen. “Ik geloofde dit keer veel meer in mezelf als muzikant. Met Spoons was ik nog vooral bezig mezelf te bewijzen dat ik een goed album kon maken."

"Nu wist ik veel beter hoe de plaat moest klinken en had ik ook echt iets te vertellen. Ik vind Spoons nog steeds een geweldig album, begrijp me niet verkeerd, maar ik ben trotser op New Boots.”

Verspreid

New Boots werd pas in 2010 in de rest van Europa uitgebracht, wat niet bepaald Birds eigen keuze was. “Ik vond het echt heel vervelend dat de releasedata zo verspreid waren. Ik wilde het gewoon helemaal klaar hebben zodat ik weer door kon gaan.”

Toch waren er ook voordelen: “Ik heb nu wel al die liedjes kunnen herbeleven en heb ze opnieuw leren begrijpen. Ik zag ze in een ander licht dan toen ik ze opnam. Daardoor werden ze ook weer fris. De songs bleven zich opnieuw uitvinden. Maar die frisheid is niet oneindig, dus zodra ik klaar ben met de toer wil ik zo snel mogelijk weer verder.

Inspiratie

Inmiddels is ze dan ook al begonnen aan album nummer drie. Bij het schrijven van nieuwe nummers put de Ierse veel inspiratie uit de mensen die ze ontmoet.

“Ik praat veel met mensen. Het maakt niet uit wie, ik probeer iedereen gelijk te behandelen, of het nou een dakloze is of iemand in een kast van een huis met een metershoog hek eromheen. Ik heb al heel veel mensen ontmoet en ik geniet daar erg van.”

Therapeutisch

De muziek die uit dat soort ontmoetingen voortvloeit, heeft een bijna therapeutische werking op Bird. “Het laat me mijn eigen leven zien."

"Normaal sta ik daar niet zo bij stil omdat ik te druk ben het te beleven. Als ik dan een keer ga zitten om een liedje te schrijven dan gaat het zo van 'o, ja, daar ben ik mee bezig, wat cool. Het is een soort van autobiografie die ik niet schrijf.”