AMSTERDAM - De Amerikaanse indieband Liars bracht onlangs hun vijfde studioalbum, Sisterworld, uit. NU.nl sprak met zanger Angus Andrew, gitarist Aaron Hemphill en drummer Julian Gross.

Foto:  NU.nl/Martijn Eerens

“Een zusterwereld is een plaats waar je in je hoofd heen zou willen vluchten” probeert Gross de albumtitel uit te leggen, “om iets te kunnen creëren, of om jezelf uit je huidige situatie te halen."

"Soms kom je daar door een deken over je hoofd te trekken, soms zit je achter je computer nummers te maken, soms moet je er echt daadwerkelijk voor naar een andere plaats.”

“Het woord zuster in de titel kun je opvatten als in zusterstad”, legt de drummer verder uit. “Iets dat uit dezelfde bron gecreëerd wordt, maar toch heel anders is. Mysterieus. Mijn zus kijkt met een heel ander perspectief naar de wereld. De zusterwereld laat je de wereld zien vanuit een ander perspectief.”

Andrew: “We wonen in Los Angeles en vooral daar zitten veel mensen die buiten de boot zijn gevallen. Die mensen hebben een plaats nodig die ze hun eigen kunnen noemen. Dat is een zusterwereld.”

Negatief

Los Angeles is voor veel mensen de stad van gebroken dromen en vervlogen hoop. De mannen van Liars ervaren dat heel anders. Hemphill: “Veel mensen hebben een heel negatief beeld van L.A., dat alles alleen maar om uiterlijk en geld draait en iedereen heel oppervlakkig is.”

“Maar ik ben er opgegroeid, mijn familie woont er. Dat geeft een stad een hele andere dimensie. Voor ons is L.A. heel relaxed, heel comfortabel. Ik hoor vaak van mensen dat wij ‘niet L.A.’ klinken, maar ik denk dat het hedendaagse geluid van die stad nog helemaal niet gedefinieerd is. De tijd van de hair metal is echt wel voorbij.”

Berlijn

“Hiervoor zaten we een tijdje in Berlijn”, vertelt Gross “om een van onze eerdere platen te maken (Drum’s Not Dead, red.), en dat vonden wij dus weer helemaal niks. De meest simpele dingen worden in het buitenland opeens heel moeilijk”, legt hij uit. “Drumstokjes kopen is een enorme onderneming als je de taal niet spreekt.”

Ook het klimaat viel de in Los Angeles geboren muzikant zwaar. “Het is daar twintig uur per dag donker, dat is niet gezellig. Ik sta al niet  gemakkelijk op, als het dan ook nog eens de hele tijd aardedonker is ben ik helemaal niet uit mijn bed te branden. Voor mij was Berlijn niet de meest productieve stad.”

“We gingen naar Berlijn omdat het een uitdaging zou zijn, en we ons daar goed konden afzonderen”, aldus Andrew, “maar misschien waren we iets te afgezonderd. We hadden daar helemaal geen sociale contacten, dat werd wel heel erg eenzaam.”

Gross: “In Berlijn gingen er weken voorbij dat we tegen iemand praatten, of zelfs maar ons huis verlieten. In L.A. kan dat niet, zo hecht is ons sociaal netwerk daar.”

Eng

Gevraagd om de muziek op Sisterworld in een paar woorden te omschrijven komt Andrew met ‘eng en oncomfortabel’ op de proppen. “De staat die je bereikt als je naar de zusterwereld wil.”

“Ik vind dat een mooie omschrijving. Als iemand tegen mij zou zeggen ‘wow die plaat moet je echt luisteren, want die is heel eng en oncomfortabel’, zou ik hem gelijk gaan kopen.”

Gross en Hemphill zijn dat niet gelijk met hem eens, maar dat deert Andrew niet. “Ach, ik vind het een goed album en had graag dat iedereen het zou horen. Maar toch, als iemand anders er niks aan vindt, of niet de moeite wil nemen er naar te luisteren, kan ik daar geen seconde mee zitten.”

Liars speelt 24 mei in Tivoli in Utrecht en 25 mei in Trouw Amsterdam.