Fuck Buttons houdt niet van rare fratsen

AMSTERDAM – Het Britse duo Fuck Buttons zette zichzelf eind vorig jaar definitief op de kaart met hun tweede album Tarot Sport. NU.nl sprak met bandlid Benjamin John Power over de nieuwe plaat.

Power vindt Tarot Sport een grote stap vooruit. “Het klinkt voor ons soort muziek waarschijnlijk vreemd om te zeggen, maar ik vind ons nieuwe album eerlijk gezegd wel vrij poppy."

"De nieuwe nummers zijn heel melodieus, veel meer dan ons oudere werk. Onze debuutplaat Street Horrrsing heeft wel wat vage melodieën, maar Tarot Sport heeft echt hooks.”

Het duo houdt er een vrij onorthodoxe manier van liedjes schrijven op na. “Als we aan een nummer beginnen hebben we meestal geen enkel idee welke kant het op zal gaan. Of hoe lang het zal worden. We maken een liedje, meer weten we niet.”

“Onze oefenruimte ligt vol met zelfgemaakte instrumenten, waar we de meest bizarre geluiden uit proberen te halen. Als we een mooi geluid tegenkomen nemen we dat op. Zodra we een aantal van die geluiden hebben opgenomen gaan we pas nadenken of ze misschien bij elkaar zouden passen in een nummer.”

E-bay

Fuck Buttons gebruikt dus geen reguliere instrumenten om hun nummers te maken, maar speurt rommelmarkten en e-bay af op jacht naar geschikte objecten om muziek mee te kunnen maken.

“Ik heb ook een gitaar hoor, en Andrew (Hung, Powers bandgenoot, red.) heeft volgens mij wel ergens een drumstel staan, maar die instrumenten staan weg te stoffen op zolders waar nooit iemand komt. Je krijgt veel mooiere dingen als je zelf een instrument in elkaar zet of bestaande instrumenten onder handen neemt.”

“Ik heb laatst een soort shaker gekocht, zo’n plastic buis met dingetjes erin. Daar heb ik hele kleine gaatjes in geboord en een paar elastieken omheen gewonden, en nu komt er een scherp echo-achtig geluid uit. Veel mooier dan dat geratel wat er eerst uit kwam.”

Duo

Voordeel van deze werkwijze is dat Fuck Buttons uit slechts twee personen kan bestaan. “Dat houdt het lekker overzichtelijk”, vindt Power. “We hebben nooit ruzie over muziek, maar meeste stemmen gelden heb je als duo niet zo veel aan”, grapt hij.

“Er wordt bij ons niks doorgedrukt. Als een van ons tweeën iets niet mooi vind klinken gebruiken we het niet. ‘Dat bewaar je maar voor je soloplaat’, grappen we dan.”

Power knutselt in zijn eentje wel eens aan materiaal, maar ziet zichzelf nog geen solocarrière beginnen. “Ik ben maar wat blij met Andrew. We vullen elkaar heel goed aan.”

De basis daarvan zou wel eens in de verschillende muzikale achtergrond van het duo kunnen liggen, vermoedt Power. “Ik luisterde vroeger heel veel naar Black Flag en Minor Threat, en Andrew juist naar elektronische muziek.”

Fade-out

“Die twee muziekstijlen verschillen nogal qua opbouw en aanpak van nummers, en dat komt onze muziek alleen maar ten goede. Dan wil ik een nummer bijvoorbeeld hard afkappen, en dan komt Andrew met een fade-out die tien keer beter is.”

Doordat alle geluiden bij Fuck Buttons uit een doosje komen, zijn hun liveshows vrij statisch: twee mannen achter een verzameling knopjes. Power ziet dat niet als een probleem. “Als mensen dat suf vinden moeten ze maar thuis blijven. Ik sta daar om muziek te maken, niet om mijn publiek te vermaken met rare fratsen en gekkigheid.”

“Iedereen heeft vast een topavond als ik ondersteboven in mijn blote kont aan het plafond ga hangen, maar als je het als band daarvan moet hebben doe je volgens mij iets niet goed."

Fuck Buttons speelt op vrijdag 9 april op Motel Mozaïque.

Facebook & Twitter

Facebook & Twitter
Volg het nieuws van NU.nl/Entertainment ook op Facebook en Twitter
Tip de redactie