AMSTERDAM – “Hoe laat is het? En welke dag is het eigenlijk?” Chris Keating en Ira Wolf Tuton, twee van de drie bandleden van Yeasayer, zijn bij aankomst in Amsterdam de draad een beetje kwijt. “Waar zijn we ook al weer?”

Foto:  Spin/Cass Bird

Het tweetal deed afgelopen nacht een dj-set in Zweden en werd na een paar uur slaap alweer op het vliegtuig naar onze hoofdstad gezet. “Net lang genoeg om mijn kater weg te slapen”, denkt Tuton.

“Het is hard werken, hoor, de rock ‘n’ roll-lifestyle”, knipoogt Keating. “Oh, pas op”, waarschuwt Tuton, “straks denkt iedereen weer dat we er niets voor hoeven doen.”

Het duo begint vervolgens een verhandeling over hoe vaak gedacht wordt dat het succes naar aanleiding van debuutalbum All Hour Cymbals hen in de schoot is gevallen. Dat blijkt een vervelende maar terugkerende misvatting.

Raam

“Ik heb niet op een ochtend het raam open gezet en toen kwam het succes opeens binnenwaaien”, merkt Tuton droog op. “Het is werk. Ontzettend leuk werk, maar evengoed werk. Een plaat maken kost veel tijd en energie, en ook voor optredens kun je je er niet met een jantje-van-leiden van afmaken.”

“Ik vind vijf zwetende kerels op een podium niet bijster vermakelijk. Er moet wel iets meer gebeuren dan dat. Je moet mensen proberen met al hun zintuigen bij je optreden te betrekken, niet alleen met hun oren door middel van je muziek.”

Keating: “Je moet er moeite voor doen. Ik kan niks met bands die er als zoutzakken bij staan. Bezoekers hebben een kaartje gekocht, dan verwachten ze volgens mij meer dan een hoopje ellende met een gitaar.”

Therapie

Tuton trekt een vies gezicht: “Muziek moet geen therapie worden. Natuurlijk moet muziek emotie zijn, maar ik heb mijn eigen problemen, als ik naar een show ga wil ik geen deel uitmaken van een therapeutische sessie van de optredende muzikant.”

Iggy Pop is volgens Keating een goed voorbeeld van hoe het zou moeten. “Hij verjaagt op het podium zijn demonen, maar weet daarnaast dondersgoed dat het publiek gekomen is om hem zijn trucje te zien doen."

"En dus loopt hij over de handen van de mensen op de eerste rijen en verwondt hij zichzelf terwijl hij allerlei acrobatische toeren uithaalt. Maar iets zegt me dat hij dat op zijn hotelkamer mooi niet doet. Het is een act.”

Odd Blood

Het tweede album van Yeasayer, Odd Blood, is sinds een paar weken uit. Tuton: “We hebben op Odd Blood geprobeerd om liedjes te maken die binnen het popidioom van drie minuten en 33 seconden vallen. Het is niet voor alle liedjes op het album gelukt, maar ik vind wel dat we een echt popalbum hebben gemaakt.”

Keating: “Op ons eerste album waaieren de meeste nummers uit en zijn nogal wijds opgezet. Dit keer hebben we onszelf de regel opgelegd dat alle arrangementen beknopter moesten zijn. Ook wilden we per se minder koortjes, anders blijven we voor altijd 'die band met die leuke koortjes'.”

Straattaal

De titel van het album heeft volgens het duo geen specifieke betekenis. “Ik vind het klinken als de straattaal van de toekomst. Een science fiction-term die in een post-globalistische homogene samenleving gebruikt zal worden om iemand te beschrijven die anders is”, legt Keating uit.

“Ik vond het vooral goed klinken en het er mooi uitzien in het font dat we gekozen hebben, met van die stokjes. Een hoop O’s en D’s, daar kun je bijna niet de mist mee ingaan", vult hij aan.

Experiment

“Ons opnameproces is te vergelijken met één groot muzikaal experiment. Onze studio is ons laboratorium, we zijn constant bezig nieuwe dingen te proberen, nieuwe geluiden te ontdekken.”

En dat geldt niet alleen voor muziek, zo legt Tuton uit. “Ik vind het belangrijk om nieuwe technologie in het algemeen te ondersteunen, daarom hebben we ook die online 360 graden videoclip gemaakt voor onze eerste single, Ambling Alp.”

MTV

“Videoclips stellen tegenwoordig niks meer voor”, haakt Keating aan. “Iedereen doet hetzelfde, er is geen vernieuwing meer. Wij wilden iets heel anders, en dan graag online. Waarom zou je met je videoclip nog op MTV willen?”, vraagt hij zich af.

“Die zenden tegenwoordig toch alleen maar realityshows uit”, schimpt Tuton. “Inderdaad”, valt Keating hem weer bij. “Het gebeurt tegenwoordig allemaal online. En als de kijker dan toch al met een muis in de hand zit, kun je er net zo goed een interactieve clip van maken.”

“Iedereen denkt trouwens dat wij dat zijn, die in ons blootje door het veld rennen. Was het maar zo: mijn penis is helaas niet zo groot.” Tuton verslikt zich spontaan in zijn kopje thee. “Leuke titel voor boven het interview: Yeasayer heeft kleine piemels.”

Yeasayer speelt op 20 maart in Paradiso in Amsterdam.