AMSTERDAM - In de serie Het Verhaal Van vertellen artiesten wekelijks over hoe hun werk tot stand kwam en welke gedachte er achter een nummer zit. Deze week High On A Wire van C-mon & Kypski.

Foto:  NU.nl/Karel van brink

C-Mon & Kypski debuteerde in 2002 met het album Vinyl Voodoo. De band was toen nog een duo, bestaande uit Simon Akkermans (C-mon) en Thomas Elbers (Kypski).

Inmiddels zijn toetsenist Jori Collignon en (bas)gitarist Daniel Rose vast onderdeel van de line-up. Het vierde studioalbum We Are Square verscheen vorig jaar oktober en bevat onder meer de track High On A Wire.

DJ/producer Akkermans vertelt waar het nummer ontstond. “Anderhalf jaar geleden waren we op tour in Amerika. In Boulder, Colorado moesten we een banjo kopen, want Daniel is heel erg van de snaarinstrumenten."

"De banjo ontbrak nog aan de collectie. Daniel speelde altijd achterin de camper, dus er moest een track met banjo op de plaat komen.”

Het eerste idee werd op een laptop vastgelegd. Akkermans spreekt van een “wild west vibe” in die eerste versie. Uiteindelijk bleef daarvan alleen de banjopartij over.

“Toen kwam Daan zelf met een baslijn”, vervolgt Akkermans. “Ook de pedal steel – een liggende gitaar met pedalen – die Daan gekocht had, hebben we in het nummer verwerkt.”

Refrein

Het refrein wijkt nogal af van de coupletten. Het begint met een gitaarpartij en eindigt met klanken uit een kalimba. “Dat ontstond ook weer uit een jamsessie met een rare schakering van instrumenten”, zegt Akkermans.

“De kalimba, een duimharp, is het hoofdingrediënt. Het is een soort sigarenkistje met een aantal staafjes die allemaal een andere toon hebben.” De bandleden zouden zichzelf niet zijn als ze het daarbij zouden laten. Twee coupletten en twee refreinen verder komt dan ook “de onvermijdelijke space break”. Akkermans: “Die komt eigenlijk in elk nummer van ons wel terug.”

Gastvocalisten

Dat geldt niet voor de eigen vocalen; C-mon & Kypski werkte tot We Are Square uitsluitend met gastvocalisten. Dit keer zongen ze zelf. Akkermans noemt het “een soort van verdieping die we zelf nog niet ontdekt hadden."

"Het was een uitdaging om zelf teksten te schrijven en te kijken hoe onze drie stemmen [Elbers zingt niet mee – red.] met elkaar mengen.”

Volgens Collignon biedt de “verdieping” perspectief voor de toekomst. “Als we nu ook nog kunnen zingen, dan kunnen we echt álles maken als band. Het was wel durven."

"In het begin zaten we allemaal in een hoekje van de studio te zingen en op het einde stonden we schreeuwend voor de microfoon.”