AMSTERDAM – De Amerikaanse rockband Staind komt naar Amsterdam voor een optreden. NU.nl sprak met zanger-gitarist Aaron Lewis over het nieuwe album en zijn afkeer van rockstergedrag.

Staind brak in 2001 wereldwijd door met de hit It's Been A While en bracht vorig jaar alweer het zesde album uit, The Illusion of Progress. Die titel is volgens Lewis heel veelzijdig.

“Als je kijkt naar de wereld waarin we nu leven: is dat nou vooruitgang? Volgens mij niet. Maar het is eigenlijk op veel meer dingen van toepassing: we denken dat ergens vooruitgang in zit, maar als je beter kijkt blijkt dat vaak een illusie.”

De albumtitel is helaas ook een schot voor open doel gebleken voor critici, die hem toepassen op de band zelf. “We wisten van tevoren dat we onszelf met deze titel in de voet zouden schieten, maar ach, mensen vinden altijd wel een manier om je af te zeiken en wij vonden het afgezien daarvan wel een mooie naam voor onze plaat.”

Eerlijk

Lewis staat bekend om zijn eerlijke teksten, die veel blootgeven over zijn eigen leven en gemoedstoestand. “Ik vind het vervelend om er zo nonchalant over te doen, maar het is niet zo moeilijk voor me om een nummer te schrijven waarin ik veel van mezelf laat zien. Het komt vanzelf. Het is waarschijnlijk het enige in mijn leven waar ik geen enkele moeite voor hoef te doen.”

De teksten van Lewis zijn in de afgelopen jaren een stuk positiever geworden, vindt hij zelf. “Ik ben nu elf jaar getrouwd, ik heb drie kinderen, ik heb in mijn persoonlijke leven niks meer om ongelukkig of boos over te zijn.”

Bij persoonlijke teksten ligt altijd het gevaar op de loer verkeerd begrepen te worden, maar daar zit de zanger-gitarist niet zo mee.

“Dat is de magie van muziek. Dat je iets kunt maken waar andere mensen hun eigen emoties in kwijt kunnen. Dat ik een tekst schrijf die precies vaag genoeg is om door tien verschillende mensen op tien verschillende manieren geïnterpreteerd te worden. Dat vind ik mooi.”

Onbegrepen

“De enige manier waarop ik me onbegrepen voel is dat ik altijd word afgeschilderd als een ongelukkige, onbereikbare, zeikerige klootzak met sterallures, omdat ik niet altijd even lekker in mijn vel zit. Maar ik voel me helemaal geen rockster. Ik gedraag me daar ook absoluut niet naar en ik voel me ongemakkelijk als ik in een positie zit waarin dat soort gedrag van me verwacht wordt.”

De Amerikaan kiest er dan ook bewust voor om op het podium niet de rockster uit te hangen. “Optreden is het leukste van muzikant zijn, maar dat betekent niet dat ik mijn enthousiasme daarover moet tonen door als een debiel over het podium te springen.

Voor mij gaat het er niet om het middelpunt van de aandacht te zijn en mijn publiek te vervelen met een hoop geleuter. Ik zeg nooit iets tijdens de show. Ik bedank op het einde de fans voor hun aandacht en voor het feit dat ze de beste fans zijn die een band kan hebben, maar dat is het.”

Bescheiden

Een optreden van Staind hoort volgens Lewis ‘heel bescheiden en vooral niet opdringerig’ te zijn. “Onze shows zijn heel erg niet rocksterachtig. Ik heb een hekel aan bands die zo overdreven lopen te doen, alleen maar om het overdreven doen.

Ik sla liever door naar de andere kant en presteer mezelf eerder als understatement. Ik ben er niet om je te vermaken, maar om mijn liedjes voor je te spelen en als het goed is zijn de fans daar ook voor gekomen.”

“Ze zijn er voor de muziek. Ik hoef ze niet af te leiden met allerlei rocksterclichés. Een concert is niet de juiste plaats voor politieke praatjes. Natuurlijk heb ik een mening over politiek, maar om een hele monoloog te gaan staan houden terwijl mensen zo’n beetje gedwongen zijn om naar mijn geblaat te luisteren omdat ze wachten op het volgende liedje, dat vind ik bijna misbruik maken van de situatie.”

Rocksterclichés

Toch vervallen veel bands waar Staind door beïnvloed is bij hun liveshows wel in de door Lewis zo verfoeide ‘rocksterclichés’. “Mijn favoriete bands zijn onder meer Deftones, Korn, Limp Bizkit, Stone Temple Pilots, Pearl jam en Pantera. Daar zitten ook acts tussen die wel een grote rockshow neerzetten bij hun optredens. Nou ja, dat is dan hun ding. Mijn manier is het niet.”

Op de vraag of Lewis nog plannen heeft voor zijn verblijf in Amsterdam heeft hij zijn antwoord snel klaar.

“Ze zullen me ongetwijfeld uit een van de vele coffeeshops moeten slepen. Ik had vroeger een vast adres, daar heeft jarenlang zelfs een foto van me aan de muur gehangen, maar die tent is nu een beetje verlopen dus daar kom ik liever niet meer. Mijn foto is nu ook weg en dat kan toch geen toeval zijn: halen ze mijn hoofd van de muur, verpaupert gelijk de hele zaak, haha.”

Staind speelt op 17 juni in de Melkweg in Amsterdam.