AMSTERDAM - Op zijn elfde spaarde hij singletjes van Paul de Leeuw, op zijn zestiende was hij gabber, in 2006 won hij de Grote Prijs van Nederland in de categorie singer-songwriter.

Foto:  KindaMuzik/Timo Koren

Op het Lowlands-festival in 2008 coverde hij André Hazes en voor zijn nieuwste album zegt hij geïnspireerd te zijn door elektronische muziek als Portishead en The Knife.

Van Lucky Fonz III, pseudoniem van Otto Wichers, is van alles te verwachten op het gebied van muziek.

Na twee albums vol melancholische herfstliedjes vindt hij het tijd worden voor een lenteplaat. "Ik verander zo snel. Als artiest, maar ook als persoon. Ik ben nu zo anders dan twee jaar geleden. Damn, ik ben al anders dan een half jaar geleden", verzucht Otto Wichers, alias Lucky Fonz III, in het café van Hotel Arena.

In interviews gaf hij al aan dat zijn nieuwste album A Family Like Yours anders zou klinken. Minder kenmerkende melancholische folkliedjes en een meer popgeoriënteerd geluid. Het kenmerkt Lucky Fonz III als artiest met een veelzijdige smaak. Hij moet dan ook even nadenken over de vraag wat hij absoluut niet zou maken. "Ik zou nooit iets echt gemeens of negatiefs maken", concludeert hij ten slotte.

Stemgeluid

Wichers is net een tijdje terug van zijn Noord-Amerikaanse tour. "Mensen reageerden heel goed op mijn muziek. In Nederland moeten mensen nog wel eens wennen aan mijn stem, maar mijn manier van zingen is daar veel bekender. Ze zijn heel tekstgericht, ze horen snel waar ik over zing. Ik had het idee dat het kwartje gelijk viel."

Nu Lucky Fonz III in eigen land bekender is geworden, krijgt hij ook vaker negatieve reacties op zijn stemgeluid.

"Maar ik neem het mensen niet kwalijk. Als je normaal Idols kijkt, en je ziet mij, dan schrik je jezelf een hoedje. Maar dat is juist interessant, als ik juist die mensen weet te overtuigen, weten zij ook: muziek hoeft niet zo en zo te zijn, het kan ook zo zijn. Ik denk dat muziek een manier kan zijn om andere dingen te snappen. Het snappen van andere muziek verbreedt je geest, zo kan je ook in het dagelijks leven dingen van meerdere kanten zien."

"Ik kom als alternatief artiest op mainstreamplekken. De angst die mensen hebben is: oh, zul je niet besmet raken met raken met die cultuur. De werkelijkheid is dat ik probeer de mainstream te besmetten. Met het Amsterdam Songwriters Guild proberen we bijvoorbeeld folk een podium te geven."

Zelfcensuurknop

Centraal thema op A Family Like Yours is familie. "Nou, daar kwam ik later pas achter. Toen ik alles ging doorlezen, dacht ik: jeetje, het gaat wel veel over vaders, moeders, zoons en dochters. Daarom heb ik hem ook zo genoemd. Het is een soort familiealbum geworden." Het geheel klinkt duidelijk anders dan de vorige twee albums. "We hebben nummers geselecteerd op het verschil met eerdere dingen. Life is Short is best een herfstplaat, dit moest een lenteplaat worden."

A Family Like Yours klinkt op een bepaalde manier toegankelijker dan eerder werk. "Voor dit album heb ik de zelfcensuurknop uitgezet. Als ik vroeger naar The Beatles luisterde, zongen ze: "Ooh, I need your love babe, guess you know it's true". Eerst zou ik zoiets zelf niet geschreven hebben, dan ging er een rode knop aan: dit is niet poëtisch genoeg en de melodie is te 'la-la-la'. Op een gegeven moment probeerde ik heel subtiele teksten te schrijven. Maar de melodieën zijn ook wat groter, en ik merkte dat het niet helemaal klopte."

Ondanks het meer popgeoriënteerde geluid is de plaat zeker niet minder eigenzinnig. "Misschien minder diepzinnig. Zeker niet minder eigenzinnig, dat zou een slechte zaak zijn. Onder eigenzinnig versta ik dat je een eigen esthetisch verlangen volgt. Maar je kunt ook het verlangen hebben om iets minder persoonlijk te zijn. Het lijkt me wat discutabel om dat minder eigenzinnig te noemen."

De nadruk ligt vooral op de wat vrolijker nummers. "Die wilde ik wat meer in de spotlights zetten. De teksten zijn ook wat kinderlijker geschreven. Dat was leuk om te doen en het werkte bevrijdend. Het leven is niet alleen maar nadenken en boeken lezen."

Dramatiek

Bij zijn aankomende Nederlandse clubtour zal hij waarschijnlijk het effect van een nieuw album en een reeks De Wereld Draait Door-optredens merken. "Ik vind mezelf beter als live-artiest. Bij het opnemen weet ik niet zo goed wat ik moet doen, op het podium weet ik dat veel beter. Ik vind het ook lastig dat er geen publiek in de studio is."

Kenmerkend voor de optredens van Lucky Fonz III is de afwisseling tussen de dramatiek van de liedjes en de luchtigheid van de opmerkingen en grappen tussen elk nummer.

"Dat is een bewuste keuze. Als het alleen maar down is, zijn mensen niet meer bereid mee te gaan in de dramatiek van de liedjes. Daarbij vind ik het saai als mensen niet entertainend zijn op het podium, dus moet ik het zelf ook niet zijn."

Wichers is daarin ook heel perfectionistisch. "Ik maak me nooit zorgen over een valse noot en ik bespeel mijn gitaar ook niet al te precies, maar de interactie tussen artiest en publiek mag niet verstoord worden. Ik heb ook wel eens fantastische shows gespeeld in heel ruige kroegen, waar veel herrie was en alles mis ging. Maar toen kwam de boodschap van de liedjes wel over. Dat is het allerbelangrijkste, dat de kern van de liedjes overkomt op het publiek."

Meer audio/video, concertdata en achtergronden van Lucky Fonz III vind je bij KindaMuzik.