AMSTERDAM – Broer en zus in één band. Als dat maar goed gaat. Jacob en Sarah Snavely kibbelen, zoals dat hoort, heel wat af. Maar in Dag för Dag hebben de twee hun eigen taal: “Muzikaal gezien klikt het gewoon.”

Sarah en Jacob hebben een hoop van de wereld gezien voor ze in Stockholm belandden, waar ze nu gevestigd zijn.

Sarah: “We hebben een tijdje heel ver van elkaar gewoond, maar de laatste zes jaar zijn we heel close. We hadden het al langer over het starten van een band en anderhalf jaar geleden hebben we de knoop doorgehakt. Het was iets dat we moesten doen.”

Klassiek

Sarah is klassiek geschoold en dat is nogal opmerkelijk als je je bedenkt dat de muziek van Dag för Dag uit alleen gitaar, bas en drum bestaat.

Sarah: “Ik begon met viool toen ik vijf was. Jacob was niet zo muzikaal. Hij was zelfs zo verschrikkelijk dat ze hem op voetbal hebben gedaan.” Jacob: “Ik ben niet zo'n volhouder. Toen mijn ouders gingen scheiden wilde ik op voetbal.”

Tourmanager

Het gaat Dag för Dag sinds de oprichting van de band al voor de wind. Dat de twee veel vrienden in de muziekindustrie hebben helpt daarbij wel een handje. “Jacob was een tijdje tourmanager en al mijn vrienden deden iets met muziek."

"Toen Jacob tourmanager van Two Gallants was, ging ik mee om merchandise te verkopen. Op die tour hebben we ook Shout out Louds uit Zweden ontmoet, daar zijn we goed bevriend mee geraakt. We hebben toen besloten om naar Stockholm te verhuizen”, zegt Sarah.

Shout out Louds

Vervolgens heeft Sarah af en toe toetsen en viool gespeeld bij Shout out Louds. Het idee voor een eigen band was dus snel geboren: “Ik speelde op een grote piano en Jacob op bas. Toen kwam hij op het idee om mij gitaar te laten spelen."

"Maar dat kon ik helemaal niet, ik heb het geleerd door naar andere mensen te kijken. Mensen die zelf spelen zullen dat vast aan me zien. Daarnaast was Jacob pas net begonnen met bas en ik had nog nooit voor een publiek gezongen.”

Saddle Creek

Dat was allemaal anderhalf jaar geleden en nu reizen ze de wereld rond met bands als Wolf Parade en The Kills. Een platencontract bij Saddle Creek hadden de twee ook snel op zak. “Saddle Creek vond onze demo eerst echt kut. Toen zagen ze ons live en wilden ze meteen met ons werken”, aldus Sarah.

De nummers schrijven Sarah en Jacob samen, maar voor optredens wordt er ook nog een drummer ingebracht. Jacob: “Soms overwegen we wel eens om een derde lid aan te nemen.” Sara: “Maar dat moet dan wel iemand zijn die toegewijd is. Het liefst iemand die ook Engels spreekt, dan kunnen we meer vieze grappen maken.” Jacob beaamt dat: “Ja, we zijn best smerig.”

Ambities

Broer en zus Snavely zijn het niet altijd met elkaar eens. Sarah's ambities zijn wat groter dan die van Jacob: “Ik wil graag door een groot label getekend worden, maar Jacob wil dat niet”, droomt Sarah weg.

"Veel bands willen op een 'cool' indielabel zitten, maar ik wil dat onze muziek door iedereen wordt gehoord. Sommige bands vinden dat mensen hun muziek maar gewoon moeten 'begrijpen', maar ik vind van niet. Ik wil dat iedereen ons leuk vindt, van de zestig jaar oude zakenman tot de hipster.”

Kibbelen

Op de vraag of ze nou niet constant kibbelen draait Jacob zich om naar zijn zus en zegt: “Je zuigt. Ja, we kibbelen wat af.” Sarah: “Muzikaal gezien hebben we soort van onze eigen taal. Toch?”

“We hebben nogal een vurige familie. We beginnen met praten, dan met harder praten en dan gaan we schreeuwen. En als we niet harder kunnen schreeuwen dan schop je gewoon.” Volgens Jacob is dat al wel eens gebeurd: “Ze heeft me ooit eens uit haar huis gezet. Dat was geweldig! Ze zei: 'Ga uit mijn huis'. Dus ik ging uit haar huis.”