Pink - Funhouse
Alicia Moore alias Pink levert met haar vijfde release Funhouse een sterke plaat af vol oprechte, emotionele songs. Een ware ode aan ex-man Carey Hart, die hier en daar liefdevol verwijten naar zijn hoofd geslingerd krijgt van de zangeres.
Pink heeft met de eerste single afkomstig van Funhouse, 'So What', direct haar eerste nummer één hit weten te scoren. Ook al is deze track van een compleet ander kaliber dan de overige twaalf nummers, geeft deze overduidelijk de strekking van het album weer.
De scheiding tussen Moore en Hart is namelijk overal in terug te horen. En hoe cru het ook is, persoonlijke narigheid blijkt eens te meer goed voor de kunst. Pink geeft zichzelf compleet bloot en weet toch integriteit te behouden.
Intensiteit
De gevoelens van wanhoop, verdriet en de liefde die de Amerikaanse nog voor haar ex voelt zijn allen diepgeworteld en dat maakt ook dat het met zo'n enorme intensiteit naar buiten komt wanneer zij over dit alles zingt.
En datzelfde zingen lijkt dé uitlaatklep voor Pink. Zij weet al het eerder genoemde samen te bundelen in haar voornaamste instrument en dat is bewonderenswaardig. Ook al wordt één en ander in de teksten op deze cd flink uitgediept, hadden we het makkelijk zonder woorden afgekund want het stemgeluid spreekt eigenlijk al voor zich.
Ballads
Dat Pink kan zingen is ook op Funhouse duidelijk te horen. Veel van de songs zijn ingetogen, maar dat kan niet gezegd worden over de zang die werkelijk overal door- en overheen walst. Uithalen zijn op Funhouse niet bepaald en unicum en ook bij de ballads vraagt Pink vaak het uiterste van haar stem.
Pink haalt met haar teksten af en toe flink uit naar de man die zij volgens eigen zeggen alles van zichzelf heeft gegeven. In het nummer 'It's All Your Fault', van welk de titel eigenlijk al voor zich spreekt, komen verwijten aan de lopende band voorbij. Maar wat Funhouse nou juist zo mooi maakt is dat de liefde van Alicia Moore voor haar ex toch echt wel alles overheersend is.
Startpagina