AMSTERDAM - Snoop Dogg is weer eens in Nederland. Dat de boomlange rapper ons land zo frequent bezoekt, heeft wellicht wat te maken met zijn voorliefde voor 'Hollands groen'. Snoop voelde zich zondag dan ook als een vis in het water in de Amsterdamse Heineken Music Hall.

Snoop Dogg in HMH Fotoserie

Jarenlang waren de bijdragen van 'The Bigg Boss Dogg' nogal magertjes. Na zijn eerste twee succesplaten Doggystyle (1993) en Tha Doggfather (1996) maakte de lange man de ene na de andere muzikale miskleun.

Maar de laatste jaren heeft hij de weg naar boven weer gevonden. Met de juiste producers en een lichte drang tot vernieuwing (Snoop laat het niet alleen bij rappen, maar zingt zo nu en dan ook) blijft hij een hiphopper om rekening mee te houden.

Scarface

Om zijn status als superrapper nog maar eens te benadrukken, schroomt hij niet om alles uit de kast te halen. Z'n show wordt ingeleid door het bombastische 'Carmina Burana' terwijl de schermen aan weerszijden van het podium beelden laten zien uit het bewogen leven van de grote man afgewisseld met fragmenten uit de film Scarface.

Als meteen daarna 'Murder Was The Case' wordt ingezet, is het publiek niet meer te houden en ontstaat een zee van op- en neergaande armen.

Bijval

Snoop Dogg maakt zich er gelukkig niet te gemakkelijk vanaf door alleen een dj mee te nemen. Een solide spelende band zorgt dat de blikken hal goed gevuld wordt. Daarnaast krijgt hij bijval van rappers Daz en Kurupt van Tha Dogg Pound die zo nu en dan de vloer voor zichzelf krijgen.

Kracht

Hoewel nieuwere nummers als 'Drop It Like It's Hot' en 'Sensual Seduction' het goed doen, imponeert Snoop vooral met oud werk. 'Tha Shiznit', 'Gin en Juice', en het onvermijdelijke 'Who Am I (What's My Name?)' hebben vijftien jaar na dato niks aan kracht ingeboet.

In tegenstelling tot De Jeugd Van Tegenwoordig, die een uur eerder het voorprogramma verzorgden, weet Snoop Dogg het publiek wel binnen no-time mee te krijgen. Hij hoeft z'n lange armen maar lichtjes te bewegen of het publiek wuift met hem mee.

Scanderen

Een fijn staaltje 'crowd control' is even leuk, maar wordt irritant als Snoop tot vervelens toe het publiek zijn naam laat scanderen. De zin 'Ain't no party like a Snoop Dogg party, cause a Snoop Dogg Party don't stop', wordt eindeloos herhaald.

Wanneer Snoop al na een uur met z'n homies achter de coulissen verdwijnt, lijkt die uitspraak wat overdreven. Bij het horen van Bob Marley's Jammin' denk je eerst nog dat er een rookpauze wordt ingelast, maar Snoop en z'n mannen houden het toch echt voor gezien.

Snoop bouwt een mooi feestje waarin hiphopnostalgie en vakmanschap hand in hand gaan. Maar helaas, de sfeer wordt er te gekunsteld geprobeerd in te houden en de lichten gaan veel te vroeg aan. En dat is toch wel een beetje teleurstellend als je een gangsta-party verwacht.