Loney, Dear speelt muzikale sprookjes

AMSTERDAM – Luisteren naar Loney, Dear is als verdwalen in een wereld vol sprookjes. Sluit je ogen en laat de vloed van zoete vocalen en melodieuze klanken over je heen komen.

Loney, Dear grijpt je bij de strot en laat je niet meer los tot het optreden voorbij is. De sympathieke Zweedse singer-songwriter Emil Svanängen, die Loney, Dear als pseudoniem voert, staat niet in zijn eentje op de vrijdagavond van het Crossing Border festival in Den Haag.

Hij wordt namelijk gezelschap gehouden door zijn vierkoppige band, die samen klinken als een klein orkest.

Geruisloos

Wat onwennig wordt er aan de set begonnen, maar als de andere bandleden na twee nummers geruisloos plaatsnemen achter hun instrumenten begint het genieten pas echt. Alle nummers werken stuk voor stuk toe naar een schitterende climax.

Met de nodige humor spelen ze hun langste show tot nu toe. De schitterende indiefolk, zoals de muziek heet die ze spelen, weet het publiek uitermate goed te bekoren.

Loney, Dear - Saturday Waits

Okkervil River

Indiefolk doet het sowieso goed op Crossing Border. Eerder op de avond gaf Okkervil River een daverende show weg. De uit Austin afkomstige band, onder leiding van Will Sheff, geeft zich volledig.

Opzwepende en rustige nummers wisselen elkaar prima af. Toch blijft er iets knagen na het optreden van Okkervil River, op de een of andere manier heb je het gevoel dat deze band nog zo veel beter kan. Iets wat ze als een groot compliment kunnen opvatten, want met de show in de kleine Paradijszaal was niks mis.

Middelmatigheid

De ‘superband’ The New Pornographers blonk vooral uit in middelmatigheid. Zelf proberen ze al jaren van het stigma ‘superband’ af te komen en tijdens hun optreden bleek als snel waarom. Alle artiesten van de powerpopband mogen dan afzonderlijk een gerenomeerde muzikale carrière achter de rug hebben, als band stelt het niet veel voor.

Stuk voor stuk staan ze als een stelletje zoutzakken op het podium en lijken niet erg opgewonden te raken van hun eigen muziek. “Just another gig”, moeten ze hebben gedacht.

Speenvarken

Als zanger Carl Newman weer eens richting de microfoon stapt hoop je eigenlijk dat hij zo snel mogelijk weer ophoudt met zingen. Zijn stem klinkt als een verkouden, fijngeknepen speenvarken en daarmee overstemt hij constant de schitterende fluwelen stem van Kathryn Calder. Zij mag beschouwd worden als enige lichtpuntje van de show.

Grote afwezige bij The New Pornographers was singer-songwriter Neko Case. De pittige zangeres had de andere bandleden een flinke schop onder de kont kunnen geven, misschien dat ze dan hun albumprestaties waar maken.

Facebook & Twitter

Facebook & Twitter
Volg het nieuws van NU.nl/Entertainment ook op Facebook en Twitter
Tip de redactie