Hip met het gezin op lentesport

Ben je man, kun je zomaar vader worden. Dat doet normaal gesproken je cool-factor al weinig goed, qua luiers, papa-dag en melkvlekken in de kraag. Maar niets is vernietigender voor je imago als stijlbaron dan een familievakantie.

Sleur je bijvoorbeeld een zuigeling mee op intercontinentale zonvakantie, kun je rekenen op de eeuwige haat van de omringende passagiers op rij 1 tot en met 12, die voor de prijs van een onbetaalbaar business class ticket niet hadden gevraagd om 11 uur non-stop krijsconcert.

Worden de kinderen ouder, vervelen ze zich. Kun je je niets van aantrekken en toch lekker die tochtige boerderette met zelfhulpzwembad huren, maar dat komt je te staan op driemaal daags een memory-marathon, urenlang onderwaterkarate in ijskoud en zwaar bechloord water en verschrikkelijke ‘culturele’ uitjes die slechts draaglijk zijn te houden met beloftes van ongelimiteerd ijs en cola.

Beter is dan een camping met nóg 200 etters van kinderen, die dan tenminste elkaar vermaken, zodat jij kunt doen wat er verder nog opzit: elke dag een krat bier leegdrinken in de voortent. Maar dan ben je alle hoop op street cred en trendsettende geloofwaardigheid voorbij, en zal hoon en spot je deel zijn, voor zo lang je leeft.

Aldus dacht ook een groepje retecoole snowboardkampioenen, back in the day, 2002. Gewend overal met de felgekleurde plank op de rug, de slonzige outfit, en de veelkleurige muts op het felgebruinde hoofd, het summum van cool te zijn, de king en queen van de piste, de hiphoppers van de sneeuw, viel ook hen het ouderschap rauw op het dak.

Niet cool was geen optie, maar met die kinderen moet je ook wat. Goede raad was duur en enig peinzen later was Family Jam geboren. Met z’n allen iets leuks doen. Snowboarden in de meivakantie, om precies te zijn. Het bleek een succesformule, en via word of mouth is het event nu aangegroeid tot meer dan 350 deelnemers, voor wie inmiddels een derde appartementenhotel moet worden afgehuurd.

En zo treft de argeloze Fransoos dit jaar ook niemand minder dan J. Heemskerk, Playboybaas, trendvorser, schrijver en columnist, scheepskapitein en theaternovice aan de piste. Mét zijn vrouw, ook al zo’n mediafenomeen en hun zoon Willem, die volgende maand zijn zwemdiploma hoopt te halen, en nu mikt op de beginner plus, ski. Zij zijn nieuwelingen, en mengen zich een tikje beduusd in de Nederlandse Beau Monde van Tignes, het huizenhoge Franse sneeuwresort.

Cool met de kinderen. Dat is het idee. Lukt het ook? Dat is de vraag. Qua verhaal zit het goed. Skiën in de lente is ongezien hipper dan een achtdaags dingetje Costa del Spanje, Griekenland of Turkije. Maar verder heeft het veel weg van een gewone wintersportvakantie. ‘s Ochtend de kinderen op les, kunnen de ouders lekker gek doen met de cracks die de Tour de Tignes verzorgen. Vindt men dat te heftig, en dat vindt men, kan ook de recreant Heemskerk zijn lol op aan de flanken van La Grande Motte, tot 3600 meter hoogte, waar het zowaar nog soort van koud is.

In de middag ‘doet’ men dus gezin. Van tekenwedstrijden tot snowboardclinics, van minidisco tot Respect The Mountains Quiz, want deze posse zou graag zien dat ook de kleinkinderen nog op wintersport kunnen. Hoogtepunt is de Family Jam Challenge, een ‘speelse wedstrijd met veel lol voor het hele gezin’. Hiervan kunnen de jonge ouders bijkomen bij de geheime ouders-borrel, als de kinderen (boven de twaalf) gaan pokeren of stappen. Tevens is er een collectieve maaltijd. Alles facultatief, natuurlijk.

Is het wat? Nou. Ja. Toch wel. Het is even raar om op straat in full ski battle gear een gast in korte broek en flipflops tegen te komen (want heet in de zon), maar je kunt in één week het jaarlijkse quotum slakken, kikkerbillen en Jacobsschelpen aftikken, en ze maken in de Savoie aardige wijn. Maar het beste is toch: je treft gelijkgestemde zielen, en dat maakt elke vakantie leuk. Zeker als ze leuke kinderen hebben.

Lees meer over:
Tip de redactie