Liefdadigheid in New York

Toegegeven, bij aankomst brandde het schaamrood hevig op mijn wangen. Te laat komen op een benefietavond verdient al geen schoonheidsprijs, maar in ons geval betekende dat bovendien een ‘walk of shame’ door een propvolle zaal vol weldoeners. Geloof me, vooraan zitten is zo een stuk minder leuk.

Eenmaal over de eerste ontzetting van mijn eigen gedrag heen, volgt algauw een tweede golf: niemand meer of minder dan dé vrouw van de avond blijkt dankzij ons onnodig lang aan een halflege tafel te hebben gezeten. Actrice of niet, de glimlach van Law&Order-ster Mariska Hargitay lijkt gelukkig even oprecht als anders en we vlijen snel doch zo geruisloos mogelijk neer.

Over de jaren heb ik Hargitay, een bijzondere vrouw, geregeld ontmoet. De manier waarop zij haar Joyful Hearts Foundation tegen (seksueel) geweld onder vrouwen vormgegeven heeft, dwingt respect af. En dan te bedenken dat het initiatief voortkwam uit haar carrière bij de populaire televisieserie. Voor haar rol als detective onderzoekt Hargitay wekelijks namelijk de meest bizarre (vaak waargebeurde) gruwelijkheden. Verhalen die de actrice inspireerde tot de organisatie, die vanavond het middelpunt van de benefiet vormt.

Dat er geld nodig is, is helder. De Amerikaanse politie komt aan bepaalde zaken tegenwoordig niet eens toe, waardoor 'sickos' blijven rondlopen, en dat mág niet mogen. En wie de ernst ervan bij aanvang van de avond nog niet beseft, doet dat na de heftige ervaring die een slachtoffer desgevraagd met de zaal deelt, hopelijk alsnog.

Aandacht voor het filantropische initiatief is er gelukkig genoeg. Een stevig blik collega’s lijkt speciaal voor de gelegenheid opengetrokken: van Alec Baldwin tot Marcia Gay Harden tot Hillary Swank. Ook de optredens zijn memorabel. Cyndi Lauper is cool als ever en Eric Lewis, die ik hiervoor nog niet eens kende, geeft staand achter zijn piano zo’n energiek concert dat iedereen spontaan opstaat. Waanzinnig om te zien.

Het lijkt dan ook bijna vanzelf te gaan: de avond, met toch een bijzonder serieuze aanleiding, wordt op deze manier met de minuut een groter feest. De sfeer is beter dan menigeen bij zo’n bijeenkomst zou vermoeden en ik word erdoor aangestoken. Sterker nog: ik heb het uitstekend naar mijn zin!

Een acute aanval van schuldgevoel laat dan ook niet lang op zich wachten, maar zo gauw als dat gevoel komt opzetten vertrekt het ook weer. Onderdeel van de avond is namelijk een veiling, en wat blijkt: begeesterd publiek biedt begeesterd. Lotnummers brengen meer op dan wie ook had voorgerekend. En toen één van de prijzen, een diner verzorgd door chef-kok Mario Batali, door twee vastberaden heren werd opgedreven tot 80.000 dollar, werd ad hoc nog even besloten ze allebei een etentje te geven.

In totaal bracht de veiling het duizelingwekkende bedrag van 1,8 miljoen dollar op en ik krijg van mezelf dan ook snel toestemming vooral schaamteloos verder te feesten. Heel wat vrouwen en kinderen kunnen na vanavond immers geholpen worden en dat is -bij nader inzien- zelfs een uitstékende reden voor een knalfuif.

Frederique.

Tip de redactie