Recensie: Three Sisters in concert past niet in een hokje

Gewapend met pen en papier trekt schrijver Jan van der Sluis regelmatig Leiden in om vast te leggen wat er in de stad gebeurt. Dit keer bezocht hi jde voorstelling Three Sisters die binnenkort ook in Leiden is te zien.

Het heeft wel iets van de muppet Super Grover. Is het een band? Is het theater? Is het… Ja, wat is het eigenlijk? Als je probeert Three Sisters in een vakje te stoppen, loopt het verkeerd af. Dan mis je al nadenkend veel te veel van de voorstelling. Three Sisters in concert is een voorstelling die je over je heen moet laten komen zonder al te grote verwachtingen.

Als je de ruimte geeft om je mee te nemen, dan werkt het. Of Tjechov wel of niet precies wordt gevolgd, is een vraag die onheus is. Dit ís Tjechov niet. Dit zijn Three Sisters met band. Op 8 december staat de voorstelling in Leiden in theater Ins Blau.

Brandpunt

Three Sisters in concert doe je al snel onrecht. Voor de Tsjechov-adept ontbreken tekst en dramaturgie van het klassieke Drie Gezusters. Een fan van muziektheater mist mogelijk het spannende en ontregelende. Wie een band dacht te gaan luisteren, zal de theatrale laag missen. Three Sisters in concert is het brandpunt van alledrie. In de popmuziek zou je het een concept-album noemen: een verhaal verteld in liedjes.

Muzikaal

Muzikaal valt er geen speld tussen te krijgen. De drie dames zingen feilloos en – een groot voordeel – verstáánbaar. De band stáát. De muziek reikt van klein en intiem tot groots en meeslepend. Het duet It’s time for me to go is één van de aanstekelijke toppers. Was het alleen een concert, dan bleef de voorstelling al overeind. Maar er is meer.

Theatraal

Theatraal haalt de voorstelling een achteraf mooie truc uit. Tsjechov doet eigenlijk in de marge mee, is eerder een sfeerbepaler dan schrijver. De drie gezusters op het podium líjken, fysiek, niet op elkaar en de band niet op soldaten, zoals in het origineel. Er is haast geen interactie tussen de zussen, ook niet in gelaatsuitdrukking. Wat hebben die met elkaar? Verveling?! schiet de toeschouwer te binnen. Dan valt het oog op de achterdoekprojectie van vlakke Nederlandse poldervlakten. En op het geluid van een gierende wind.

Geluk

Tsjechov is verweven met en door de voorstelling. Heel subtiel, maar ook uitgesproken. De toeschouwer krijgt de sleutels tot Tsjechovs boodschap áángereikt “Something needs to happen right now. But how, how, how…” en “We let life go. Over and over. Why didn’t we live more dangerously?”. Geluk: het is altijd elders, terwijl de tijd en het leven verstrijken.

Leven in het klad

De uitgesproken bespiegelingen zijn gidsen in het verhaal, maar vooral ook nadenkertjes “Leven in het klad. Wat, als het leven in het hierna het leven in het echt is. Dat zou mooi zijn”. Hoopgevend is Three Sisters in concert zeker. Hedendaags is het pleidooi voor ‘nú leven’ “Let’s give ourselves to the music, gotta dance right now, or we gone loose it”.

Breekijzer

Muziek als breekijzer; het maakt in elk geval van Tsjechovs klassieker een aparte ervaring. Maar om te weten of het nu theater, muziektheater, een concert of iets anders is, zult u zelf moeten gaan kijken en oordelen. Wees echter gerust: ook de spelers zelf bleken moeite te hebben met de vraag.

Tip de redactie