Achtergrond: Naar het PUUR Festival kun je met de fiets

Gewapend met pen en papier trekt schrijver Jan van der Sluis regelmatig Leiden in om vast te leggen wat er in de stad gebeurt. Dit keer verdiept hij zich in festival PUUR.

Of Leiden een (muziek)feesten- en festivalstad is? Daarover hoeven Bart van Rijn en Ernst Wagensveld eigenlijk niet eens lang na te denken "Er is een vrij grote groep mensen die naar verschillende soorten feesten en festivals gaan: house, dance, trance. Veel daarvan gaan naar Amsterdam. In het verleden hadden we nog het LVC. Nu is er Gebr. de Nobel, maar dat is geen echte locatie voor house. Het is wel een prima poppodium".

Publiek is er dus wel. Maar is er ook ruimte en medewerking? Samen met vijf anderen vormen Van Rijn en Wagensveld de organisatie van het PUUR Festival dat eind juli plaatsvindt aan de Klinkenbergerplas, in Oegstgeest.

Drie in één

PUUR Festival is een samensmelting van drie langer bestaande organisaties, ieder met eigen muziekvoorkeuren. Barry Badpak – “de oude” – wordt gezien als de geestelijk vader van die samenvoeging. PUUR Festival is zeker geen kinderspel. Niet alleen is het een VOF; het wordt ook op een vriendschappelijke manier zakelijk gerund "we maken vooraf iedere keer weer afspraken wie hoeveel tijd kan besteden. Daar spreken we elkaar ook op aan. Er zit ook spaargeld van ons allemaal in. Dat we goed met elkaar kunnen opschieten en dezelfde ideeën delen, maakt het makkelijker en prettiger werken." Maar PUUR Festival ís een onderneming.

Gezelligheid en kwaliteit

Die ene dag in juli wordt vooraf gegaan door een jaar plannen, onderhandelen, wérken. De basis is duidelijk: "een festival met top-acts – en aanstormend talent – met een bijzondere sfeer, en vooral veel gezelligheid".

"En snelheid. We willen niet dat je lang moet wachten voordat je met je kaartje naar binnen kan. Niet lang wachten op een wc. We hebben twaalf eetkramen in het food court. Je moet weggaan met een prettig gevoel: goede dj’s, een bijzondere sfeer en geen gedoe." 

Dat klinkt mooi. Maar het is wel een berg werk.

Buiten Leiden

"Dat onze eerste locatie, Vlietlanden, niet mogelijk was – vanwege veiligheidsredenen (één toegangsweg en verleden jaar een zware zomerstorm, red.) – hoorden we pas in de lente. Dan ben je wel al dj’s aan het boeken en inrichtingsplannen aan het maken. Gelukkig konden we naar de Klinkenbergerplas. Ook die levert relatief weinig geluidsoverlast voor omwonenden, maar is vooral een vooruitgang omdat we zand als ondergrond hebben en geen gras dat wordt vertrapt." 

Leiden mag dan wel liefhebbers van dit soort muziekfeesten huisvesten; een goede plek voor openlucht- of zaalfeesten is er niet.

Ondernemersmentaliteit

Zo’n ruim honderd vrijwilligers zijn op een of andere manier voor PUUR Festival in touw “nee, we leven geen van allen van PUUR. Iedereen doet er in meer of mindere mate ‘iets’ naast”. Die zijn de festivaldag in touw, maar bijvoorbeeld ook in de aanloop als decors worden gebouwd "in een antikraakpand in Den Haag, want Leiden is veel te duur als je daar grote werkplaatsruimtes zoekt". Daar is de vreemde spanning weer tussen een behoefte en mogelijkheden. Zonder enige subsidie is het zuivere ondernemingszin – en -intuïtie! – om het festival van de grond af aan op te bouwen.

Vertrouwen

Festivals als PUUR zijn ook belangrijke marketing voor de stad. Het festival groeit en de organisatie is van plan door te ontwikkelen, zeker ook in kwaliteit van de beleving. "De bezoekers komen grotendeels uit de regio. Maar we zien ieder jaar weer meer bezoekers uit andere delen van Nederland, tot Groningen toe. Da’s ook wel de festivalcultuur: je hebt er iets voor over."

Dat PUUR dat goed doet, blijkt wel uit hun eerste plaats op de website Upcoming, de acht kleinere festivals die je mee móet pakken. Het blijkt óók uit het gegeven dat vorig jaar 1200 kaartjes zijn omgezet in toegangskaartjes voor dit jaar; terwijl dan nog geen dj-naam noch locatie bekend is. Dat is Lowlands-achtig vertrouwen in de kwaliteit van de organisatie.

Kwaliteit voorop

Dat ook een middelgroot festival aantrekkelijke namen kan bieden, is te zien aan de line up. "We hebben drie stages, één met house, één met techhouse, en één nineties en zero’s. Er zijn zo’n vijftien dj’s, waarvan het gros internationaal, Italië, Engeland, Griekenland, maar ook Nederland. D-Nox & Beckers, Stefano Noferini, en – leuk omdat hij Leids is en ‘hier’ begon – Chris Stussy bijvoorbeeld. En Def Rhymz bij de nineties hip hop en rap."

Het festivalterrein zal, weer meer dan voorgaande jaren, in verschillende sferen worden aangekleed. "Zo lang we groeien, groeit het budget; voor acts én aankleding. Vergeleken met het eerst jaar is het al zeven keer zo groot."

Ideeën zijn er genoeg. "we willen ook voor anderen decors gaan ontwerpen en bouwen." Maar eerst moet er nog een peurbak worden gemaakt – "jazeker varen we aanstaande vrijdag mee; met veertig man" – en zaterdag nog één keer worden gedraaid in De Buurt voordat de grote revanche-dag aanbreekt na de zomerstorm van vorig jaar.

Tip de redactie