Puscifer - 'V' Is for Vagina

Toolzanger Maynard James Keenan heeft een apart gevoel voor humor. Dit bewijst bijvoorbeeld zijn aandeel in de niet bepaald smaakvolle film Bikini Bandits.

Ook de coververzameling die tot op heden de zwanenzang van A Perfect Circle - Keenans 'andere band' - lijkt te vormen, getuigt niet van erg goede smaak. Hoes noch titel van zijn eerste soloalbum onder de naam Puscifer wijken van dit pad.

Industrial-trippop
Keenan heeft door die twee grote bands natuurlijk een streepje voor bij zijn label. Geen idee hoe hij dit wanstaltig vormgegeven product anders uitgegeven kreeg, of waarom Lustmord, Tim Alexander (Primus) en Danny Lohner (ex-Nine Inch Nails) hun medewerking eraan verleenden.

Let wel: het is niet het volslagen ontbreken van progmetal of alternatieve rockmetal die "V" Is for Vagina nogal ondermaats maakt.

In Keenans hoofd spookt blijkbaar van alles rond dat gevangen moet worden in hijgerige industrial-trippop. Tot zover is er dan ook weinig aan de hand. Verrassend en eigenzinnig zijn immers niet op voorhand negatieve noemers.

Stemeffecten
Keenans geesteswereld ontbeert klaarblijkelijk lijn en richting, gezien elke vorm van rode draad ontbreekt op het album. Nooit grijpt deze lappendeken je bij de kladden voor langer dan een paar minuten. En dan zijn die momenten nog spaarzaam en weinig enerverend.

Donkere en trage ambient industrialrock met veel stemeffecten is wat Puscifer aan de wereld toont. Soms herinnert een baspartij aan gekende Toolklasse en 'The Undertaker' neigt opzichtig richting een Nine Inch Nails-meets-Marilyn Mansonpastiche, maar het grootste euvel is toch wel dat Keenan niet zingt.

IJdelheidsproject
De briljante kippenvel opwekkende zangstem die Keenans andere twee bands zo uiterst genietbaar maakt, is zo goed als afwezig. Keenan dreutelt als een humeurige Marilyn Manson of een geile Nick Cave en met zijn potentie mag dat een absoluut gemis heten.

Nog los van het feit dat de teksten puberale lach-of-ik-schiet sekshumor belichamen of totaal onbegrijpelijk esoterisch gepreek; ook daarin valt er geen peil op Keenan te trekken.

Dan blijft er, naast wat guitig in elkaar geknutselde nummers die het demoniveau nauwelijks overstijgen, niet veel over.

Niet veel meer in ieder geval dan een ijdelheidsproject van de zanger van één van de grootste bands van de wereld. Hij zal er vast om kunnen lachen.

Meer audio/video, concertdata en recensies van Puscifer vind je bij KindaMuzik.

Tip de redactie