Faas Wilkes was derde Nederlandse prof

De eerste bewegende beelden van Faas Wilkes verschijnen inmiddels op het net. De eerste misverstanden ook: deze voetballer was niet de tweede Nederlandse profvoetballer, maar de derde. Het begon met Bep Bakhuys, en in 1946 volgde Gerrit Vreken van ADO. Beide spelers gingen naar Frankrijk, maar voor Vreken was het een vlucht. Hij was in de oorlog namelijk sympathiserend lid geweest van de NSB. En Wilkes? Die wilde altijd winnen: ook op de Olympische Spelen van 1948.

Faas Wilkes heeft namelijk twee wedstrijden op de Olympische Spelen van 1948 gevoetbald. Meedoen is belangrijker dan winnen, luidt officieel een motto van dit sportfeest, maar de voetballer had daar weinig mee. “Deelnemen belangrijker dan winnen? Ben je gek zeg. Winnen. Dáár gaat het om. Zo is het nu eenmaal in de sport. Zo is het trouwens in het hele leven: Winnen! De sport ontdaan van al zijn franje is toch niets anders dan: we moeten winnen! Winnen! Winnen!”

Twee wedstrijden later lag Oranje er al uit. “Voor Kees Rijvers was de emotie te machtig en hij barstte in een hartroerend snikken los. Hij was nauwelijks tot bedaren te brengen. We waren er kapot van. De olympische droom was uitgedroomd. Vage visioenen van lauweren en goud hadden erin geschemerd, verlangens die gerijpt waren in de nevelen der verbeelding. Misschien wel een te verhitte verbeelding.”

Voor de rest won Wilkes veel in zijn loopbaan, die begon bij het Rotterdamse Xerxes. Hij werd vooral beroemd in Spanje en Italië. Na Bep Bakhuys en Gerrit Vreken was hij namelijk de derde Nederlandse voetballer die in het buitenland prof werd. Omdat in die jaren amateurvoetbal de norm was voor het Nederlandse voetbal werd hij zes jaar voor Oranje gepasseerd en speelde daardoor slechts 38 interlands. In tien daarvan vormde hij met Kees Rijvers en Abe Lenstra het ‘Gouden Binnentrio’.

Ondanks een groot aantal gemiste interland was Wilkes jarenlang topscorer van het Nederlands Elftal met 35 goals. Totdat Dennis Bergkamp hem in 1998 overtrof. “Ik heb het record van meneer Wilkes gebroken”, fluisterde de Amsterdammer daarna.

Hij had samen met zijn vrouw een kledingmagazijn tegenover het Rotterdamse stadhuis. In zijn woonplaats wordt sinds 2000 de Faas Wilkes Sportprijs gegeven aan een Rotterdamse sporters met een uitzonderlijke prestatie

Tip de redactie