We vervolgen de serie over het olympisch vuur. Veel mannen in Olympia hebben bijzondere herinneringen aan het traditionele ontsteken hiervan in hun dorp. Het was namelijk de gewoonte dat enkele jongenmannen werden geselecteerd, die met de toorts door Olympia mochten lopen – een erekwestie. En wat zeggen ze nu als ze daarover praten? “Door met dat vuur te lopen heb ik met veel vrouwen sex gehad.” Hoera! Meer komkommer sportgeschiedenis!

Foto:  ANP

Het is deze week precies zeventig jaar geleden dat de olympische fakkeltocht werd gehouden. In 2004 waren Jorrit Brenninkmeijer en ik in Olympia om over dit olympische fenomeen te praten.

Anastasios Michos is de plaatselijke juwelier van Olympia en heeft maar liefst zeven keer met het vuur gelopen. “De beste herinneringen heb ik aan de tocht van 1960”, zei hij desgevraagd. “De Spelen waren toen in Rome. Olympia zat vol bloedmooie Italiaanse vrouwen en met één daarvan had ik ’s avonds wilde sex op de Kronosheuvel, in het oude Olympia.” Dat is nog geen honderd meter van de plek waar met veel symboliek het vuur wordt ontstoken.

En ook Georgios Georgakopoulos heeft zo’n verhaal. Hij is een soort onofficiële burgemeester van Olympia en onderhoudt vanuit zijn reiswinkel in Athene directe contacten met ministers en ambtenaren om zo het beste te regelen voor zijn dorp. In 1964 liep hij met de toorts, die toen naar Tokio zou voeren.

“Het is een grote eer voor iemand uit Olympia om met het vuur te lopen. Ik mocht als derde, direct na onze koning en de Griekse atleet George Marcellos. Dus ik was de eerste uit Olympia dat jaar.”

Hij liet ons een foto zien, waarop hij met het vuur loopt. Ondanks de goede herinneringen hieraan heeft hij de toorts niet meer in bezit. “Weggegeven”, zei hij met een stalen gezicht, zijn zonen Ioannis en Takis negerend, die met moeite hun lachen inhielden. Zij weten dat hun vader vroeger een grote charmeur was, die de toorts wel eens gebruikt kan hebben voor een avondje drinken of vrijen.

Als je ooit eens in het klassieke Olympia bent, moet je dus niet alleen kijken naar de oudheden, maar ook eens met wat plaatselijke mannen een gesprek aanknopen. Je hoort dan nog eens wat anders – echte komkommersportgeschiedenis.