Claudia de Breij: Een reuzebelangrijke mening

COLUMN - "Niemand heeft op Twitter zo vaak gelinkt naar een artikel op NU.nl als jij", meldde de hoofdredactie van NU.nl me. "Behalve wijzelf dan."

Door Claudia de Breij

Als ik mijn laptop openklap, zijn de blauwe letters met het rode bolletje a sight for sore eyes. Altijd hongerig naar nieuws als ik ben, heb ik NU.nl ingesteld als mijn startpagina.

Eerst scan ik het algemene nieuws. Is er iets groots? Is er een vliegtuig verongelukt, een koninklijk hoofd voor het laatste ten ruste gelegd? Heeft er een politicus geblunderd, is er een BN'er geridderd, zijn we in oorlog en zo ja, met wie?

Daarna is het een kleine stap naar Twitter, omdat er bij dat voorpaginanieuws bijna altijd wel iets zit waar ik mij over opwind.

Meestal gaat het over de inhoud, een enkele keer heb ik me gestoord aan een inderhaast slecht gespeld actueel nieuwsbericht en ga ik, nare ouwe schoolfrik die ik ben, het bericht twitteren met een wijsneuzige opmerking erbij. 

Dan komt het moeilijkste moment: ga ik wel of niet direct naar Achterklap? Wil ik Badr weer in een gouden badkuip zien liggen, wil ik weten of Bram Moszkowicz een gratis kerstdiner gaat halen, ben ik benieuwd naar Yolanthes babyplannen?

Nou, reken maar. 

Daarna voel ik me altijd een beetje viezig. Want eigenlijk wil ik wil ik vól op de inhoud zitten, en zeker op NU.nl. Want daar kan het. Wat me zo moe maakt bij alle luchtiger nieuwssites die ik lees, en bij Twitter waar ik graag uithang, is dat veel van wat ik lees mening-gerelateerd is.

Begrijp me niet verkeerd, ik houd daarvan. Ik lees graag wat iedereen ervan vindt en doe met liefde een duit in het zakje. 

Maar het vreet energie. Zo gauw een nieuwsfeit bekend is, moet je reageren. En dan begint de wedstrijd. Wie heeft de winnende mening? Onno Hoes, gaan we die fileren of vinden we hem een slachtoffer? De Jumbo-reclame, pure goedheid of duivelse marketing? Het rapport van de CIA over Guantanamo, dom of dapper?

Dan komen de eerste meningen. Voor, tegen én 'laten we ons liever druk maken over echte problemen'. De laatste is mijn favoriet. Altijd inzetbaar en nooit, maar dan ook nooit, relevant. Er is altijd iets belangrijkers om je druk over te maken.

De kunst is dat zelf ook echt te voelen. Soms, als ik mee ga in de opiniedraaikolk voelt het als een wedstrijd. Iedereen probeert de winnende mening te formuleren. Terwijl iedereen die zich bezig houdt met meningen weet dat die niet bestaat. En dat er wel iets belangrijkers is om je druk over te maken.

Behalve een half uur voor aanvang van mijn voorstelling. Dan ligt mijn telefoon aan een gauw geleende oplader, omdat ik NU.nl móet checken. Dan is er niets belangrijker dan me druk maken om de eerste tien minuten van mijn show, die ik improviseer aan de hand van de actualiteit.

Wat heeft de minister gezegd, wie is boos op wie, van welke griep dreigt een wereldwijde uitbraak en is er nog nieuws over Rotterdam/Groningen/Trutbergen of wherever we die avond staan? En weet het publiek dit al, of moet ik te veel context uitleggen waardoor de grap verloren gaat? Is dit meer een grap voor morgen? Of is hij dan al weg?

Na de 5 minute call kijk ik niet meer. Dan ga ik, gewapend met de opinieloze, snelle en bijna altijd adequate berichtgeving van NU.nl én mijn eigen reuzebelangrijke mening het podium op. Aanvang! Nu.

Claudia de Breij (1975) is cabaretier, radiomaker, schrijfster en NU.nl's meest actieve Twittervolger (bron: Twitter Analytics). Speciaal voor NU.nl's vijftiende verjaardag in 2014 schreef ze een eenmalige eindejaarscolumn over haar nieuwsconsumptie. 

Lees meer over:
Tip de redactie