Prison Break: The Conspiracy

AMSTERDAM - Rijkelijk laat mag de release van Prison Break: The Conspiracy wel worden genoemd. De laatste aflevering van de tv-serie Prison Break dateert immers van bijna een jaar geleden. De vraag is nu, of deze 'mosterd na de maaltijd' alsnog de moeite waard is.

Het succesverloop van de tv-serie Prison Break laat zich lezen als dat van vele hitseries. Het verhaal over gevangenen Michael Scofield en Lincoln Burrows trok in het begin massa's kijkers, maar dat aantal werd rap minder naarmate de levensduur van de serie steeds verder werd opgerekt.

Mei 2009 trok televisiezender Fox dan toch definitief de stekker uit de beademing en dat was voor veel (voormalig) fans geen seconde te vroeg. Veel kijkers van het eerste uur waren inmiddels al op eigen initiatief vertrokken en de serie begon door alle levensverlengende pepmiddelen toch een beetje vreemd uit zijn ogen te kijken.

Prison Break: The Conspiracy heeft eveneens nu al een bewogen leven achter zich. De game stond gepland voor begin 2009, maar verdween in de ijskast toen de aangewezen uitgever failliet ging. Inmiddels zijn we een jaar verder en ligt de game van ontwikkelaar Zootfly alsnog in de winkelschappen. Maar een verrijking van het aanbod is het niet te noemen.

Bespioneren

Bij een game over Prison Break verwachten veel spelers waarschijnlijk dat ze één van de hoofdpersonen uit de tv-serie mogen besturen. In dit geval is echter een originelere aanpak gekozen. In The Conspiracy stap je niet in de schoenen van bijvoorbeeld Scofield of Burrows, maar van medegevangene Tom Paxton, een lid van The Company die als taak heeft om Scofield in de nor te bespioneren.

De verhaallijn achter The Conspiracy loopt hiermee parallel aan het eerste seizoen van de tv-serie. En dit levert meteen een groot probleem op. Zonder gedegen kennis van het verhaal achter Prison Break, is deze game amper te volgen. The Conspiracy doet namelijk weinig moeite om het verhaal inzichtelijk te maken voor mensen die de tv-serie niet hebben gezien.

Deze hoge instapdrempel maakt The Conspiracy meteen al onaantrekkelijk voor nieuwkomers, al zijn zij niet de enigen. Uiteindelijk maakt het namelijk niet uit of je nou een trouwe kijker was van de tv-serie of niet. The Conspiracy is voor niemand een aanrader, want de game rammelt aan alle kanten.

Boodschapjes

De gameplay van The Conspiracy valt grofweg in twee delen uiteen. De meeste tijd ben je kwijt met het zoeken naar voorwerpen die andere gevangenen van Paxton willen hebben. Vanzelfsprekend liggen die voorwerpen vaak op plaatsen waar je niet mag komen, wat betekent dat je vaak ongezien langs gevangenispersoneel moet sluipen. Naast 'boodschapjes doen' moet Paxton ook regelmatig knokken met medegevangenen en kunnen spelers verschillende minispelletjes spelen om hem sterker te maken.

Op het eerste gezicht lijkt The Conspiracy zodoende aardig wat variatie in huis te hebben, maar dit alles wordt jammer genoeg verziekt door een aantal ongelukkige ontwerpfouten. Wat hierbij het meeste in het oog springt is dat alles waanzinnig lineair is. Bij vrijwel iedere situatie is er één manier om deze aan te pakken en volg je die niet exact, dan is het meteen 'game over'. Dit laatste is met name frustrerend bij de sluipgedeeltes.

Hengsten

Deze lineaire opbouw is op zich al genoeg om het spelplezier flink de nek om te draaien, maar de irritatie schakelt nog een versnelling hoger wanneer de eerste 'quicktime events' opduiken. Hierbij moet je binnen korte tijd specifieke knoppen indrukken om handelingen te verrichten. Deze quicktime events zie je echter vaak niet aankomen en de reactiesnelheid die gevraagd wordt, is complete waanzin.

De vuistgevechten hebben hun eigen tekortkoming. Het vechtsysteem bestaande uit twee aanvallen mist namelijk ieder spoor van tactiek, waardoor de zogenaamd brute knokpartijen veelal neerkomen op hengsten op de knoppen tot je tegenstander tegen de vlakte gaat. Dit krakkemikkige vechtsysteem is tevens de doodsteek voor de multiplayer, waarin twee spelers tegen elkaar kunnen vechten, ofwel tegen elkaar controllers mogen molesteren.

Plastic

The Conspiracy is een rommeltje geworden, dat mag duidelijk zijn. En dat geldt eens te meer voor de graphics. Het meest storende hierbij zijn de ongedetailleerde omgevingen en de knullig ogende gezichtsuitdrukkingen van de personages. Daar komt bij dat zowel de personages als veel binnenruimtes er soms vreemd plasticachtig uitzien.

Waarschijnlijk hebben de makers geprobeerd om de personages er realistisch bezweet uit te laten zien. Het resultaat is echter alles behalve dat. Eerder lijkt het alsof je naar een leger Action Man-poppen zit te kijken die na sluitingstijd uit de speelgoedwinkel zijn ontsnapt.

Dat de tv-serie Prison Break zich goed leent als achtergrond voor een game leidt geen twijfel, maar deze poging van ontwikkelaar Zootfly slaat de plank volledig mis. The Conspiracy is duidelijk gemaakt voor fans van de serie, maar zelfs zij zullen de game waarschijnlijk al voor de aftiteling aan de kant hebben gegooid. Prison Break: The Conspiracy is niet alleen ruimschoots te laat, maar ook ruimschoots achterhaald en dik onvoldoende.

4/10

Tip de redactie