Review: Drakensang: The Dark Eye

Drakensang: The Dark Eye kwam een klein jaar geleden al uit in Duitsland en werd daar behoorlijk goed ontvangen, wat tevens vertaalde in prima verkopen. Nu is de RPG ook in Nederland verkrijgbaar.

Het is dan natuurlijk de vraag of alle RPG-liefhebbers massaal naar de winkel moeten gaan sprinten. Op RPG-gebied kent Drakensang namelijk niet de minste concurrentie (onder andere Fable II en Fallout 3).

Waar deze games meer hun eigen ding doen, blijkt Drakensang zich netjes aan de regeltjes van het genre te houden. Dat resulteert in een hele solide RPG die nergens echt weet te verrassen.

Ook qua setting komt de game bekend voor, alhoewel het net even anders is dan soortgelijke RPG's.

We krijgen op zich de welbekende fantasy-wereld voorgeschoteld waarin onder andere ridders, elven, dwergen, tovenaren, groot uitgevallen spinnen en reptielen ronddwalen. Het is alleen qua vormgeving net even wat realistischer dan genregenoten.

Rollenspel

Drakensang is gebaseerd op het Duitse pen-en-papier rollenspel Das Schwarze Auge en gaat dan ook uit van een ander RPG-systeem als het bekende Dungeons & Dragons werk, maar daarover later meer. 

De game begint als je een simpele opdracht krijgt, maar al snel verwikkeld raakt in een epische quest om het grote kwaad te vernietigen. Gesneden koek, maar natuurlijk een prima uitgangspunt voor een tof avontuur.

Traag op gang

De RPG komt bijzonder traag op gang en je zult dan ook echt even moeten doorbijten voordat het echt een beetje leuk wordt. Als je eenmaal door het (lange) begin heen bent, zul je er echter achter komen dat de game bijzonder veel diepgang kent en barst van de interessante missies, plotwendingen en boeiende dialogen.

Ook de tegenstanders worden steeds interessanter en vooral grootser (en als je naar de titel kijkt, dan kun je gokken waar je later in de game tegenover komt te staan).

Skills

Daarnaast zit het RPG-systeem behoorlijk goed in elkaar. Je zult aan het begin van de game je eigen personage samenstellen aan de hand van flink wat klassen, zoals een ranger, een thief, een elementalist, een warrior of een battle mage.

Wees niet bang dat je voor een klasse kiest en je jezelf daardoor limiteert, aangezien je altijd nog andere skills kan aanleren. Deze staan namelijk totaal niet vast, zoals we wel vaak zien in andere RPG's.

Overzicht bewaren

Het zal voor de beginnende RPG’er even lastig zijn om het overzicht te bewaren, maar voor de doorgewinterde speler is dit natuurlijk smullen geblazen.

Je ontvangt voor elke vijand die je verslaat en elke missie die je voltooit ervaringspunten en daarmee kun je al jouw statistieken ophogen. De punten worden gewoon op één hoop gegooid, waardoor je heel goed moet nadenken waaraan je deze punten wilt spenderen.

Je kun namelijk de punten gebruiken om een parameter als ‘strength’ of ‘agility’ te verhogen (waarvoor je veel punten nodig hebt), maar ook een skill verhogen waardoor je beter kunt healen of makkelijker een slot kunt kraken.

Daarbij kun je zoals gezegd skills aanleren, die je vervolgens weer kunt verhogen. Een heerlijk systeem voor de doorgewinterde RPG’er, aangezien je echt een eigen personage kan creëren.

Teamgenoten

Je zult echter niet de gehele game in je eentje rondlopen, maar kunt maximaal drie andere avonturiers in je team opnemen. Alle teamgenoten moet je zelf helemaal upgraden en je zult ze tevens allemaal besturen.

Het is niet zo dat ze niks zullen doen als een tegenstander op ze in staat te hakken, maar een beetje management is zeker een must. Je moet je gehele team goed aansturen, aangezien je anders al snel het loodje zal leggen.

Het aansturen van je personages blijkt ook bijzonder lekker te werken. Drakensang: The Dark Eye maakt gebruik van nagenoeg hetzelfde combat-systeem als Baldur’s Gate en dan weet je eigenlijk al genoeg.

Je kunt op elk moment de actie pauzeren met de spatiebalk, vervolgens je acties selecteren en daarna het gevecht weer door laten gaan. Zo kun je aangeven dat jouw mage een toverspel gebruikt, je dwarf met zijn bijl tekeer gaat, terwijl je hoofdpersonage een teamgenoot probeert te genezen.

Systeem

Een systeem, dat ook nu weer prima blijkt te werken. Als een gevecht verkeerd afloopt, dan komt het er simpelweg op neer dat je personages te zwak zijn, of dat je de verkeerde acties hebt toegepast. Je kunt in ieder geval niet de schuld geven aan het feit dat je niet snel genoeg hebt geklikt op een tegenstander, aangezien je daar alle tijd voor hebt.

Let wel, Drakensang is behoorlijk pittig en een paar verkeerde beslissingen zorgen al snel voor een hopeloze battle. Als je mage plotseling fataal wordt geraakt, dan kun je in veel gevallen het verdere gevecht wel vergeten.

Het combat-systeem blijkt overigens interessante details te bevatten. Zo kun je een tegenstanders naast simpelweg schade doen ook verwonden. Na vijf wonden zal de vijanden hieraan sterven en dan hoeft zijn levensbalk niet eens leeg te zijn.

Wapens

Om deze wonden te veroorzaken heb je vaak een speciaal wapen nodig. Ook op dit gebied duurt het ontzettend lang voordat het echt leuk wordt.

In de eerste tien uur loop je dan ook met lullige wapens rond en bepantsering waar je niet vrolijk van wordt. Geduld wordt echter beloond, aangezien je later in de game wel de toffe items krijgt.

Spelbreker

Het is tijdens de gevechten echter jammer dat de camera wel eens de spelbreker kan zijn. De spelwereld van Drakensang: The Dark Eye is volledig in 3D weergegeven en je kunt de camera helemaal uitzoomen, zodat je als het ware een isometrisch perspectief hebt.

Zoom je de camera in, dan wordt de actie in een third person perspectief weergegeven. Kom je echter in nauwe gangetjes terecht, dan zal de camera veelal automatisch flink inzoomen, waardoor je af en toe geen idee hebt wat je aan het doen bent. Een vaste camera was in dat geval beter geweest.

Grafische pracht

Waarschijnlijk wilde de ontwikkelaar koste wat kost de grafische pracht van de game tonen. Drakensang: The Dark Eye ziet er namelijk goed verzorgd uit.

De spelwerelden zijn behoorlijk uitgestrekt en je ziet bepaalde details in de verte, die qua afstand ook nog eens kloppen. Ook personages en de gevarieerde tegenstanders zien er heel degelijk uit, alhoewel sommige gebieden wel een beetje te kaal en ‘clean’ zijn.

Clean

Daarbij kom je nodige pop-up tegen en dat kan voor de purist als behoorlijk storend ervaren worden. Zoals gezegd is het geheel tevens een beetje ‘clean’, waardoor sommige gedeeltes sfeer missen en wel heel erg eentonig zijn.

Drakensang bevat talloze quests, waar gewoon erg goed over is nagedacht en het is dan erg jammer dat bepaalde binnenomgevingen na de zoveelste verdieping je strot uitkomen. Een beetje meer variatie was gewenst geweest.

Deuntjes

Ook qua soundtrack kent Drakensang niet bijzonder veel variatie, wat niet betekent dat dit storend is. Het gaat om de bekende fantasy-riedeltjes die perfect passen bij de setting.

Tijdens de gevechten zwelt de muziek netjes aan en als je rustig door een mystiek woud loopt, kun je weer de bekende door panfluit ondersteunde deuntjes verwachten. Op dat gebied valt er simpelweg weinig af te dingen op Drakensang: The Dark Eye.

Cutscenes

Dat gaat jammer genoeg niet op voor de stemmen in de RPG. De voice acting is prima in orde, maar de lip sync klopt over het algemeen totaal niet. Waarschijnlijk komt dit door de lokalisatie, maar dit doet wel afbreuk aan de cutscenes (die al niet al te bijzonder zijn) en de dialogen die erg goed gevonden zijn.

De animaties van de personages tijdens de cutscenes zijn daarbij houterig en constant hetzelfde, wat toch slordig genoemd mag worden. Daarbij is er weinig interactie tussen je teamleden, waardoor je niet echt gaat meeleven met je groepje avonturiers. Een gemiste kans.

Balans

Het mag duidelijk zijn dat Drakensang: The Dark Eye bedoeld is voor de liefhebbers van diepgaande singleplayer RPG’s zoals Baldur’s Gate of Dungeon Siege.

De game kent een goede balans, waardoor je constant de juiste uitdaging voorgeschoteld krijgt. De RPG bevat geen multiplayer, maar met een speelduur van zeker meer dan veertig uur zal daar niemand echt rouwig om zijn.

Drakensang: The Dark Eye is een zeer degelijke RPG, maar weet op geen enkel punt echt te verrassen. Wel mag gezegd worden dat het verhaal en vooral de missies erg interessant zijn.

Zowel het RPG- als combat-systeem gaan uit van een bekend principe en dat pakt prima uit. Jammer genoeg laat de game op grafisch gebied en qua algehele verzorging nog wat steekjes vallen, waardoor de RPG simpelweg niet ‘top of the bill’ is. (75%)

Platform: pc | Release: 06/03/2009

Tip de redactie