Review: Chrono Trigger DS

Lang, lang geleden, toen games nog bestonden uit 16-bit graphics en de wereld in de ban was van Mario en Sonic, stond er een nieuwe held op. Zijn naam was Chrono, een heldhaftige tijdreiziger die zijn entree maakte op de SNES.

Al snel verwierf hij faam en glorie en werd hij aanbeden in het land der RPG’s. Nu, dertien jaar later, is hij terug op de DS om zijn verhaal nogmaals te vertellen. Maar kan Crono deze tand des tijds ook doorstaan?

Chrono Trigger voor de DS is een overzetting van de zeer geliefde gelijknamige SNES-game uit 1995. Deze RPG wordt door velen zelfs gezien als een van de beste games die er bestaan. Echter, de kans is groot dat je de game nog nooit op een SNES gespeeld hebt, want de game is nooit als PAL-versie verschenen.

Dertien jaar wachten

Wel kwam de game in 1999 opnieuw uit voor de PSone, maar wederom niet in Europa. Na dertien jaar wachten brengt Square Enix nogmaals dezelfde game voor de DS en ditmaal verschijnt de game wel in Europa.

Dertien jaar is een hele tijd, zeker voor een overzetting waarin er bijna geen verschillen zijn met de originele (en PSone) versie. Kan de game dan nog wel meekomen met het huidige aanbod?

Ons antwoord is een volmondig ja. Alle dingen waardoor Chrono Trigger werd ontvangen als een van de beste games ooit komen nog steeds uitstekend tot zijn recht. Het verhaal is nog steeds even meeslepend en origineel als bij zijn oorspronkelijke release.

Festival

Je speelt de game als Chrono, een heldhaftige jongen die gezellig een dagje naar het festival in de stad gaat en het leuke blonde meisje Marle ontmoet. Na een tijdje gaan ze samen kijken naar de demonstratie van een teleporter, gemaakt door Crono’s goede vriendin Lucca.

Als Marle zich als vrijwilliger aanmeldt, gaat alles grondig mis en wordt Marle opgezogen naar een andere tijdsdimensie. Chrono gaat achter haar aan en komt er al snel achter dat hij niet alleen Marle moet redden van de ondergang.

Hoewel de game nog steeds gebruikt maakt van een (semi) turn-based gevechtssysteem, voelt dit totaal niet verouderd aan. Dit komt door de speciale combo’s die je kan maken met andere groepsgenoten uit je party en doordat je skills bepalen wanneer en hoe snel je weer aan de beurt bent.

Andere tactiek

Herstel je dus snel van een aanval, dan kan je ook sneller weer opnieuw slaan, zonder dat daar per se een tegenaanval tussen zit. Door gebruik te maken van snelheid, kracht en magie overwin je een enorme variatie aan kleine monstertjes, maar ook dikke eindbazen die allemaal weer een andere tactiek vergen.

Bovenal is de ‘flow’ van de game goed. Terwijl je jezelf een weg baant door kastelen, wouden en kerkers, voelt de game geen moment monotoon. De vele plotwendingen en nieuwe vijanden en personages die per afgereisde tijd verschillen, zorgen voor een geheel dat continu interessant blijft.

Doordat je op een gegeven moment weet wat er in de toekomst zou kunnen gebeuren als jouw missie faalt, voel je een soort gedrevenheid en spanning die in veel RPG’s ontbreekt en die de game naar een nieuw niveau tilt.

Twaalf verschillende eindes

Jouw keuzes in de game hebben dan ook daadwerkelijk invloed op het spelverloop. In totaal telt deze game twaalf verschillende eindes, die elk afhangen van de keuzes die jij gedurende de hele game hebt gemaakt. Zelfs onschuldige dingetjes zoals het stelen van iemands lunch of het terugbrengen van een verloren katje kan al uitwerking hebben op de verhaallijn.

Zo blijf je jezelf elke keer weer afvragen wat er nu gebeurd zou zijn als je het anders had aangepakt. En omdat de game zo lekker speelt, is het onderzoeken van die verschillen zeker geen straf.

Overzichtelijk

De menuutjes, een belangrijk punt in RPG’s, zijn allemaal overzichtelijk, duidelijk en snel te gebruiken, zowel binnen als buiten gevechten. Ook kan je precies zien hoe de items effect hebben op je personages, omdat de statistieken bovenin het scherm alles voor je bijhouden.

Zo kan je in winkeltjes makkelijk en snel overzien wat goed is om te kopen en verkopen. Verder kan je in deze vernieuwde Chrono Trigger alles zelf customizen. Zo kan je de lay-out van de menuutjes, de weergave van stats en battle info, de snelheid van de game, de bedenktijd binnen een gevecht, enzovoorts, allemaal handmatig instellen.

Besturing zelf instellen

Maar ook mag je zelf bepalen of je de nieuwe besturing met de stylus wilt gebruiken of niet. Zo niet, dan kan je zelf de knoppen instellen zoals jij dat wilt. Hierdoor is de game voor iedereen goed en gemakkelijk te besturen.

De graphics zijn nagenoeg gelijk gebleven aan de eerdere versies, maar springen nog steeds in het oog door de nadruk op detail. Zo beweegt het gras vrolijk in de wind en hebben personages in verschillende tijden ook echt verschillende kledingstijlen. Maar ook het kleurgebruik per tijd verschilt, waardoor elke tijd weer een uniek gevoel bij zich draagt.

Toffe filmpjes

De toffe filmpjes die bij de Playstation-versie waren toegevoegd, zijn ook in deze versie aanwezig. Hoewel de game er over het algemeen heel mooi en nog steeds bovengemiddeld uitzien, springen er soms ook wat minder mooie grafische elementen uit, die zeker wel even opgepoetst hadden kunnen worden. Maar over het algemeen zijn dit kleine dingetjes, en beïnvloedt het de algemene spelervaring zeker niet.

De muziek binnen de game is echt prachtig en sluit perfect aan bij de omgeving, tijd en voortgang in het spel. Hoewel dit onderdeel op bepaalde punten wat voller had mogen zijn, is de muziek nog steeds een van de beste van zijn soort.

Zoals je kan lezen is deze game dus een echt pareltje, maar is er weinig nieuwe content toegevoegd. Wat is er dan wel nieuw? Over het algemeen zijn dit kleine dingen.

Naast alle customizing opties die hierboven zijn genoemd, heb je ten alle tijden een mooie en overzichtelijke map in het onderste scherm waarin je kan zien waar je bent, waar je vandaan komt en naar welke plaatsen toe kan. Op deze map gebruik je ook de stylus, waardoor je de looprichting aangeeft van jouw party. Ook is het script compleet herzien, wat zorgt voor een betere vertaling van het originele spel.

Nieuwe gebieden
Naast de kleine dingen zijn er twee compleet nieuwe gebieden te verkennen (de Lost Sanctum en de Dimensional Vortex) met elk hun eigen missies. Dat er hier sprake is van nieuw ingevoegde content is nauwelijks merkbaar; de gebieden sluiten naadloos aan op de rest van het spel, wat ervoor zorgt dat je niet negatief wordt verrast door een andere stijl.

Een geheel nieuwe toevoeging is de arena, waarin je zelf een monster kan trainen en met hem kan vechten. Je kan hem laten trainen of specifieke vaardigheden zoals strength en speed, maar je kan ook met hem vechten in de arena, waarin je niet zelf het heft in handen neemt, maar je monster laat vechten en hem helpt door items naar hem toe te spelen.

Online

Als je een gevecht wint, krijg je een speciaal en soms zeldzaam voorwerp, wat je ook in het ‘echte’ spel kan gebruiken. Deze battles zijn trouwens ook online te spelen, waardoor je jouw monster met het monster van een vriend(in) kan laten vechten. Dit is tevens de enige online optie die de game te bieden heeft.

In zijn geheel is deze mode wel aardig, maar het voegt weinig toe aan de gehele spelervaring en voelt toch aan als een compleet los element van de gehele game. Deze arena is wel geheel optioneel. De te winnen items zijn gelukkig niet noodzakelijk om de game uit te spelen, dus mocht deze Pokémon-achtige mode je niet bevallen, dan schop je jouw monster gewoon de laan uit.

Chrono bewijst dat hij als ware tijdreiziger er zelfs dertien jaar na dato nog geheel in slaagt om ons mee te slepen in zijn unieke universum. Eindelijk kunnen de Europese gamers genieten van een van de beste RPG’s ooit. Gelukkig maar, want Chrono Trigger is leuk, spannend, origineel en meeslepend. Jammer genoeg is de extra content wat mager en slaat de nieuwe spelmodus de plank ietwat mis. Maar dit mag de pret niet drukken, Chrono Trigger blijft nog overtuigend een van de beste games binnen zijn genre ooit. (91%)

Platform: DS | Release: reeds verschenen

Tip de redactie