Review: Mirror's Edge (pc)

AMSTERDAM - Eén van de meest originele games van het afgelopen jaar is nu dan ook eindelijk beschikbaar voor pc-gamers. Maar is het rennen en springen met de sexy Faith wel net zo leuk met een muis en toetsenbord?

Bezitters van een Xbox 360 of PlayStation 3 kunnen sinds november al aan de slag met deze first person ren- en springgame van ontwikkelaar DICE, maar ook pc-gamers mogen nu dan eindelijk deze unieke game onder handen nemen.

De uitgestelde pc-versie van Mirror’s Edge doet gelukkig wat je ervan zou mogen verwachten en biedt vrijwel dezelfde onvergetelijke spelervaring als de consolevariant met hier en daar leuk extraatje.

De steriel schone stad waarin Mirror's Edge zich afspeelt gaat gebukt onder het regime van een zwaar corrupte overheid die alle informatiestromen nauwlettend in de gaten houdt. De enige manier om hier gevoelige informatie van punt A naar B te brengen is door gebruik te maken van de zogenaamde 'runners'.

In de huid van de vrouwelijke runner Faith zal je in deze game de strijd aangaan met de corrupte overheid, want nadat haar zusje beschuldigd wordt van moord is ze vastberaden de hele organisatie neer te halen.

Een leuke premisse die jou als speler meer dan genoeg reden geeft om zo snel mogelijk over de daken te sprinten, onder nauwe doorgangetjes te glijden en met goed geplaatste mêlee aanvallen de tegenstanders van je pad te slaan.

Snelheid en timing

Na de eerste paar jumps te hebben gemaakt zal het meteen duidelijk worden dat het in Mirror’s Edge allemaal draait om snelheid en timing. De aanbevolen route wordt handig aangegeven door rode objecten (die duidelijk afsteken tegen de verder fletse spelwereld), en als je dit eenmaal in je runner-instinct hebt opgenomen zal het steeds makkelijker worden om je weg in de game te vinden.

Hoewel de gehele game gezien mag worden als een zeer degelijke poort, verdient de besturing in dit alles toch wel een extra vermelding. De besturing met muis en toetsenbord brengt namelijk zo zijn mogelijkheden en beperkingen met zich mee.

Zoals namelijk bij veel first person games is de controle met de muis een stuk accurater dan met een analoge stick, en dit maakt het draaien en rondkijken met Faith dan ook flink wat simpeler.

Je kunt makkelijker een hoekje omdraaien, even snel checken waar je volgende doel precies ligt en ook de vele Blue-agenten zijn een stuk eenvoudiger af te schudden. De sleutel tot succes in deze game is het zo snel mogelijk herkennen van een slimme uitweg, een taak die dan ook prima geschikt blijkt te zijn voor de soepele besturing van een muis.

Een degelijke controller

De basisbesturing van de pc-versie is dan ook dik in orde. Toch zal je voor het diepere werk al snel een verlangen voelen opkomen voor een degelijke controller tussen je handen.

Wil je namelijk een snelle draai van 180 graden maken, een wall-jump aan elkaar plakken of onder een obstakel doorglijden na een koprol dan zijn de knoppen op het toetsenbord gewoon niet snel genoeg te bereiken.

Hiervoor is het namelijk noodzakelijk om perfect getimede knoppencombinaties te maken, en omdat dit keer op keer zal mislukken wordt het wel erg verleidelijk om de vertrouwde Xbox 360-controller aan te sluiten. Een mogelijkheid die gelukkig dan ook volledig wordt ondersteund.

Naast het ingewikkelde platformwerk wordt de gameplay afgewisseld met actievolle shoot-outs en mêlee gevechten met de Blue-agenten die je gedurende de hele game op de hielen zitten. In veel gevallen zal het mogelijk zijn de agenten te ontvluchten maar af en toe ontkom je er gewoon niet aan om de directe confrontatie aan te gaan.

De tofste manier om dit te doen is toch wel door een klik te geven op de rechter muisknop waarna je in een soort slowmotion de kans krijgt om het wapen van de tegenstander af te pakken en hem op een zeer brute manier tegen de grond te werken.

Korte storymode

Een van de grote punten van kritiek op de consoleversie was de toch zeer korte duur van de storymode en ook bij deze pc-versie kijk je na acht uurtjes al naar de creditroll. Ook hier komen er na het uitspelen van de game een Speed Run-mode en Time Trial-mode beschikbaar waarin onder tijdsdruk een level uitgespeeld kan worden of waar je een uitgestippeld parcours moet volgen.

Hierbij is het vervolgens nog mogelijk de beste tijden op het online leaderboard van EA te krijgen, maar verder dan dit gaan de extra gameplay opties ook in deze pc-versie helaas niet.

Het feit dat game enige tijd werd uitgesteld leek er in eerste instantie op te wijzen dat de downloadbare content er wel eens bij inbegrepen zou kunnen worden. Maar helaas, ook de pc-bezitter zal hiervoor nog eens apart de portemonnee moeten trekken zodra deze content verschijnt.

Of grafisch gebied wordt de wereld in deze pc-versie van Mirror’s Edge zeer overtuigend neergezet. Zelfs als de instellingen op hun halve kracht worden gezet ziet de game er nog minstens zo goed uit als de consoleversie.

Beschik je echter over een pc die de game in zijn volle glorie kan draaien dan krijg je een spelwereld voorgeschoteld die zowel de Xbox 360 als de PlayStation 3 niet op het scherm heeft kunnen toveren.

Vooral de PhysX-technologie van Nvidia zal ervoor zorgen dat je leuke extraatjes krijgt als wind- en misteffecten die de game zeker een meerwaarde geven.

De pc-versie van Mirror’s Edge biedt nagenoeg dezelfde spelervaring als de consolevariant en het is dan ook jammer dat de ontwikkelaar zaken als de binnenkort te verschijnen downloadbare content hier niet bij heeft inbegrepen. Toch is en blijft het een van de meest indrukwekkende games van de afgelopen twaalf maanden en dit gaat dan ook zeker op voor de pc-variant. Grafisch schiet de game zijn voorganger op de console op ieder punt voorbij, en beschikt je dan ook nog niet over de game dan is deze pc-versie zonder twijfel de beste keuze. (81%)

Platform: pc, Xbox 360, PS3 | Release: reeds verschenen (PS3, Xbox 360), 16/01/2009 (pc)

Tip de redactie