Column: De Wii is nog steeds een GameCube 2

In maart schreef ik een column met de titel ‘Inferiieur’, waarbij ik mijn beklag deed over de Nintendo Wii. Het punt dat ik in de column maakte, was dat Nintendo doorging zoals het met de GameCube bezig was: de enige toppers komen uit de eigen, bestaande franchises en voor de rest brengt Nintendo nauwelijks nog iets nieuws. Third-party’s brengen zelfs amper wat uit op de Wii en als er al wat uit komt, is het voor het overgrote deel troep.

In maart schreef ik een column met de titel ‘Inferiieur’, waarbij ik mijn beklag deed over de Nintendo Wii. Het punt dat ik in de column maakte, was dat Nintendo doorging zoals het met de GameCube bezig was: de enige toppers komen uit de eigen, bestaande franchises en voor de rest brengt Nintendo nauwelijks nog iets nieuws. Third-party’s brengen zelfs amper wat uit op de Wii en als er al wat uit komt, is het voor het overgrote deel troep.

Eigenlijk is Nintendo op een nog slechter pad beland dan met de GameCube. Niet alleen blijft het bedrijf enorm conservatief qua games (telkens alleen maar vervolgen op gevestigde franchises), maar het heeft er ook nog eens voor gekozen om zwakke en goedkope technologie in zijn console te stoppen om de kosten te drukken. Het bleek commercieel gezien een gouden greep. Met de gimmicky controller wist de Japanse gigant, die na het falen van de GameCube compleet wanhopig was, massa’s kleine kinderen en huisvrouwen enthousiast te maken. Nu behoor ik niet tot één van de twee groepen, maar ook ik was aanvankelijk razend enthousiast.

Op zich had ik een goede reden om enthousiast te zijn. Nintendo beloofde een nieuwe manier van gamen. Knoppenbesturingen zijn al sinds het begin der games dé manier om je door een virtuele wereld te bewegen, maar voor de eerste keer ooit bracht een megabedrijf een nieuwe manier van besturen voor een grote thuisconsole op de markt. Waarom zou de Wii eigenlijk niet de revolutie zijn die Nintendo beloofde?

Het is heel simpel: Nintendo wilde helemaal nooit een revolutie op het gebied van gamen. Nintendo wist bij voorbaat dat het in de console-oorlog kansloos zou zijn als ze het plan van de GameCube zouden volgen. De PlayStation 3 en Xbox 360 zouden Nintendo dan volledig wegvagen. Daarom koos het bedrijf ervoor om een technologisch zwaar inferieure console te produceren, waarmee de kosten voor zowel hardware als software gedrukt konden worden. Dan blijft er nog één probleem over: hoe overtuig je mensen ervan om een console te kopen die technologisch net zo zwak is als de toenmalige consoles, terwijl die consoles goedkoper zijn en meer games hebben? Het antwoord: leid de massa af met een gimmick. Die gimmick is de Wii-afstandsbediening geworden, wederom een commercieel briljante oplossing voor een groot probleem van Nintendo.

Ik word hier alleen niet vrolijk van. Nintendo heeft uit angst gehandeld, heeft gamers misleid en is oerconservatief bezig. Wanneer is de laatste keer dat het bedrijf een nieuwe franchise heeft opgezet? De ‘innovatie’ van bewegingsbesturing is een illusie, gebakken lucht. Het kan wat toevoegen, maar dat doet het amper. Het was slechts een excuus voor de slechte graphics.

Qua games zou je zeggen dat het gouden tijden zijn voor de Wii. Mario en Metroid zijn niet zo lang geleden uitgekomen en werden vol lof ontvangen. Maar dit is eens te meer een bewijs dat Nintendo op de oude voet doorgaat. Men teert slechts op allang gerenommeerde franchises, waarvan het haast saai is dat ze zeer goed zijn, en doet vooral niets anders. Third party’s presteren nog steeds absoluut waardeloos, zoals ze altijd al gedaan hebben, op Nintendo’s console. Alleen Zack & Wiki werd de afgelopen paar maanden écht hoog gewaardeerd, maar financieel kunnen third-party’s slechts geld uit de Wii halen door goedkope en schaamteloze minigame-troep te creëren. Dat is nog eens wat anders dan de PlayStation 3 en Xbox 360, waar third-party’s zelfs met de hogere ontwikkelingskosten winst maken op grote, meeslepende ervaringen.

De Wii is dus nog steeds een GameCube 2 en het zal nooit anders worden. De Wii is zelfs een stap achteruit door de waardeloze graphics en de overdaad aan cash-in troep. Hopelijk zal de hype ooit eens afnemen en komt Nintendo niet weg met deze dolkstoot in de rug van misleide gamers. Daarbij, ik ben een gamer en geen opa of huisvrouw. Dat andere doelgroepen hun hersenen willen trainen of hun vet verliezen door middel van een console, doet me heel weinig.

Tip de redactie