Import: Disgaea: Afternoon of Darkness

Wow, wat ben ik toch verliefd op mijn PSP! De ronde vromen, het gladde zwarte uiterlijk en de glossy finish zijn een plezier om te aanschouwen. Daarnaast is het kekke apparaatje de laatste tijd voorzien van een aantal prima games die hun aanwezigheid op het platform meer dan verdienen. Vooral liefhebbers van Japanse RPG’s met een strategische inslag kunnen hun lol op met Jeanne d’Arc (die helaas niet naar Europa zal komen) en Final Fantasy: The War of the Lions, twee uitstekende games en pareltjes binnen hun genre. Sinds kort mogen we aan dat rijtje fijne SRPG’s ook Disgaea: Afternoon of Darkness aan toevoegen. Deze game benadert de materie op een heel eigenwijze manier en neemt zichzelf maar al te vaak niet serieus. De eigenzinnige stijl en inhoud van het spel verbergen daarnaast ook nog eens een diepgang waar je van opkijkt.

Oprecht grappig

Wow, wat ben ik toch verliefd op mijn PSP! De ronde vromen, het gladde zwarte uiterlijk en de glossy finish zijn een plezier om te aanschouwen. Daarnaast is het kekke apparaatje de laatste tijd voorzien van een aantal prima games die hun aanwezigheid op het platform meer dan verdienen. Vooral liefhebbers van Japanse RPG’s met een strategische inslag kunnen hun lol op met Jeanne d’Arc (die helaas niet naar Europa zal komen) en Final Fantasy: The War of the Lions, twee uitstekende games en pareltjes binnen hun genre. Sinds kort mogen we aan dat rijtje fijne SRPG’s ook Disgaea: Afternoon of Darkness aan toevoegen. Deze game benadert de materie op een heel eigenwijze manier en neemt zichzelf maar al te vaak niet serieus. De eigenzinnige stijl en inhoud van het spel verbergen daarnaast ook nog eens een diepgang waar je van opkijkt.

De oplettende lezer met een degelijk overzicht van de geschiedenis der videogames is het waarschijnlijk al opgevallen dat Disgaea: Afternoon of Darkness geen originele titel is. Dit is helemaal juist, gezien het feit dat Afternoon of Darkness een remake is van het originele Disgaea uit 2003 die uitkwam voor de PlayStation 2. Deze game werd maar in zeer beperkte oplage verspreid en werd zodoende een gewild object onder de verzamelaars. Inmiddels is door een herdruk de schaarste iets afgenomen, maar er zullen nog genoeg mensen zijn die het wonder dat Disgaea heet nog nooit hebben ervaren.

Die mensen kunnen nu hun hart ophalen met Afternoon of Darkness. De game is door enkele toevoegingen de definitieve versie van het spel en is het zelfs voor oudgedienden waard om (nog een keer) doorgespeeld te worden. Misschien wel de meest opvallende toevoeging is de gloednieuwe multiplayermodus, een unicum voor de serie. Spelers kunnen ad-hoc een wedstrijd tegen elkaar spelen waarbij vrijwel alle regels aan te passen zijn. Heb je daar geen zin in, dan kun je ook verschillende items met elkaar ruilen. De multiplayer werkt heerlijk en is een enorm waardevolle toevoeging aan de game.

Het verhaal is logisch genoeg niets veranderd ten opzichte van het origineel uit 2003. Ook dit keer maken we kennis met Laharl, een kleine eigenwijze demoon die op het punt staat om de onderwereld te erven van zijn vader. Er is alleen één klein probleem: Laharl is twee jaar lang in een diepe slaap verzonken geweest en op het moment dat hij ruw wakker wordt gemaakt door zijn maatje Etna, merkt Laharl dat er vanuit verschillende facties pogingen worden gedaan om de macht over de Netherworld op te eisen. Laharl laat dit natuurlijk niet over zijn kant gaan en vanaf dat moment begint voor hem de tocht naar de troon en alles wat hem in de weg staat, zal vernietigd worden.

Het verhaal is vreemd, maar dat is juist de charme ervan. Gelukkig zit het spel vol met humor en neemt de game zichzelf duidelijk niet serieus. De personages gaan echt voor je leven en ze zijn voorzien van zeer degelijke stemmen, wat de geloofwaardigheid alleen maar ten goede komt. Zoals gezegd is het verhaal doordrenkt met humor en gelukkig is Disgaea vaak ook oprecht grappig. Je zult meerdere keren met een glimlach zitten spelen, wanneer er zich weer een bizarre situatie zich op je scherm voltrekt. Het verhaal wordt verteld door middel van korte tussenfilmpjes in anime-stijl, waarbij getekende figuren van de personages het verhaal vertellen. De algehele presentatie heeft een geheel eigen stijl, met gedetailleerde personages en kleurrijke ontwerpen. Dit keer is de game ook volledig in breedbeeld-formaat, een verbetering ten opzicht van het origineel, die het met het “gewone” schermformaat moest doen.

 

Naast  het originele verhaal is er ook een gloednieuwe verhaallijn aan Afternoon of Darkness toegevoegd. Dit verhaal is Etna Mode en in deze modus volg je Etna, de rechterhand van Laharl. Dit verhaal begint echter op het moment dat Etna Laharl 'per ongeluk' had vermoord toen ze hem eigenlijk wilde wekken uit zijn diepe slaap. Deze toevoeging is van grote waarde en de nieuwe modus weet de levensduur van de game met zo’n twintig uur te verlengen. Tel dit bij de vijftig uur die je ongeveer nodig hebt om het hoofdverhaal af te sluiten en je moet met me eens zijn dat het qua levensduur helemaal goed zit met Afternoon of Darkness. Etna Mode is helaas niet van het hoge niveau van het hoofdverhaal en vooral tegen het einde aan kakt het geheel een beetje tegen. Niettemin is Etna Mode een toffe toevoeging en zeker aan te raden voor de mensen die het originele verhaal van Disgaea al kennen.

Diep en strategisch

Qua gameplay is de game hetzelfde als drie jaar geleden en volgt het nauw de gedoodverfde conventies van het genre. Je begint je avontuur in een kasteel die als centrale locatie dient. Hier kun je nieuwe wapens en voorwerpen kopen en nieuwe leden rekruteren. Vanuit het kasteel kies je ook je weg naar de volgende strijd. Je selecteert een gevecht dat plaatsvindt binnen een bepaald verhaal. Zodra alle gevechten zijn voltooid kun je door naar de volgende strijd en zodoende werk je de verschillende verhalen af. Soms zul je met enkele beperkingen moeten vechten, zoals dat je tegen een behoorlijke tegenstand komt te staan terwijl je zelf maar drie leden mag kiezen of bepaalde wapens niet mag gebruiken.

De gevechten vinden plaats vanuit een isometrisch gezichtspunt, zoals gebruikelijk is bij RPG’s van het strategische type. Je kiest enkele personages en plaatst deze in het veld. Vanaf nu verlopen de gevechten beurtelings. Je zult je pionnen moeten plaatsen, de juiste aanval moeten selecteren en rekening moeten houden met de strategische plaatsing van je onderdanen. Sommige 'tegels' in het veld zijn voorzien van een bepaalde kleur en zodoende kunnen die je voorzien van behoorlijke verbeteringen, zoals hogere aanvalskracht. De game mag er dan misschien koddig en lief uitzien, onder het speelse uiterlijk zit een strategische game verborgen die zich kan meten met de groten binnen het genre.

 

Na een uur of vijftig heb je misschien het verhaal afgesloten, het fenomeen Disgaea is tegen die tijd nog lang niet aan een eind gekomen. Waar de meeste RPG’s de grens voor de levels van personages trekken bij een getal onder de honderd, gaat Disgaea de hoogte in en het is mogelijk om je levels tot in de duizendtallen te laten stijgen. Daarnaast is het mogelijk om na je uitdagingen in het verhaal je eigen voorwerpen te gaan bevechten. Ja, je leest het goed; in de Item World word je als het ware je voorwerp ingezogen en daar wacht je een gevecht tegen monsters die vele malen sterker zijn dan de vijanden uit het verhaal. In principe kun je eindeloos doorgaan met het zoeken naar de beste wapens, de hoogste levels en de sterkste vijanden. Zeker in combinatie met de multiplayermodus kan dit leiden tot groteskte gevechten tussen mensen die hun teams hebben getraind tot het uiterste. De aanvallen van je eenheden nemen ook exponentieel in kracht toe naarmate je sterker wordt. Op de hoogste levels kun je echt aanvallen uit je zak halen die qua vernietigingskracht de Apocalyps tarten.

Disgaea: Afternoon of Darkness is in feite gewoon een hele goede game die zeker zijn plaats verdient binnen het aanbod voor de PSP. Het is alleen jammer dat een remake is van een game die al bijna vijf jaar oud is. Afternoon of Darkness is wel meteen de definitieve versie van het spel, met waardevolle toevoegingen die het zelfs voor fans van het eerste uur het waard maken om de game nog een keer te beleven. De mogelijkheid van de PSP om het apparaat even uit te zetten en vervolgens gewoon weer verder te gaan, maakt het mogelijk om de game te spelen in korte sessies. Op deze manier is de game uitermate geschikt voor korte bus- of treinreizen. Afternoon of Darkness is wat vreemd van nature, maar als je de game een kans geeft om zijn ware aard te laten zien, dan kan je niet anders dan volledig verliefd te worden op de enorme kwaliteit en charme die het spel bezit.

Tip de redactie