Review: Neverwinter Nights 2: Mask of the Betrayer

Neverwinter Nights 2 was een spel dat tijdens zijn productiefase enorm veel aandacht kreeg en er op z’n minst veelbelovend uitzag, maar uiteindelijk toch niet is geworden wat fans ervan verwacht hadden. Ontwikkelaar Obsidian Entertainment heeft door de relatief goede verkoop echter genoeg centjes zien binnenstromen om tot het besluit te komen een expansie te maken voor hun RPG. Maak kennis met Mask of the Betrayer, een nieuw luik binnen de fantasierijke verhaallijn van Neverwinter Nights.

Dieper, grimmiger en uitgebreider

Neverwinter Nights 2 was een spel dat tijdens zijn productiefase enorm veel aandacht kreeg en er op z’n minst veelbelovend uitzag, maar uiteindelijk toch niet is geworden wat fans ervan verwacht hadden. Ontwikkelaar Obsidian Entertainment heeft door de relatief goede verkoop echter genoeg centjes zien binnenstromen om tot het besluit te komen een expansie te maken voor hun RPG. Maak kennis met Mask of the Betrayer, een nieuw luik binnen de fantasierijke verhaallijn van Neverwinter Nights.


Het probleem met expansies in het algemeen, en dus ook met  Mask of the Betrayer, is dat het meestal een pure noodzaak is om het origineel in huis te hebben. Verder verplicht de ontwikkelaar je vaak een geavanceerd personage in je bezit te hebben zodat je deze kunt overzetten naar de wereld van de uitbreiding. Gelukkig voorziet Obsidian voor dat laatste probleem een oplossing: personen die nog nooit eerder Neverwinter Nights 2 gespeeld hebben kunnen met kant en klare personages voorzien van een hoog level (18) meteen het slagveld betreden. Leuk gebaar, maar als je voor deze optie kiest ga je heel wat plotwendingen tijdens Mask of the Betrayer slechts voor de helft snappen. De expansie gaat namelijk rechtstreeks na het einde van Neverwinter Nights 2 van start, op het moment dat je diep onder de aardbodem ontwaakt na het gevecht met de koning der schaduwen.

 

Tijdens de eerste minuut ontmoet je al meteen een kompaan, een tovenaar die belooft je uit de penarie te helpen. Onwetend neem je het aanbod aan en ga je samen met de mysterieuze magiër op pad. Opvallend is dat je deze keer tijdens je reis door verzonken ruïnes, uitgestrekte vlaktes en magische scholen geen komische, maar eerder serieuze taferelen te zien zult krijgen. Veel minder dan in Neverwinter Nights 2 zal er een lach op je gezicht tevoorschijn komen door grappige uitspraken of verborgen grappen, de ontwikkelaar heeft met Mask of the Betrayer duidelijk een meer grimmige toon willen neerzetten, en dat is gelukt ook.

Niet alleen het script is minder luchtig geworden, ook de held waarmee je speelt huisvest enkele duistere kantjes. Op een bepaald moment wordt het bijvoorbeeld duidelijk dat je bezeten bent door de ‘dark hunger’. Dit is een vloek die ervoor zorgt dat je tijdens je tocht zielen zal moeten verslinden, een bezigheid die nogal wat tijd kan opslokken mits je geen goed dieet voor jezelf weet uit te dokteren. Het is namelijk zo dat, hoe meer zielen je eet, hoe groter je honger ernaar wordt. Door gecontroleerd je duivelse eetlust te stillen is het mogelijk de nakende verslaving tegen te gaan. Doe je dit en slok je naar hartelust zieltjes op, dan raak je snel afhankelijk van het spul. Maar let op, het uitgebreid stillen van ‘dark hunger’ kan ook zo zijn voordelen hebben

Zoals het een goede uitbreiding betaamt bevat Mask of the Betrayer de nodige inhoud om het arsenaal aan vijanden, klassen, spreuken en wapens verder uit breiden. Zo zal je, mits je een nieuw personage aanmaakt, stuiten op de Planetouched, een nieuw ras waarmee je aan de slag mag gaan. Deze wezens zien er op het eerste gezicht menselijk uit, met als uitzondering dat hun hoofd verbonden is aan een bepaald element. Zo hebben sommige Planetouched bijvoorbeeld vlammen die uit hun kruin komen doordat ze in verbinding staan met het element vuur. Deze nieuwkomers zien er trouwens niet alleen anders uit, er zijn ook de nodige verschillen tussen hun krachten en die van de reeds bestaande rassen uit Neverwinter Nights 2. De meer gevorderde spelers zullen blij zijn te horen dat er ook voor hen wat leuke dingen te vinden zijn, dit in de vorm van Prestige Classes. Deze beroepen, waaronder klinkende namen als Invisible Blade en Red Wizard, zijn pas beschikbaar als je tijdens het spel aan bepaalde voorwaarden voldoet. Uiteraard brengt elk nieuw beroep weer zijn eigen, specifieke voor- en nadelen met zich mee, waardoor de gameplay zo mogelijk nog een stuk dieper wordt dan die in Neverwinter Nights 2 al was.

Harde noot om te kraken

Ook op het vlak van dynamiek is Mask of the Betrayer een stapje vooruit in vergelijking met het origineel. Zo zal het spel naargelang de beslissingen die je neemt een ander einde kennen, gaande van een positieve tot een negatieve ontknoping. Denk echter niet dat je gewoon je laatste savegame net voor de ontknoping kunt openen en om er zo voor te zorgen dat je een ander einde te zien krijgt, er zijn een heleboel variabelen die tijdens eerste uurtjes van Mask of the Betrayer reeds beslissen wat voor uitkomst het verhaal zal hebben.

Gezien één keer doorspelen je al zo’n twintig uur bezig houdt, valt er op de levensduur van deze expansie niet veel aan te merken. Die levensduur kan trouwens nog langer worden gezien Obsidian met Mask of the Betrayer weer heel wat nieuwe dingen introduceert waarmee de mod community gretig aan de slag kan gaan. Knutselen aan een eigen avontuur was tijdens Neverwinter Nights 2 al behoorlijk gebruiksvriendelijk, maar de expansie maakt het allemaal nog een stuk simpeler, waardoor de eerste zelfgemaakte content waarschijnlijk snel op het internet te vinden zal zijn.


Toch is het niet allemaal goud dat er blinkt, sommige toevoegingen werken namelijk niet helemaal naar behoren. Vooral het camerastandpunt speelt (nog steeds) parten, zeker als je ervoor kiest om á la World of Warcraft, zeg maar met de camera recht achter je personage, te spelen. Het is duidelijk dat Neverwinter Nights 2 niet ontwikkeld is om op deze manier met het spel om te gaan, alle handelingen worden een stuk moeilijker en onoverzichtelijker dan wanneer je de actie gewoon uit vogelperspectief bekijkt. Bovendien raakt de virtuele cameraman nogal vaak het noorden kwijt, waardoor je alles handmatig bij moet gaan sturen, een onderneming in het heetst van de strijd nogal problematisch kan worden.

 

Verder blijft het gewoon zo dat je als nieuwkomer erg moeilijk met deze expansie aan de slag kunt gaan door de complexiteit van het Dungeons & Dragons-systeem dat achter de schermen de touwtjes in handen heeft. Neverwinter Nights-veteranen zullen snel hun vertrouwde gangetje kunnen gaan, maar als je geen idee hebt wat de onzichtbare dobbelsteenworpen, extreem ingewikkelde spreukbeschrijvingen of eindeloze krachtstatistieken betekenen, zal Mask of the Betrayer een harde noot zijn om te kraken. Ben je echter een keiharde doorzetter, dan liggen er heel wat spannende RPG-uurtjes in het verschiet!

Tip de redactie