Review: SEGA Rally (PS3)

De arcadeklassieker SEGA Rally is typisch zo’n ouderwetse game, in positieve en in negatieve zin. De uitdaging is groot, de opties zijn beperkt, maar de gameplay is van het puurste en hoogste niveau. De SEGA-bazen zullen vast gedacht hebben dat ze dit stokoude recept nieuw leven in konden blazen. En ze hebben gelijk gekregen.


De arcadeklassieker SEGA Rally is typisch zo’n ouderwetse game, in positieve en in negatieve zin. De uitdaging is groot, de opties zijn beperkt, maar de gameplay is van het puurste en hoogste niveau. De SEGA-bazen zullen vast gedacht hebben dat ze dit stokoude recept nieuw leven in konden blazen. En ze hebben gelijk gekregen.

Deze ‘next-gen’ versie biedt dezelfde adrenalinetour als het origineel, door razendsnelle en intense races te bieden, met altijd die typische arcade-ervaring aanwezig. Net als bij de oorspronkelijke game gaat het om spanning, reactievermogen en het onder controle houden van je auto met idioot hoge snelheden. De game moet dan ook zeker niet vergeleken worden met pakweg Colin McRae: Dirt, een andere bekende rallygame. Eigenlijk is SEGA Rally geeneens een rallygame: het is een arcade racegame waarbij je met rallyauto’s tegen elkaar rijdt. Het spelconcept is zoals het altijd al geweest is, dus wat betreft pure gameplay is er weinig veranderd. Dat is niet erg, want het concept staat als een huis.


De game is enorm simpel uit te leggen en waarschijnlijk is dat voor vele lezers niet eens nodig. Hoe dan ook: je racet met een rallywagen tegen anderen (singelplayer, splitscreen of online) en het gaat met name om het goed nemen van bochten en het remmen op de juist tijd. De bochten worden aangegeven door middel van tekens en je ‘bijrijder’. Je moet altijd zo veel mogelijk snelheid weten te houden, maar natuurlijk niet uit de bocht vliegen. De game is hierdoor tamelijk pittig, aangezien de kunstmatige intelligentie heel flink doorkart. Je moet alles op alles zetten om de races goed te winnen en één echte fout kan al einde wedstrijd betekenen. Soms frustrerend, maar oh zo lekker als je wint.

De uitgebreid gepromote sexy feature van SEGA Rally heet advanced track deformation. Dit wil zeggen dat de racetracks real-time vervormd worden als er auto’s overheen rijden. Als jij samen met je tegenstanders bijvoorbeeld door een stuk modder heen rijdt, dan blijven de sporen achter. Wanneer je het volgende rondje weer over dit stuk rijdt, dan zijn de sporen er dus nog. Het is dan slim om opnieuw door deze sporen te rijden, aangezien het terrein al wat afgevlakt is en je meer grip op hogere snelheid hebt. Maar het kan ook zo zijn dat er water in de sporen blijft staan en dan kun je ze maar beter vermijden. Deze advanced track deformation is een erg leuke feature. Het ziet er niet alleen enorm goed uit, maar het heeft ook merkbare invloed op de gameplay. Klasse!



De game ziet er sowieso tamelijk goed uit. De reflecties op de auto’s, het detail van de tracks: het ziet er echt goed. De omgeving buiten de track om oogt dan weer wat minder, maar dat is van secundair belang. Lelijk is het sowieso niet en alles wat op de track gebeurt ziet er echt goed uit. De audio doet verder ook zijn werk, niets meer en niets minder. Een ander, voor velen belangrijk, punt is dat SEGA Rally een hele hoop licenties van dé rallywagens heeft. De Subaru Impreza, Citroën Xsara en Mitsubishi Lancer: ze zijn er allemaal en meer. De game bevat boven de dertig verschillende auto’s van verschillende raceklassen.

Qua speelmodi is de game tamelijk standaard. Je hebt een Championship modus waarbij je punten moet halen om verder te kunnen. Hierbij heb je drie verschillende klassen auto’s, welke zich in kracht en snelheid van elkaar differentiëren, en unlock je nieuwe tracks en wagens. Natuurlijk is er de ‘single race’-optie en bovendien kun je ook een gooi doen naar de beste tijd, waarbij je ghosts van andere mensen kunt downloaden en ze proberen te verslaan. Zoals tegenwoordig natuurlijk ook hoort, zit er een multiplayer modus bij SEGA Rally.


De offline multiplayer is om één reden enorm irritant: je kunt niet horizontaal in splitscreen rijden. Om de een of andere reden is de scheiding van het scherm op een verticale manier de nieuwe standaard, maar juist bij een racespel waarbij je overzicht in de bochten wilt hebben, is dit enorm onhandig. Schande dat het niet kan, want het verpest de ervaring grondig. Als je tegen anderen wil, kun je het dus maar beter gewoon online doen, met maximaal zes man.

De speelmodi zijn dus zoals je ze van een arcade racer mag verwachten, niets meer en niets minder. Wat je bij zo’n game ook mag verwachten, is een strakke besturing. Op dit punt doet SEGA Rally iets opmerkelijks. Wanneer je de camerapositie achter je auto gepositioneerd hebt, voelt je rallywagen glibberig aan en voel je simpelweg te weinig controle. Dit staat natuurlijk los van het feit dat een rallyauto slipt, want het voelt alsof de auto af en toe teveel glijdt en overcompenseert bij het bijsturen. Nu is het aparte, dat je er bij de bumpercam (de camerapositie vanuit een eerstepersoons perspectief op de voorbumper) geen last van hebt. Het lijkt wel alsof ze SEGA de auto pas gemodelleerd heeft nadat het de hele besturing geïmplementeerd heeft. Als je dus de bumpercam haat, dan moet je nog eens twee keer nadenken of je SEGA Rally wilt aanschaffen, want het voelt niet aan zoals het aan moet voelen. Wel tof is dat de game een racestuur ondersteunt, hoewel we deze optie niet zelf hebben kunnen testen.


Uiteindelijk is SEGA Rally wat je ervan zou verwachten: een goed uitgewerkte, harcore, oldskool arcade racer in een nieuw jasje. Voor de nostalgisten en de echte fans onder ons is de game dan ook exact wat je ervan zou hopen. Houd daar echter wel bij in het achterhoofd dat de game echt behoorlijk pittig is en dat het niet veel meer is dan de oude versie – hoewel wel zeer goed uitgewerkt.
Tip de redactie