Review: Skate (PS3)

Als je wilde skateboarden op je PC of console, dan kocht je Tony Hawk. Misschien niet eens omdat je die serie nou helemaal geweldig vond, maar omdat dat de enige optie was. Electronic Arts zag een gaatje in de markt en ging zelf zijn skateboardgame maken: Skate. Wij hebben Skate uitgebreid getest en we concludeerden dat Tony zich zorgen moet gaan maken.


Als je wilde skateboarden op je PC of console, dan kocht je Tony Hawk. Misschien niet eens omdat je die serie nou helemaal geweldig vond, maar omdat dat de enige optie was. Electronic Arts zag een gaatje in de markt en ging zelf zijn skateboardgame maken: Skate. Wij hebben Skate uitgebreid getest en we concludeerden dat Tony zich zorgen moet gaan maken.

De meest in het oog springende vernieuwing van Skate is de besturing. In plaats van een knop te gebruiken om een actie te ondernemen, beweeg je het rechterpookje. Electronic Arts heeft de zogenaamde pookjesbesturing in meerdere franchises doorgevoerd: onder andere in Tiger Woods, The Godfather en Fight Night en eigenlijk altijd wel met succes. Het principe is simpel: voer met je pookje een beweging uit die natuurlijk overeen komt met de beweging die je personage in de game uitvoert. In The Godfather is dat je pookje naar achter halen en naar voren bewegen om een flinke mep te verkopen. In Tiger Woods is het je golfstick. En in Skate is het, vanzelfsprekend, je skateboard.

Als je je pookje naar achteren haalt, steunt je skater op de achterkant van zijn board. Als je je pookje naar voren haalt, doet hij dit op de voorkant. Wanneer je bijvoorbeeld een ollie wilt maken, dan beweeg je je pookje naar achteren en gooi je het snel naar boven. Wanneer je een fliptrick naar één van de twee kanten wilt maken, gooi je je pookje van onder naar links of naar rechts. Bij al je nollie-trucjes begin je bovenaan. Op deze manier zitten er uitermate veel trucjes in Skate, die allemaal een bepaalde beweging van het pookje vereisen. Het werkt erg natuurlijk, omdat de beweging die je skateboarder maakt heel erg overeen komt met de beweging die jij maakt met het pookje. Voor een ‘manual’ moet je je pookje bijvoorbeeld een beetje naar voren of achteren halen, omdat je personage een beetje op zijn board leunt.

Hier zit ook meteen een manke van Skate: soms wordt er een zeer precieze handeling van je gevraagd. Zo zijn er S.K.A.T.E.-potjes, waarbij je tegen een ander personage elkaars trucjes exact moet nadoen. Of moet je bij sommige opdrachten met één bepaald trucje een stunt halen. Omdat de besturing van Skate helemaal afhankelijk is van de pookjes, is zoveel precisie soms teveel gevraagd. Sommige trucjes lijken qua beweging zóveel op elkaar, dat je al snel net het verkeerde trucje te pakken hebt. Zelfs na vele uren spelen kun je niet automatisch het gevraagde trucje eruit gooien. Dit is helemaal niet erg in de wat meer open opdrachten, omdat je dan verder kunt improviseren, maar het kan wel irriteren in erg strikte opdrachten. Hiervoor is Skate gewoon niet bedoeld.

De vrijheid en het gevoel een échte skatebaorder te zijn, zijn onovertroffen. Alle bewegingen die je maakt zijn gewoon realistisch, waardoor het des te meer voldoening geeft als je een geweldige stunt eruit gooit. Bij de Tony Hawk-games draait het toch vooral om zoveel mogelijk idiote stunts, maar als één zo’n stunt in Skate lukt dan is het al heel wat. Net als met echte skateboarders dus. De vrijheid zit hem bijvoorbeeld in de filmopdrachten: je moet aan bepaalde eisen voldoen, wil je filmpje slagen. Maar je mag helemaal zelf bepalen waar in de open stad de film wordt opgenomen. Als je lekker aan het skateboarden bent en je ziet opeens dé perfecte spot, dan begin je met een druk op de knop het opnemen om te proberen je opdracht te volbrengen. Heel tof!

De game speelt zich af in een volledig vrij begaanbare stad, waarbij je je moet opwerken tot een gewild foto- en filmobject van twee in het echt bestaande magazines, Skateboard Mag en Trasher. Dit doe je door uitdagingen aan te gaan tegen andere skaters, spots te ownen (op een bepaalde plek een bepaalde opdracht voldoen), foto’s te laten maken en films op te nemen. De opdrachten bieden best wel wat uitdaging en zijn altijd erg leuk om te doen, ook al gaat het vaak fout. Bovendien gaat de besturing steeds intuïtiever aanvoelen, waardoor je vloeiender en vloeiender je bewegingen maakt. Overigens word je hierbij wel een beetje gehinderd door de camerapositie. EA heeft ervoor gekozen om het skateboard goed in beeld te brengen, maar hierbij staat je personage te groot in beeld. Zo kun je soms niet goed zien of er bijvoorbeeld een auto of een zijstraat is, of waar precies die rails is die je wilt grinden. Dit kan voor irritaties zorgen en er is geen optie voor een iets overzichtelijker camerastandpunt.

Skate heeft, buiten de nooit vervelende singleplayer component, ook een tamelijk uitgebreide multiplayer. Je kunt, met zes man op de Xbox 360 en vier man op de PlayStation 3, allerlei soorten uitdagingen aangaan, welke van dezelfde aard zijn als in de singleplayer. Dit is zeker weten een hele hoop lol en het wordt ook wat competitiever door de mogelijkheid om tegen echte mensen te spelen. Bovendien, en dat is ook een enorm toffe feature, kun je je eigen filmpjes uploaden op de site van EA, waarbij je je ultieme stunt aan de rest van de wereld kunt tonen.

Buiten de genoemde mankementen wat betreft de precisie en de camerapositie, had Skate nog een paar dingetjes beter kunnen doen. Zo zijn er wel erg veel laadschermpjes. Elke keer als je een nieuwe opdracht begint of ook maar enige speciale handeling verricht, verandert er een zwart scherm waar ‘loading’ instaat. Dat onderbreekt het skateboarden iets te veel. Ook lijkt de PS3-versie weer eens de minderwaardige te zijn. Sowieso kun je met twee man minder online, maar deze versie heeft ook last van framedrops. De Xbox 360-versie heeft ook sporadische framedrops, maar ietsje minder dan op de PlayStation 3. Normaal gesproken loopt de game goed, maar het komt simpelweg te vaak voor dat je duidelijke vertraging in het beeld ziet. Het verpest het spel niet, maar het kon gewoon beter. Een laatste irritatie is de overdaad aan stoeprandjes. Dit klinkt misschien vreemd, want je bent tenslotte in een stad waar nou eenmaal stoepen liggen, maar je moet eigenlijk elke seconde scherp zijn, wil je niet op je bek gaan. In sommige stukjes zijn er stoepen zonder randjes, wat aangenaam is. Natuurlijk moet je wat hebben om te grinden, maar soms gaat het te ver.

Skate is hierdoor een topper, die nog geen perfectie bereikt. De game is onmiskenbaar een revolutie in een genre dat veel te lang gemonopoliseerd is. Alle skateboarding-fans die een serieuzere, realistischere ervaring aanwillen, zullen Skate terecht als een geschenk uit de hemel ontvangen.

Tip de redactie