Stoker - Chan-wook Park

Overmatige gestileerde thriller over een rijk en teruggetrokken meisje (Mia Wasikowska) dat de dood van haar vader probeert te verwerken.

De Zuid-Koreaanse regisseur Chan-wook Park werd vooral bekend met zijn wraaktrilogie Sympathy for Mr. Vengeance (2002), Oldboy (2003) en Sympathy for Lady Vengeance (2005).

Snoeihard geweld werd hier zo stijlvol in beeld gebracht dat het kunst werd. Stilering is ook het sleutelwoord in zijn eerste Amerikaanse film, Stoker.

Die titel heeft weinig met Dracula-schrijver Bram Stoker te maken, al zou dat vermoeden kunnen rijzen aangezien Parks laatste Koreaanse film Thirst over een priester met vampierneigingen ging. Stoker is de naam van de rijke familie waar de thriller om draait, en deze eigenaardige familie bekijken we vanuit het perspectief van de 18-jarige India (Mia Wasikowska uit Alice in Wonderland).

Oom Charles

Wanneer haar vader op haar 18e verjaardag door een mysterieus auto-ongeluk sterft is India uiteraard in de rouw. Voor haar moeder Evelyn (Nicole Kidman) is dat veel minder zelfsprekend: ze warmt zich al snel aan de broer van haar man. India ziet deze Charles (Matthew Goode) voor het eerst; ze had zelfs nooit van haar oom gehoord.

Bekijk trailer:

Aan Charles zit een steekje los: zijn glimlach is nep en hij eet nooit, alsof hij niet echt menselijk is. India is overigens ook eigenaardig: ze kan dingen op grote afstand horen maar kan er niet tegen te worden aangeraakt. Moeder Evelyn is in dit koele universum de meest warm, niet zozeer voor haar dochter maar wel voor oom Charles.

Stijlmagazine

Stoker moet het niet van realistische personages hebben maar van symboliek en stilering. De film ziet er prachtig uit, al lijkt het soms ook een tot leven gekomen stijlmagazine. Elk personage heeft een eigen kleur en een bijbehorende kamer in dezelfde kleur. Dat Mia van haar vader elk jaar een zelfde paar schoenen kreeg, steeds een maat groter, levert ook een mooi beeld op.

Maar na verloop van tijd gaat dat overmatige gestileerde ook tegen de film werken – het is alsof je naar wandelende etalagepoppen zit te kijken die nauwelijks logisch reageren. Wie zich daar echter niet aan stoort heeft aan Stoker een intrigerende thriller die een lust voor het oog is en aan oude Hitchcockfilms doet denken.

In 15 zalen

Lees meer over:
Tip de redactie