360 – Fernando Meirelles

AMSTERDAM - Keurig gemaakt hoor, 360. Mooi gespeeld, ook. Jammer alleen, dat Fernando Meirelles zo ontzettend op safe speelt.

Dat de Braziliaan Fernando Meirelles een goede regisseur is, bewees hij al met Cidade de Deus, The Constant Gardener en Blindness.

Dat waren echter, elk steeds op een andere manier, ook avontuurlijke films. De schrijver van 360, Peter Morgan (Frost/Nixon), is ook een vakman. Samen verzetten ze echter geen bakens in 360.

Wijds uitzicht

360 biedt een wijds uitzicht op het menselijk bestaan. We reizen van Wenen naar Bratislava, Parijs, Londen, Colorado, Denver, Phoenix en weer terug via Parijs naar Wenen. Onderweg ontmoeten we mensen die liefhebben, vriendschap sluiten, contact maken… De verhalen raken elkaar.

Als volgt: Michael (Jude Law) heeft in een hotel afgesproken met een Slowaakse prostituee (Lucia Siposová), terwijl thuis zijn vrouw (Rachel Weisz) het aanlegt met een Braziliaanse fotograaf. Diens vriendin Laura (Maria Flor) pikt het niet langer en vliegt terug naar Brazilië. Onderweg ontmoet ze John (Anthony Hopkins) en Tyler (Ben Foster).

En dat is nog niet alles. Regelmatig sluipen er thrillerachtige elementen in de film. Michael wordt afgeperst vanwege zijn slippertje. Laura flirt met Tyler, maar weet niet dat hij een net vrijgelaten zedendelinquent is die zichzelf nauwelijks is bedwang heeft. Vlak voor het einde van de film is er zelfs een heus vuurgevecht tussen twee onderwereldfiguren.

Zoet en wrang

De verhaallijnen passen keurig in elkaar, maar het zijn er wel erg veel. Zeker in het begin breekt de fragmentarische structuur de film op. Je wordt aan heel veel mensen voorgesteld, maar pas veel later, en ook niet altijd, krijg je de kans om met ze mee te leven. Lang niet alle topacteurs krijgen gelegenheid om te laten zien wat ze kunnen.

Meirelles is regisseur genoeg om je wel een paar keer te raken. Hopkins en Flor zijn zoet samen. Het verhaal van de liefde tussen een Islamitische tandarts (Jamel Debbouze) en zijn assistente (Dinara Drukarova) eindigt wrang. De worsteling van zedendelinquent Tyler wordt aangrijpend.

Afslag

Een aantal van deze verhalen had afzonderlijk al een mooie film op kunnen leveren. Nu zit je met niet veel meer dan een kunstig gemaakt mozaïek. Mooi camerawerk, goede acteurs, nauwelijks iets op aan te merken – maar ook tamelijk oppervlakkig.

Typerend is dat de voice-over aan het einde, precies hetzelfde vertelt als aan het begin: wegen splitsen zich in het leven en soms moet je dan een afslag kiezen. In 115 minuten zijn we niet veel dieper doorgedrongen tot wat ons nu eigenlijk mens maakt. 360 kijkt ver maar ziet weinig.

In 20 zalen

Lees meer over:
Tip de redactie