Sleeping Beauty - Julia Leigh

De Schone Slaapster, volgens schrijfster Julia Leigh in haar debuutfilm, is een ondoorgrondelijk en pervers sprookje.

 Bekijk video

Emily Browning (A Series of Unfortunate Events, The Uninvited) is de Sleeping Beauty. Mooi is de Australische zeker.

Zack Snyder castte haar eerder als 'Babydoll' in Sucker Punch. Eigenlijk speelt ze hier net zo'n figuur uit de mannelijke fantasie - alleen gaat ze in Sleeping Beauty wel veelvuldig uit de kleren en bekruipt je daarbij een zeer akelig gevoel.

Roekeloos popje

Browning speelt Lucy, een studente die voortdurend de grenzen opzoekt. In de bar laat ze zich gemakkelijk verleiden door coke of seks met vreemdelingen. Thuis irriteert ze haar huisgenoten door de huur niet te betalen. Ze onderwerpt zich aan een akelig medisch onderzoek. Een gesloten en roekeloos popje is het. Lucy flirt met de dood.

Bekijk de trailer
 

De enige vriend die Lucy heeft, Mr. Birdmann, is iemand die ieder moment over de rand kan vallen: een alcoholist met zelfmoordneigingen. Wanneer ze hem opzoekt, wisselen ze vriendelijke burgerpraatjes uit, terwijl zij zijn cornflakes met wodka aanlengt.

Lucy krijgt werk als 'Sleeping Beauty'. Een auto met chauffeur brengt haar naar een dure villa, waar de strenge Clara (Rachael Blake) haar slaapthee schenkt uit een antieke pot. De volgende dag ontwaakt Lucy in een hemelsblauwe slaapkamer en heeft geen idee wat de oudere mannen, die Clara's clientèle uitmaken, die nacht met haar hebben uitgespookt.

Kokhalzend

Het art direction van Sleeping Beauty is schitterend, van het peperdure beddengoed tot Lucy’s retro lingerie. De camera krijgt de tijd om ieder detail in zich op te nemen met een lang statisch schot in de slaapkamer waar het allemaal gebeurd of met een prachtige camerabeweging en een kalme fade out. Julia Leigh laat het er uitzien als een sprookje.

Maar het is een akelig sprookje. Oude, dikke mannen ('Er is één regel: geen penetratie,' verordonneert Clara) verlustigen zich de hele film lang aan Lucy's lelieblanke lichaam. De openingsscène vertelt bijna alles al. Lucy laat gedwee een lange plastic buis met een maagsonde in haar keel zakken. Ze kokhalst. De tranen springen in haar ogen.

Magie

Sleeping Beauty zit vol met dit soort indrukwekkende scènes. Tegelijkertijd frustreert de film omdat Leigh maar blijft herhalen en niet duidelijk maakt waar ze nu eigenlijk naartoe wil. Dat de regisseur en de bioscoopbezoeker zich net zo vergapen aan mooie Lucy als die vieze mannen? En dan?

Ondoorgrondelijk en dubbelzinnig, maar de magie is er. Browning speelt een dappere en indringende rol. Heel lang - al haalt Leigh daarmee niet helemaal het einde van de film - is dat ook genoeg om je te betoveren. Een verwarrend mengsel van seksuele dagdroom en psychologische nachtmerrie.

In 5 zalen