À l’aveugle – Xavier Palud

Spannende Franse policier rond een wel zeer opvallende verdachte wordt gaandeweg té bizar.

Een zekere Isabelle Royer wordt in haar luxe appartement gewurgd en in vijftien stukken gehakt. De miljardair Sergeï Constantin explodeert in zijn klassieke Bugatti. Is er een verband tussen deze twee spectaculaire moorden? Politiecommandant Lassalle (Jacques Gamblin) denkt van wel.

Lassalle is een morsige smeris van het type: weinig praten, hard optreden. Sinds de dood van zijn vrouw, twee jaar gelden, leeft hij alleen met zijn hond. Dat collegaatje Héloïse (Raphaëlle Agogué) een oogje op hem heeft, gaat geheel aan hem voorbij. Enig opvallende non-cliché: deze ruwe bolster heeft een homoseksuele zoon.

De bewakingscamera bij Isabelle Royer levert een aantal namen op en een sticker op de piano in het appartement van Constantin zorgt voor een match. De enige verdachte is echter nogal opmerkelijk: zou Gabriel Narvik (Lambert Wilson) werkelijk de dader kunnen zijn? Een blinde pianostemmer?

Zwarte brillenglazen

Narvik laat zich niet gemakkelijk achter de zwarte brillenglazen kijken. Hij heeft een uitstekend alibi maar legt glimlachend uit dat hij, ondanks zijn handicap, die moorden best had kunnen plegen. Een listig kat en muis spel ontstaat. Kon Lassalle maar achterhalen wat het motief zou kunnen zijn voor die vreemde moorden…

Bekijk trailer:

À l’aveugle is de nieuwe film van Xavier Palud, die in 2006, samen met zijn maatje David Moreau, debuteerde met de uitstekende horrorfilm Ils. Twee jaar later maakten zij de remake van The Eye, waarin Jessica Alba de rol speelde van een blinde vrouw die door een hoornvliestransplantatie opeens allerlei engs zag.

Palud weet dus wel iets van spannende films. À l’aveugle is geen horrorfilm maar een typisch Franse policier, maar zeker in de eerste helft van de film is er volop suspense. Het camerawerk is sfeervol en duister. De klassieke score van Laurent Couson zit vol dreigende strijkers en enge pianoklanken.

Complot

Dan ben je ook nog nieuwsgierig. Welke kant zal dit onvoorspelbare onderzoek nu weer opgaan? Zonder iets te verklappen: de verkeerde. Een derde, wederom schijnbaar ongerelateerde moord brengt een complot aan het licht dat zo onwaarschijnlijk is, dat de film verder elke geloofwaardigheid verliest.

De clichés van het genre wil je nog wel op de koop toenemen, maar je kunt de ogen niet sluiten voor een politieman die, bijvoorbeeld, niet op harde bewijzen afgaat, maar opeens alles begrijpt dankzij een 'toevallige' opmerking van de vriend van zijn zoon. Jammer, want À l’aveugle begint veelbelovend.

In 3 zalen