Les Géants – Bouli Lanners

Tragikomische film over drie jongens die zich in de zomer stierlijk vervelen. Van de maker van Eldorado.

De Waalse acteur en regisseur Bouli Lanners is in Nederland niet zo bekend, maar in België is hij redelijk gevierd.

Hij wisselt lucratieve rollen in Astérix-films af met het regisseren van eigenzinnige en dwarse films. Vier jaar terug leverde dat het schitterende Eldorado op, waarin Lanners zelf een van de hoofdrollen voor zijn rekening nam.


Droogkomisch

Eldorado was een roadmovie die het Waalse landschap niet verliet – op zich al een geslaagde grap. Een man (Lanners) betrapt een dief in zijn huis, onder zijn bed nog wel, en besluit hem terug naar zijn ouders te brengen.

Het leidt uiteindelijk tot een droogkomische reeks omzwervingen. Les Géants heeft een vergelijkbaar uitgangspunt, en is ook weer gesitueerd in een paradijselijk ogend Waals landschap.

Zomervakantie

Dit keer zijn de hoofdpersonen tieners, twee broertjes en een vriendje. De broertjes zijn door hun ouders aan hun lot overgelaten en beschouwen het leven als één grote zomervakantie. Beetje crossen met de auto, beetje tv kijken.

Hun geld is op, maar ze komen aan eten door diepvriespizza’s te stelen uit de voorraadkelder van de buren. En als de nood echt aan de man komt verhuren ze hun huis aan een wietteler.

Habbekrats

Dat laatste blijkt een minder goed idee, want als de wietteler ‘zijn’ woning komt claimen verpatst hij de inboedel voor een habbekrats aan ongure Oost-Europeanen die meteen met een verhuiswagen komen voorrijden.

Ineens staat het jeugdige drietal op straat met hun schamele bezittingen. De zomervakantie is voorbij, het serieuze leven dient zich aan.

Geblondeerd

Dat klinkt alsof we in de sombere wereld van de eveneens Waalse regisseurs Van Dardenne (Le Gamin au Vélo) zijn beland, maar Lanners dikt het drama niet te zwaar aan.

Zo breken de jongens in een villa in, maar wanneer ze bijna ontdekt worden en ternauwernood weten te ontkomen legt Lammers de nadruk op het belachelijke: hun geblondeerde haren, het gevolg van kwajongensstreken in de badkamer van de villa.

Prettig laveren

Les Géants laveert zo tussen familiefilm en Dardenne-film, en dat is prettig laveren, zeker met de melancholische muziek van The Bony King of Nowhere op de soundtrack.

Er valt minder te lachen dan bij Eldorado, deels omdat Lanners zelf niet meespeelt. Maar de jongens die de ‘giganten’ spelen (Zacharie Chasseriaud, Martin Nissen en Paul Bartel) doen dat uitstekend.

In 8 zalen

Lees meer over:
Tip de redactie