Watchmen – Zack Snyder

Verfilming van de meest geprezen graphic novel aller tijden  die ingewikkeld uitpakt, maar wel trouw is aan de bron.

Sinds de twaalfdelige Watchmen comic strip in de tweede helft van de jaren tachtig verscheen, hebben regisseurs geprobeerd deze ‘heilige graal van de graphic novels’ te verfilmen. Een flinke klus, met een gelaagde film als deze.

Terry Gilliam deed een poging, moest ook toegeven dat je Watchmen alleen recht doet met minimaal een vijfdelige serie. Ook Darren Aronofsky (The Wrestler) en Paul Greengrass (The Bourne Supremacy) zagen er uiteindelijk vanaf.

300

De regisseur die het uiteindelijk wel heeft volbracht, Zack Snyder, is een groot fan van Watchmen. Hij wist dus ook hoe fel zijn collega-fans zouden reageren wanneer hij het zou verprutsen.


Maar Snyder had met de zeer succesvolle stripverfilming 300 bewezen dat hij een stripuniversum naar het grote doek kon vertalen. Voor Watchmen is hij zeer trouw aan de bron gebleven, hoe ingewikkeld het verhaal ook is.

Nixon

Watchmen speelt in een zogenaamd parallel universum: het ziet eruit als het New York van de jaren tachtig, maar Nixon is nog steeds president en Amerika heeft de oorlog in Vietnam gewonnen. Dat lukte mede dankzij de inzet van twee superhelden, Dr. Manhattan en The Comedian. Daarvan heeft overigens alleen de eerste superkrachten.

The Minutemen

The Comedian maakte in de jaren veertig deel uit van een groepje gemaskerde wrekers die zich The Minutemen noemde, maar hij werd uit het gezelschap gegooid nadat hij de sexy Silk Spectre aanrandde. Dertig jaar later saboteert hij de vorming van een nieuw genootschap van wrekers, met daarbij onder meer Silk Spectre II – de dochter van de eerste Silk Spectre.

Rorschach

Eind jaren zeventig heeft de Amerikaanse regering genoeg van anonieme rechtshandhavers, dus vaardigen ze een verbod uit op vermommingen. Eén wreker, de verknipte Rorschach, gaat stug door met zijn missie. Wanneer The Comedian wordt vermoord, vermoedt hij meteen een complot om alle gemaskerde wrekers af te maken.

Andy Warhol

Hiermee is hooguit het eerste kwartier van de bijna drie uur durende film kort samengevat – zo gelaagd is Watchmen. Alleen al de briljante openingssequentie bevat genoeg verwijzingen – van Het Laatste Avondmaal tot Andy Warhol - om een compleet artikel aan te wijden. De niet-ingewijde kijker loopt het risico verstrikt te raken tussen alle personages.

Poedelnaakt

En dan zijn er ook nog de regelmatige uitstapjes van de blauwe – en doorgaans poedelnaakte – Dr Manhattan naar Mars. Die tripjes leiden nogal af, maar goed, ze zaten in het boek, dus wilde Snyder ze erin. Watchmen maakt het zijn publiek niet gemakkelijk, maar het is wel een volwassen epos geworden dat trouw is gebleven aan de bron.


4 sterren
In 85 zalen

Watchmen

Tip de redactie