Robbert Blokland (1975) is freelance (film)journalist. Hij werkt onder meer voor het Algemeen Nederlands Persbureau (ANP), CJP Magazine en de Mikrogids.

Sterren in Cannes Fotoserie

Fransen zijn veel chauvinistischer dan Nederlanders. Maar opeens was daar vandaag toch een moment dat ik een warm gevoel van vaderlandsliefde door mijn lichaam voelde gaan.

En alle Nederlanders die er op dat moment bij waren, voelden hetzelfde: journalisten, pr-mensen, bobo’s.

Nederland kon vandaag even trots zijn op regisseur Jean van de Velde en Marco Borsato: The Silent Army, de nieuwe versie van Wit Licht, werd ontvangen met een minutenlange staande ovatie.

Van de Velde, diep ontroerd door de aubade, werd aangeklampt door een Bosnische mevrouw die hem bekende zo blij te zijn dat hij deze film had gemaakt.

Borsato stelde in tien jaar tijd nog nooit het gevoel te hebben gehad zo goed gehoord te zijn met zijn War Child-boodschap als vandaag.

Beter

The Silent Army is ook een betere film dan Wit Licht. Op de vloer van de montagetafel bleven de drammerige muziek en de storende flashbacks achter: de nieuwe versie jast de voorgeschiedenis van kok Eduard (Borsato) er in tien minuten doorheen.

Daarna kan het échte verhaal beginnen over de gruwelen die kindsoldaten worden aangedaan. En waar Eduard zich in de slotscène van Wit Licht ontpopte tot een soort Rambo, eindigt Van de Velde nu letterlijk en figuurlijk met een ‘big bang’ die er veel harder in hakt.

The Silent Army krijgt vermoedelijk ook een bescheiden Nederlandse bioscooprelease - gaat dat zien, gaat dat zien!

Ledger

Een minstens even bijzondere vertoning vandaag was de premiere van The Imaginarium of Doctor Parnassus, de laatste film waaraan wijlen Heath Ledger zijn medewerking verleende.

De moderne James Dean speelt in de film een charmant boefje dat zich aansluit bij het reizende circus van Doctor Parnassus, die de gave bezit mensen in hun eigen fantasie te projecteren.

Regisseur Terry Gilliam maakte een wonderschone film: vooral de scenes in de magische spiegel die toegang biedt tot de zo bijzondere ervaring doen meermalen herinneren aan de roemruchte filmpjes die Gilliam voor Monty Python maakte.

Stilte

Tegelijkertijd blijft de dood van Ledger in elk beeld aanwezig als een grimmige schaduw - temeer daar zijn personage meerdere malen op het punt van sterven staat.

Doodse stilte vulde de drieduizend stoelen tellende zaal bij het zien van het beeld van Ledger die aan een strop bungelt. “Laat maar hangen, die is dood!” roept Doctor Parnassus naar zijn crew als zijn veredelde woonwagen langs het levenloze lichaam rijdt.

Collectieve rillingen.