The Wind that Shakes the Barley - Ken Loach

Historisch drama over Ierse verzetstrijders, met Cillian Murphy. Winnaar van de Gouden Palm op het filmfestival van Cannes. #

Ken Loach (70) maakt al zijn leven lang kritische films over maatschappelijke misstanden. De Britse regisseur maakte historische films over de Spaanse Burgeroorlog (Land and Freedom) maar ook drama's over slechte werkomstandigheden bij de Britse spoorwegen (The Navigators).

Zijn werk wordt nogal eens verward met de films van zijn zeven jaar jongere landgenoot Mike Leigh, maar die wisselt zijn kritische films (Secrets and Lies, Vera Drake) nog wel eens af met lichter verteerbare kost, zoals Topsy-Turvy. Bij Ken Loach kan er alleen een grapje af indien dat niet ten koste gaat van de les die hij zijn publiek wil leren.

Michael Collins

Bij The Wind That Shakes the Barley is dat een geschiedenisles, over de Ierse verzetsstrijd. Cillian Murphy (Red Eye, Batman Begins) speelt Damien, een van de twee Ierse broers die zich anno 1920 aansluiten bij de strijd tegen de Britse onderdrukker. In die vrijheidsstrijd gaat er bij geen van beide partijen zachtzinnig aan toe.

Maar de situatie wordt pas echt grimmig wanneer de Ierse vrijheidsstrijder Michael Collins (aan wie tien jaar terug een film werd gewijd, met Liam Neeson in de hoofdrol) in 1921 een verdrag met de Engelsen wordt sluit. Dat verdrag voorziet in onafhankelijkheid voor Ierland, behalve voor Noord-Ierland. Damien (Cillian Murphy) ziet het als verraad aan de Ierse zaak terwijl zijn broer Teddy (Padraic Delaney) het verdrag als een redelijk compromis accepteert. Beide broers komen daardoor tegenover elkaar te staan.

Landverrader

The Wind That Shakes the Barley won op het laatste filmfestival van Cannes de hoofdprijs, de Gouden Palm. Dat was een enigszins controversiële beslissing: Pedro Almodóvars Volver (hier over twee weken uit) en Babel van Alejandro Gonzáles Innáritu (hier in november te zien) scoorden veel beter in de poules. Geopperd werd al snel dat Loach de Palm won omdat hij al zes keer eerder genomineerd was, en toen met lege handen naar huis ging.

Die controverse was nog niets vergeleken bij de Britse ontvangst van zijn film: de Britse regisseur die het voor de Ierse verzetsstrijders opnam werd door de rechtse pers voor landverrader en IRA-vriend uitgemaakt. Maar Loach is al die controverse wel gewend, en zijn strijdlust is dankzij The Wind That Shakes the Barley nu met een Gouden Palm bekroond. Hopelijk helpt die prijs ook mee in de promotie van de film in Nederland, want voor een geschiedenisles lopen bioscoopbezoekers midden in de vakantie doorgaans niet warm. Althans, zolang er geen verwijfde piraten in rondbanjeren.

Het Parool:
"behoort tot Loach's beste werk (..) een rijke film, die complexe morele en politieke kwesties aan de orde stelt (..) over de hele linie wordt voortreffelijk geacteerd"
De Volkskrant:
"Epos zonder grijstinten (..) het verhaal blijft op afstand omdat het zo keurig volgens de regels verloopt"

In 12 zalen

Tip de redactie