About a Boy - Chris /Paul Weitz

Hugh Grant wederom hilarisch middelpunt in geslaagde komedie

In komedies als Four Weddings and a Funeral en Notting Hill speelde Hugh Grant vooral variaties op het type stuntelende Brit. In Bridget Jones' Diary bewees hij ook met de rol van macho ploert prima uit de voeten te kunnen. In
About A Boy

Grant is als Will compleet egocentrisch zonder daar anderen mee lastig te vallen. Will, eind dertig, leeft dankzij de royalties van een kersthitje van zijn vader een luxe leven zonder ervoor te hoeven werken. Terwijl zijn vrienden zich op het gezinsleven storten, geniet hij van zijn oppervlakkige leventje. Hij deelt zijn dagen in overzichtelijke dagdelen op, die hij weer met zinloze activiteiten als tv kijken vult.

Appetijtelijk

Zijn enige probleem is dat niet elke vrouw onder de indruk is als hij vertelt 'helemaal niets' te doen. Conversaties willen dan nog wel eens doodbloeden. Dus komt Will op het ogenschijnlijk briljante idee een zoon te verzinnen en bijeenkomsten van alleenstaande ouders af te lopen. Daar liggen appetijtelijke en willige alleenstaande moeders immers voor het oprapen.

Dat loopt anders dan verwacht wanneer hij zich op een afspraakje vergezeld ziet van Marcus, het zoontje van de depressieve hippie Fiona (Toni Collette). Eerst gooit Marcus een eend dood met het zelfgebakken zuurdesembrood van zijn moeder. En bij thuiskomst blijkt Marcus' moeder zelf ook bijna de pijp uit, na een zelfmoordpoging. In dit soort drama's heeft Will helemaal geen zin, maar een weg terug is er niet meer. Zeker niet als Marcus doorkrijgt dat Will helemaal geen zoontje heeft en hem gaat chanteren.

Hilarische climax

About A Boy is gebaseerd op een boek van Nick Hornby, die zijn High Fidelity ook al zo meesterlijk zag verfilmd. Dat het boek twee kanten vertelt van hetzelfde verhaal -Wills versie en Marcus' versie- wordt in de film simpel met twee aparte voice-overs opgelost. Wills hilarisch egoïstische gedachtengang blijft zo het hoogtepunt van het verhaal.

Regisseurs Chris & Paul Weitz, die eerder het veel ranziger American Pie maakten, blijken uitstekend raad te weten met typisch Britse humor. Het verhaal is misschien wat dun en het slot na een hilarische climax wat plompverloren, maar dat houdt de film weer prettig kort. Hugh Grant heeft er na Four Weddings, Notting Hill en Bridget Jones weer een onverbiddelijke zomerhit bij.

Het ParoolDe Volkskrant

In 95 zalen

Tip de redactie