Filmrecensie: 'Ant-Man is verrassend leuk'

Ant-Man, een Marvel-film over een superheld ter grootte van een mier, is verrassend leuk. Met Paul Rudd, Michael Douglas en Evangeline Lilly.

In 1993 maakte regisseur Joe Dante Matinee, een vermakelijke ode aan de B-films van de jaren 1950. John Goodman speelde een naar B-filmregisseur William Castle gemodelleerde regisseur die zijn publiek onder meer laat griezelen bij de film Mant!: Half Man, Half Ant, All Terror!

Uiteraard was dit als vette knipoog bedoeld, maar dik twintig jaar later zijn we in het almaar uitdijende Marvel-universum aanbeland bij de redelijk serieus bedoelde superheldenfilm Ant-Man.

Goed, Spider-Man leverde een aantal geslaagde films op, maar bij de titel Ant-Man zullen er heel wat wenkbrauwen omhoog gaan. Is Marvel, de succesvolle uitgever van comics en tegenwoordig ook filmstudio, bijna door zijn superhelden heen en heeft het in een hoekje nog een verdwaalde Mier-Man gevonden?

Video: Trailer Ant-Man

Dertien jaar wachten

Niets is minder waar: Marvel heeft nog honderden superhelden en stripfiguren in haar enorme catalogus, bovendien is Ant-Man een populair personage waarvan al jaren een verfilming op stapel stond.

Reeds in 2001 benaderde de Britse regisseur Edgar Wright (Shaun of the Dead, Hot Fuzz) Artisan Entertainment (dat destijds de rechten van de Marvel-helden bezat) met het idee voor een verfilming van Ant-Man.

Het duurde nog dertien jaar voor het project daadwerkelijk in productie zou gaan. Maar toen het in mei 2014 eindelijk zo ver was stapte Wright drie weken voor de opnames op. Verschillen van inzicht met het machtige Marvel over de toon van de film zouden de reden zijn. Peyton Reed, vooral bekend als regisseur van Yes Man, nam de regie over; Wright staat nog wel als schrijver/producent op de aftiteling.

Anti-held Ant-Man

De grote vraag was natuurlijk of met het vertrek van de Britse regisseur de voor dit licht absurde project ook de zo gewenste ironische toon verloren zou gaan. Gevreesd werd dat de Amerikaanse regisseur Reed de tongue-in-cheek benadering zou vervangen door typisch Amerikaanse patriottistische heldhaftigheid.

Maar die vrees blijkt onterecht: met het aanhouden van de door Wright gecaste Paul Rudd (vooral bekend van Judd Apatow-komedies als This is 40) als anti-held Ant-Man is ook de knipoog gehandhaafd. En ook Michael Douglas weet in zijn eerste rol in een superheldenfilm de juiste toon aan te slaan: hij neemt zijn rol als mentor net serieus genoeg om niet te schmieren.

Kluis met motorpak

Rudd speelt Scott Lang, een techneut en hacker die er aan het begin van de film net drie jaar cel voor inbraak op heeft zitten. Hij neemt zich voor het rechte pad te bewandelen, al was het maar om zijn dochtertje niet weer teleur te stellen. Maar wanneer hij vanwege zijn strafblad zelfs geen baantje bij een ijssalon weet te houden gaat hij met tegenzin in op het plan van een voormalige celgenoot.

Deze hyperactieve Luis (leuke rol van Michael Peña) heeft gehoord dat de wetenschapper Hank Pym (Michael Douglas) een ouderwetse kluis in zijn kelder heeft. Scott breekt in, met behulp van Luis en zijn handlangers, en weet de kluis te kraken - maar vindt daar slechts iets dat lijkt op een motorpak met helm.

Om niet met lege handen terug te komen neemt Scott het pak mee en wanneer hij het aantrekt en op een knopje drukt krimpt hij tot zijn verbijstering tot de grootte van een mier. Dat Scott in zijn oor aanwijzingen krijgt van de rechtmatige eigenaar van het pak, Hank Pym, maakt de ervaring niet minder traumatisch.

Onhandige kruimeldief

Wanneer Scott weer terug op menselijke grootte is wordt hij alsnog gearresteerd voor zijn inbraak en vervolgens uit de cel gered door Hank Pym. Scott ziet zich genoodzaakt samen te werken met de excentrieke wetenschapper die zijn ontdekking van krimpelementen, de zogenaamde Pym Particles, in verkeerde handen ziet vallen. Want zoals dat gaat bij superheldenfilms zien wapenproducenten het perfecte geheime wapen: piepkleine doch supersterke soldaten, die net als mieren vijftig keer hun eigen gewicht kunnen optillen.

Die oorlogszuchtige toepassing heeft Pym in 1989 al weten te voorkomen, zo zagen we in de proloog, maar nu dreigt het alsnog te gebeuren. Scott moet dit als Ant-Man zien te voorkomen, maar dan moet de onhandige kruimeldief wel eerst leren om te gaan met zijn nieuwe superkrachten. Pyms dochter Hope van Dyne (Evangeline Lilly) merkt terecht op dat ze helemaal geen tijd hebben om Scott te trainen, maar deze eigenlijk onlogische omweg levert wel een reeks leuke scènes op.

The Avengers

Ant-man is een geslaagde aanvulling op het almaar groeiende Marvel-universum. De film staat ook niet op zich: er zijn diverse grappige verwijzingen naar The Avengers (zo was uitvinder Tony Stark alias Iron Man ooit een concurrent van Hank Pym) en Ant-Man neemt het in een geestige scène zelfs op tegen één van de Avengers.

Ook de twee (!) scènes na de credits (een vaste Marvel-traditie) duiden erop dat het verhaal na Ant-Man nog niet voorbij is. Er wordt al druk over een vervolg gespeculeerd en een vervolg is aannemelijk aangezien Ant-Man in de VS op de eerste plaats opende, zij het met een iets teleurstellende 58 miljoen dollar waar minstens 60 miljoen werd verwacht.

Ter vergelijking: The Amazing Spider-man 2 opende vorig jaar met 92 miljoen dollar. De afgelopen twaalf Marvel-films behaalden allemaal de eerste plaats in hun eerste openingsweek, en het Marvel-universum blijft maar groter worden: zo staat voor volgende maand alweer de reboot van Fantastic Four te wachten.

Maar voorlopig hebben de liefhebbers van superheldenfilms met een vette knipoog genoeg aan de bescheiden doch sympathieke Mier-Man.

BEOORDELING
Lees meer over:
Tip de redactie