Filmrecensie: Ouija - Stiles White

Amerikaanse teenagers die de doden aanroepen met een ouijabord. Sttt... Wat hoor ik daar? Eén van de oudste horrorfilmclichés.

Stiles White en Juliet Snowden waren eerder verantwoordelijk voor het script van The Possession, een film die tenminste nog de originaliteit bezat een soort Joodse versie van The Exorcist te zijn.

Aan Ouija valt helemaal niets nieuws of verrassends te ontdekken. Schrikken doe je vooral, omdat de door Michael Bay geproduceerde horrorfilm de schrikmomenten met keiharde muziek serveert.

Hoofdrolspeelster Olivia Cooke speelde eerder het vriendinnetje van Norman Bates in de serie Bates Motel. Verder is alleen actrice Lin Shaye het vermelden waard. Zij was het enge medium in de horrorfilms Insidious en Insidious: Chapter 2. Voor de kenners van het genre: in 1984 speelde ze ook al in de klassieker A Nightmare On Elm Street.

Van gene zijde

Laine Morris (Olivia Cook) speelde als kind al met haar vriendin Debbie (Shelley Henning uit Teen Wolf) met het ouijabord. "Calm down, it's only a game," stelde ze haar gerust, toen. Slecht advies, want enkele jaren later leidt de vondst van zo’n zelfde ouijabord tot de mysterieuze dood van haar hartsvriendin. Heeft Debbie zich écht zelf verhangen? Laine gelooft er niets van.

Samen met haar rebelse zusje Sarah, vriendin Isabelle en vriendjes Trevor en Pete gaat ze op onderzoek uit in het huis waar het allemaal gebeurde. Laine: "I have so many questions." Dat komt dan goed uit, want vragen kun je natuurlijk altijd stellen aan… het ouijabord. Slim. "H... I... F... R... I... E... N... D…" Wie is daar? Wacht, zou dat soms Debbie zijn, van gene zijde?

Bekijk de trailer: 

Dichtslaande deuren

Wie of wat de planchette langs de letters beweegt, blijft het eerste 45 minuten nog obscuur. Da's pech voor het bioscooppubliek, want erg boeiend is het wachten niet met deze oninteressante personages en de weinig originele spookeffecten: reflecties in de spiegel, plotseling dichtslaande deuren, verschuivende stoelen, krassen op het tafelblad. "R... U... N..."

In de tweede helft krijgt de film meer vaart en vallen er nieuwe slachtoffers. Voor een avondje griezelen met vrienden kan dat er nog wel mee door, maar erg slim schatten de makers hun publiek niet in. Alle uitleg over wat er aan de hand is, wordt ons verschaft door eerder genoemde Lin Shanye, dagboekvideo's van Debbie, óf - ook al zo'n luie scenariotruc - www.ouija.com.

Flossen

Horrorliefhebbers kunnen niet anders dan hun schouders ophalen over Ouija. De belangrijkste les die je uit de film kunt trekken, is dat je extra voorzichtig moet zijn tijdens het flossen van je tanden. Een andere les is wellicht dat sommige horrorfilmteenagers zo dom zijn dat ze het bijna verdienen occulte problemen te krijgen.

"Laine! What do we do? Laine?!" roept een van haar vrienden in paniek in het laatste kwartier van de film, na ontelbare enge toestanden.

Laine, kennelijk geen steek wijzer geworden, antwoordt: "Go get the board."

Tja...

2 sterren
Te zien in 66 zalen

Lees meer over:
Tip de redactie