Rosenstrasse - Margaretha von Trotta

In de week dat Thekla Reuten naast een Gouden Kalf-nominatie grijpt voor haar prachtrol in De Tweeling zien we haar terug in een veel kleinere rol in Rosenstrasse. Wederom een film over de Tweede Wereldoorlog, maar veel minder indrukwekkend dan De Tweeling. @@

Opstand

Thekla Reuten speelt Klara Singer, een van de Duitse volbloed 'arische' vrouwen wier joodse man in 1943 werd opgepakt en tijdelijk geïnterneerd in de Rosenstrasse. Wat de gebeurtenissen in die Rosenstrasse zo uniek maakt is dat de Duitse vrouwen midden in de Tweede Wereldoorlog (en tien jaar na de machtsovername door de nazi's) niet alleen in opstand kwamen, maar daar ook nog succesvol mee waren. Want na wekenlang posten in de bittere kou kwamen hun joodse mannen één voor één vrij.

Raamvertelling

Een verhaal over sterke vrouwen en lijdzaam verzet is wel besteed aan Margaretha von Trotta, die zo'n twintig jaar terug furore maakte met hedendaagse vrouwendrama's als Die Bleierne Zeit, en zich eerder ook al waagde aan een verfilming van het leven van Rosa Luxemburg. In Rosenstrasse slaat ze de plank echter behoorlijk mis door het integere uitgangspunt volkomen onnodig weg te stoppen in een raamvertelling en daarmee de film nodeloos ingewikkeld en overbodig lang te maken.

Geheim

Rosenstrasse begint namelijk in hedendaags New York, waar een joodse moeder zojuist weduwe is geworden. Haar plotselinge orthodoxe rouw-gedrag verbaast haar dochter Hannah, die vervolgens op onderzoek uitgaat. Een toevallige ontmoeting met een nicht van haar moeder brengt haar eenvoudig op het spoor van de Duitse vrouw die haar moeder in de oorlog opving, toen deze er als zevenjarige alleen voor stond. Hannah gaat vervolgens de bejaarde vrouw interviewen om het geheim van haar moeder te ontrafelen.

Europudding

Deze hedendaagse Berlijnse scènes zijn zo mogelijk nog krampachtiger dan de Newyorkse en leiden de aandacht ook flink af van het centrale oorlogsgegeven. Daarbij komt, als storend element, de reeks gastrollen van Nederlandse acteurs- vast ingrediënt van een Europudding, zoals zo'n co-produktie wel eens laatdunkend wordt genoemd. Niet ten onrechte, want Amstel-jongen Romijn Conen wekt als rouwende jood in Manhattan vooral de lachlust op, evenals Fedja van Huêt, die voor Nicaraguaan moet doorgaan. Dan is Thekla Reuten in het door oorlog geteisterd Berlijn beter op haar plaats, maar helaas is haar rol te klein.

De Duitse Katja Riemann, die een grotere rol heeft in de oorlogsepisode, zag haar inspanningen beloond met de prijs voor de beste actrice op het Filmfestival van Venetië. Desondanks is Rosenstrasse een gemiste kans- er had domweg een betere film in gezeten als Von Trotta het zichzelf en haar publiek niet zo lastig had gemaakt.

Het Parool: "de hedendaagse personages zijn teleurstellend vlak (..) Rosenstrasse bestaat uit twee films: een indringende en een overbodige"
De Volkskrant: "een ouderwetse europudding, die bezwijkt onder goede bedoelingen"
In 30 zalen

# Niet gezien
@ Laat maar
@@ Op eigen risico
@@@ Niet slecht
@@@@ Aanrader
@@@@@ Wereldfilm

Tip de redactie