Gamer – Mark Neveldine / Brian Taylor
Computergamefilm van de makers van Crank. Met Gerard Butler als vechtersbaas en Michael C. Hall (Dexter) als kwade game-genius.
Filmmakers blijven proberen de ervaring van een computergame in een film te vatten. Mark Neveldine en Brian Taylor, eerder verantwoordelijk voor de adrenalinerush die Crank was, komen met Gamer een heel eind.
Maar hoe flitsend je een film ook maakt, het blijft zonder joystick een passieve ervaring en wordt dus nooit een game.
Slayers
Al doen Neveldine & Taylor zeker hun best de kijker te overweldigen: Gamer begint alsof de toeschouwer middenin een gewelddadig computergame zit.
Dat spel heet Slayers en Kable (Gerard Butler) is de onbetwiste held van het spel, dat over de hele wereld wordt gevolgd. Kable heeft al het recordaantal van 27 games overleefd.
Death Race
Nog drie games en hij is in vrijheid, want de spelers van Slayers zijn in werkelijkheid ter dood veroordeelden die bij wijze van alternatieve straf ter vermaak van het tv-publiek op leven en dood vechten. Dat gegeven doet sterk denken aan Death Race, de remake uit 2008 met in de hoofdrol Jason Statham, die weer de held van Crank was. Kleine wereld, dat game- en actiefilmuniversum.
Society
Slayers is bedacht door mediagenie Ken Castle (Michael C. Hall, beter bekend als Dexter). Hij is ook het brein achter Society, een soort oversekste versie van The Sims, dat uitsluitend wordt bevolkt door schaars geklede thrillseekers. Ze zijn aan de beperkte fantasie ontsproten van de dikke gamers die de hele dag op Society aan hun trekken komen.
Humanz
Kable ontsnapt aan zijn eigen game-environment en wil vervolgens zijn vrouw Angie (Amber Valetta) uit Society losweken. Hoe dat technisch werkt doet er niet toe, wel dat het met een enorme hoeveelheid explosies en achtervolgingen gepaard gaat. En dan is er ook nog een semi-terroristische actiegroep genaamd Humanz die zich afzet tegen de mind control games van Castle.
Style over content
Gamer is een duidelijk voorbeeld van style over content: als het er maar cool uitziet. Daarmee komt Gamer een heel eind, zeker dankzij een overdonderend tempo. Maar uiteindelijk blijf je zitten met bordkartonnen personages die nogal willekeurig onkwetsbaar of juist niet zijn, en je dus koud laten, plus een moraal over gezinshereniging die haaks staat op alle puberale fratsen ervoor.
In 34 zalen
| Beoordeling: |
Startpagina