The Day the Earth Stood Still – Scott Derrickson

Overbodige en boodschapperige remake van jaren vijftig-klassieker. Keanu Reeves is wel perfect getypecast als wezenloze alien.

De originele The Day the Earth Stood Still (1951) verscheen aan het begin van de koude oorlog. Het buitenaardse ruimteschip werd door de Amerikanen dan ook eerst aangezien voor een Russisch, of in elk geval communistisch oorlogswapen.

Veel is er niet veranderd: ook in de nieuwe versie van de paranoiaklassieker antwoordt Amerika meteen met wapengeweld en machtsvertoon.

Klaatu Barada Nikto

Wel is de vorm van het ruimteschip anders, want anno 2008 kan je niet meer met een schotel aankomen; het zijn nu vloeibare bollen die uit een new age-winkel lijken te komen.

De robot Gort is weer wel gemodelleerd naar de robot uit het origineel. Ook de klassieke uitspraak ‘Klaatu Barada Nikto’ is te horen, doch niet in de climax, maar aan het begin, tussen neus en lippen door. Alsof er elders geen plaats voor was.

Tweestrijd

Het tekent de tweestrijd waarin de makers van de remake hebben gestaan. Aan de ene kant wilden ze de cultklassieker eer aan doen, aan de andere kant was er een update nodig.

Qua verhaal heeft het origineel niet veel om het lijf, maar de boodschap is nog verrassend actueel: het buitenaardse wezen Klaatu komt naar de aarde om de mensheid te waarschuwen dat het de aarde aan het vernietigen is.

Wezenloos

Alsof Al Gore van een andere planeet komt met zijn Inconvenient Truth, maar dan wordt gespeeld door Keanu Reeves. Die is met zijn wezenloze uitstraling geknipt voor de rol van een buitenaards wezen dat de vorm van een mens heeft aangenomen.

Daarmee heeft de film wel meteen zijn belangrijkste troef uitgespeeld, want de rest van de film is helaas net zo wezenloos als Keanu Reeves.

VS leger

Al meteen aan het begin dreigt de aarde te worden vernietigd zonder dat het ook maar een moment spannend wordt.

Wetenschapper Helen Benson (Jennifer Connelly) wordt door de Amerikaanse regering van huis opgehaald om onderzoek te doen naar de inslag van het naderende ruimteprojectiel. Maar na de inslag neemt het Amerikaanse leger de leiding over en is er weinig gelegenheid voor onderzoek.

Irak

Dat het Amerikaanse leger handelt zonder voldoende informatie te hebben en nog liever meteen schiet is een andere kritische boodschap van de film. Want dezelfde tactiek heeft de VS immers een niet te winnen oorlog in Irak opgeleverd.

Dat is nog het meest opmerkelijke aan deze verder overbodige remake: in 1951 werd de vijand gewantrouwd, nu de eigen regering. Niet bepaald een vooruitgang.

2 sterren
 

Tip de redactie