Pretentieuze Nachtwacht-film is niets meer dan een arthouse-variant op The Da Vinci Code. Met Martin Freeman als Rembrandt.

Foto:  120x120

 Bekijk video

Filmmaker en beelden kunstenaar Peter Greenaway kondigde zo'n tien jaar geleden met veel aplomb het einde van de cinema aan. De maker van The Cook, the Thief, his Wife and Her Lover vond dat de traditionele bioscoopvertoning zijn langste tijd gehad had en ging zich toeleggen op het multimediaproject The Tulse Luper Suitcases.

Stokpaardjes

Dat pretentieuze project werd nogal zuinig ontvangen, want hoe vernieuwend het ook bedoeld mocht zijn, Greenaway viel weer terug op dezelfde stokpaadjes die hij al in menig film had bereden. Want daar waren ze weer, de statische scènes vol verwijzingen naar de schilderkunst, afgewisseld met boerse taferelen vol seks en geweld.

Ouderwets

Nightwatching is ook in dat opzicht niets nieuws onder de zon, of het zou moeten zijn dat Greenaway zich ineens niet meer te goed voelt voor een bioscoopfilm. Kennelijk was de cinema toch niet dood. Hoe dan ook, Nightwatching is een ouderwetse Greenaway-film, wat voor de een goed nieuws is en voor de ander slecht nieuws.

The Da Vinci Code

Nightwatching gaat uiteraard over de Nachtwacht, waar in Greenaways visie een geheim in verborgen zit. Dat doet uiteraard sterk aan The Da Vinci Code denken, maar ter verdediging van Greenaway moet worden aangevoerd dat hij 25 jaar terug al in The Draughtman's Contract een kunstenaar opvoerde die aanwijzingen verwerkte in zijn tekeningen.

The Office

Dat neemt niet weg dat Nightwatching oogt als een Greenaway-film uit de jaren tachtig, overgoten met een commercieel Da Vinci-code-sausje. Weer die tableaux vivants vol vloekende en naaktlopende kunstenaars en hun vrouwen. Martin Freeman doet zijn best om een volkse Rembrandt neer te zetten, maar hij kan zijn ironische imago uit The Office niet van zich afschudden in deze afstandelijke film.

Dutch mountains?

Aan authenticiteit heeft Greenaway ook geen boodschap, want het Nederlands landschap blijkt in de film verrassend bergachtig. Dat Nightwatching op het afgelopen Nederlands filmfestival twee Gouden Kalveren won zegt vooral iets over het povere aanbod op die laatste editie. Nightwatching is een pretentieuze variant op The Da Vinci Code, die tegelijkertijd zijn neus ophaalt voor dat succesvolle voorbeeld.

In 6 zalen