Rommelige horror-sequel waarin een nabestaande opnieuw berichten uit het hiernamaals ontvangt. Helaas ontbreekt interne logica.

Het voordeel van films over het hiernamaals is dat niemand kan checken of ze kloppen. Zie je echt een tunnel met wit licht voor je dood gaat? De enige die dat kunnen bevestigen zijn mensen die bijna-dood-ervaringen hebben gehad: BDE's, of in het Engels NDE, Near Death Experiences.

In de VS zijn er dagelijks 774 mensen met zo'n NDE en de meesten hiervan zien inderdaad een wit licht. Tot zover de feiten- die trouwens gehaald zijn uit een onderzoek uit 1992 alweer, dus al te veel waarde moet je er ook weer niet aan hechten.

Paardenmiddel

Abe Dale (Nathan Fillion) gaat op zijn verjaardag uit eten met vrouw en zoon. Het eten lijkt niet goed te vallen bij vrouw en zoon, want ze krijgen allebei hoofdpijn. Daar heeft een verwarde man wel een paardenmiddel voor: hij stapt op het gezin af, en schiet Abe's vrouw en zoon dood.

De schutter laat Abe leven, maakt zijn excuses en schiet zich vervolgens zelf door het hoofd. Onnodig te zeggen dat de verjaardag nooit meer echt feestelijk wordt.

Zelfmoordpoging

Drie maanden lang rouwt Abe tot hij besluit er een einde aan te maken om bij zijn vrouw en zoon te zijn. Hij doet bij een oude home video een zelfmoordpoging met pillen, maar wordt op het nippertje gered. Na een bijna-dood ervaring -compleet met wit licht- keert hij weer terug. Helemaal hersteld is hij niet: hij ziet om sommige mensen een soort lichtgevende aura's.

Elvis

Een eigenaardige arts met een Elvis-tic legt Abe met misplaatst enthousiasme uit dat wel meer mensen met een bijna-dood ervaring aura's zien. Maar Abe komt er vervolgens achter dat hij alleen aura's ziet bij mensen die op het punt staan te overlijden. Wanneer hij dat met de arts wil delen is het al te laat: de dokter is overleden. Wat wel weer klopt met Abe's theorie, want ook bij de arts zag hij eerder een aura.

Reddingswerk

Met deze nieuw verworven kennis besluit Abe vervolgens mensen te redden. Aan hun aura ziet hij dat ze in levensgevaar zijn. Al snel heeft hij drie levens gespaard en zelf leeft hij er ook van op. Maar dan blijkt het redden van mensen van de dood niet zonder gevolgen te zijn. Zoals iedereen kan weten die ooit een Final Destination-film zag: de dood valt niet te bedotten in horrorfilms.

Bijwerkingen

Zonder weg te geven wat het bizarre gevolg van Abe's reddingswerk in White Noise 2 is kan ik hier wel melden dat ik het volkomen onwaarschijnlijk is. Bovendien klopt het niet: die mensen die Abe redt krijgen na drie dagen last van hevige bijwerkingen. Maar waarom kreeg Abe die dan zelf niet toen hij in de diner werd gespaard door de mysterieuze vreemdeling? Ook in een paranormale thriller moet de interne logica wel kloppen.

EVP

Nog zoiets: waarom kreeg Abe eigenlijk geen boodschappen uit het hiernamaals via zijn tv-toestel? O ja: dat zat al in het eerste deel van White Noise, en dat heette weer EVP.

White Noise 2 overgiet opnieuw het occulte met een wetenschappelijk sausje om er een horrorfilm van te bakken. Daar is niets op tegen, als het resultaat dan ook maar eng is. En dat is White Noise 2 ook al niet, ondanks gemakzuchtige schrikeffecten. Eigenlijk beleef je de beste ervaring zodra de aftiteling begint, en dat zou ik de Bijna Afgelopen Ervaring willen noemen: BAE.

In 20 zalen