DEN HAAG - Een meerderheid van de Tweede Kamer steunt het plan van minister Piet Hein Donner (Sociale Zaken) om werklozen die langer dan een jaar WW ontvangen, vanaf 1 juli te verplichten elke baan die wordt aangeboden te accepteren.

Foto:  ANP

Ook al ligt het werk onder het opleidings- en kennisniveau en is de arbeid slechter betaald dan de uitkering van de WW'er.

Regeringspartijen CDA en PvdA steunden samen met oppositiepartij PVV het plan tijdens een debat dinsdag de Kamer. De ChristenUnie was echter kritisch.

Kamerlid Cynthia Ortega van de kleinste regeringspartij wees erop dat mensen premie hebben betaald en rechten hebben opgebouwd om een bepaalde periode 70 procent van hun laatst verdiende loon aan uitkering te krijgen.

Banen

Ortega vindt dat langdurig werklozen na een jaar WW minimaal drie banen aangeboden moeten krijgen, zodat ze wat te kiezen hebben en meer gemotiveerd aan de slag kunnen.

Volgens de grootste regeringspartij CDA kan het allemaal juist nog wat scherper. Het liefst zou CDA-Kamerlid Eddy van Hijum zien dat werklozen al na een half jaar WW een werkaanbod krijgen van het UWV.

Maar Donner voelt er niets voor om uitkeringsinstituut UWV te verplichten minimaal drie banen aan te bieden of om al eerder een werkaanbod te doen.

Al was het maar, omdat door de economische crisis steeds moeilijker wordt om al één passende functie te vinden. Bovendien vindt gemiddeld 80 procent van de WW'ers in het eerste jaar van de uitkering op eigen kracht een baan.

Kennis

SP-Kamerlid Paul Ulenbelt verweet Donner weer aan vernietiging van kennis te doen door ingenieurs te verplichten om tomaten in de kas te gaan plukken. Daarop constateerde de CDA-bewindsman dat de SP "met een zeker dedain praat over werk in de kassen".

Volgens de minister kan het "heel goed zijn voor de zelfreflectie van een hoogopgeleide om op een zeker moment in de kassen te gaan werken".

Kosten

Oppositiepartijen VVD en D66 vrezen op hun beurt dat het plan meer kost dan oplevert, terwijl het kabinet miljarden euro's moet bezuinigen. Daarbij werd gewezen op extra kosten door loonkostensubsidies voor werkgevers en het tijdelijk aanvullen van salaris met WW, zodra mensen een baan accepteren dat minder inkomen oplevert dan de uitkering.